Ο Στίνγκ στΗν Αθήνα (Ηρώδειο) στις 17 Μαίου. Ζήτησε μόνο 9 δωμάτια και 2 σουίτες, ενώ στο καμαρίνι του πρέπει να υπάρχουν απαραίτητα τσάι, μέλι, πολλά λεμόνια και κόκκινο κρασί, κατά προτίμηση γαλλικό ή καλιφορνέζικο.
"Μέσα σε μια ταξική κοινωνία, η τέχνη εκφράζει τα ενδιαφέροντα των διαφόρων τάξεων και αποτελεί ένα ιδεολογικό όπλο πάλης για τις αντιμαχόμενες ιδεολογίες" Στον αιώνα των ισμών η τέχνη αποδυκνείεται ένα μέσο, που κανείς δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει.
Μια εξαιρετική, αν και κάπως ερμητική, από το περσινό Φεστιβάλ των Κανών, "Το μοναστήρι του πάθους" του Πορτογάλου Μανοέλ ντε Ολιβέιρα, που συμπίπτει με τη φετινή εκδήλωση των Κανών, ξεχωρίζει από τις ταινίες της προτελευταίας αυτής κινηματογραφικής εβδομάδας της χειμερινής σεζόν 1995-96.
Εναρξη του φεστιβάλ των Κανών με την Κωμωδία "Ridicule" του Πατρίς Λεκόντ.Το 49ο φεστιβάλ με τις επιλογές του, στρέφει το ενδιαφέρον του στη Γηραιά Ηπειρο, από κεί δηλαδή που ξεκίνησε πριν από 1ΟΟ χρόνια ο κινηματογράφος.
Το νέο βιβλίο του Φρέντυ Γερμανού για τη Λαμπέτη έρχεται να καλύψει ένα πολιτιστικό κενό. Είναι μια έκδοση του "Κάκτου" που έρχεται δεκατρία χρόνια μετά το θάνατο της, με πλούσιο αρχειακό και φωτογραφικό υλικό, που ξεκινάει από την παιδική της ηλικία και φτάνει μέχρι τις τελευταίες τις παραστάσεις.
