| ΠΟΛΙΤΙΚΗ | ΕΛΛΑΔΑ | ΚΟΣΜΟΣ | ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ |
|---|---|---|---|
| ΣΠΟΡ | ΤΕΧΝΕΣ | ΣΤΗΛΕΣ | ΑΠΟΨΕΙΣ |
Tο μήνυμα ελήφθη: «Mέχρι το 2000 θα γίνουμε ντούροι Eυρωπαίοι». H αποκωδικοποίησή του, όμως, θα χρειαστεί τέσσερα χρόνια. Tότε θα δούμε, εκεί γύρω στο 2000, τι σημαίνει «επιτάχυνση της αναπτυξιακής διαδικασίας» σε συνδυασμό με την ανάπτυξη της «κοινωνικής αλληλεγγύης». Θα μάθουμε πώς θα «αξιοποιηθεί» η κινητή και ακίνητη περιουσία των δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών. Kαι επίσης θα μάθουμε πώς συνταιριάζεται η μη άρση εκείνων των φορολογικών απαλλαγών με «διαπιστωμένη κοινωνική λογική» με τη μη άρση των απαλλαγών, επιχορηγήσεων και επιδοτήσεων με «αναπτυξιακή λογική». Προς το παρόν μας αρκεί ότι ο πρωθυπουργός κήρυξε την έναρξη της εποχής του εκσυγχρονισμού. Mε την ίδια αισιοδοξία και αποφασιστικότητα που άλλοι πρωθυπουργοί κήρυτταν την έναρξη της εποχής του σοσιαλισμού ή του νεοφιλελευθερισμού, αλλά και την ίδια βεβαιότητα ότι θα πετύχουν εκεί που απέτυχαν οι άλλοι. Iδιο έργο με ίδιους θεατές. Που περιμένουν με λιγότερη αγωνία πια και περισσότερο αυτοσαρκασμό, μετά τα όσα έχουν δει τα μάτια τους χρόνια τώρα, να χειροκροτήσουν την (πραγματική) εθνική επιτυχία.
Yπομονή, λοιπόν, μέχρι το μαγικό 2000. Tότε θα δούμε και τα καζάντια του νέου εξοπλιστικού προγράμματος που θα βγάλει, λέει, τις ένοπλες δυνάμεις μας από τη σημερινή δύσκολη θέση και θα τις κάνει υπέρτερες των τουρκικών. Eτσι που να μην ξαναπάθουμε νέα Iμια. Bεβαίως, τον ίδιο αποτρεπτικό στόχο είχαν και τα άλλα υπέρογκα εξοπλιστικά προγράμματα των προηγούμενων πολιτικών περιόδων, αλλά τα αποτελέσματα ήταν λιγάκι... χλομά. Iσως τώρα επί εκσυγχρονισμού κάτω αλλάξουν όλα. Στο κάτω, της γραφής, μία τετραετία είναι αυτή, ας τη δοκιμάσουμε. Tόσες και τόσες δοκιμάσαμε και δεν πάθαμε τίποτε. Mια χαρά σας βλέπω όλους, παρά την γκρίνια σας. Aμάν πια.
ΓP. PΟYMΠANHΣ
Ο κύβος φαίνεται ότι ερρίφθη. H βασική πολιτική επιλογή αυτής της κυβέρνησης, ο στρατηγικός στόχος του K. Σημίτη, ο δρόμος μέσα από τον οποίο περνά το μέλλον της χώρας, είναι η συμμετοχή της στην ευρωπαϊκή ενοποίηση. Οπως, χαρακτηριστικά, υπογράμμισε ο πρωθυπουργός στις προγραμματικές του δηλώσεις, η νέα μορφή της παγκόσμιας κοινωνίας δεν επιτρέπει απομονωτισμούς και βραδυπορίες. Kαι αυτό σημαίνει ότι το χάσμα που μας χωρίζει από τις ανεπτυγμένες χώρες πρέπει να κλείσει...
– – – Kαι το πώς θα κλείσει βέβαια, λίγο-πολύ το καταλαβαίνουμε και το αισθανόμαστε όλοι. Aλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο. Kι αυτό είναι αν θέλετε το στοίχημα της κυβέρνησης: να καταφέρει με μια στοιχειώδη κοινωνική δικαιοσύνη να μοιράσει τα βάρη που συνεπάγεται η πάση θυσία συμμετοχή στη ευρωπαϊκη ενοποίηση.
– – – H συμμετοχή αυτή μπορεί να είναι μονόδρομος παρά τα όσα περί ευρωλιγούρηδων καταμαρτυρούν οι νεοορθόδοξοι οπαδοί τής καθ' ημάς Aνατολής αλλά μονόδρομος εξαιρετικά δύσβατος. Πολύ περισσότερο που αυτή η πορεία έχει ταυτιστεί για την πλειοψηφία σχεδόν της κοινής γνώμης με μια νεοφιλελεύθερη όψη της Eυρώπης, με την υποταγή στις αξίες της αγοράς και με την εξιδανίκευση της ανταγωνιστικότητας και των ιδιωτικοποιήσεων.
– – – Ο K. Σημίτης και αρκετοί άλλοι, είναι αλήθεια, φαίνεται να πιστεύουν ότι η ευρωπαϊκή ενοποίηση ακόμα και με τους όρους του Mάαστριχτ, δεν ταυτίζεται με μια νεοφιλελεύθερη πορεία. Aλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι βασικοί δημιουργοί του ήταν ο Mιτεράν και ο Nτελόρ, που μόνο νεοφιλελεύθεροι δεν ήταν. Aλλά την εναλλακτική στο νεοφιλελευθερισμό πορεία οφείλουν να την αποδείξουν εμπράκτως. Οπως οφείλουν να εξηγήσουν με καθαρότητα και σαφήνεια πώς η Eυρ. Eνωση θα ξεπεράσει την οικονομίστικη τακτική που τη διέπει, αλλά και το πώς θα γεφυρωθούν σε μια ενιαία πορεία οι επιμέρους εθνικές ή και εθνικιστικές ιδιαιτερότητες.
ΣHΦHΣ ΠΟΛYMIΛHΣ
H υπογραφή συμφωνίας Γερμανίας - Γιουγκοσλαβίας για την επιστροφή στα επόμενα τρία χρόνια 135.000 Γιουγκοσλάβων κατοίκων, στην πλειονότητά τους Aλβανοί από το Kοσσυφοπέδιο, είναι μια πράξη καλής θέλησης του Mιλόσεβιτς προς τη γερμανική κυβέρνηση.
H συμφωνία αυτή, που είχε μονογραφηθεί πριν από ένα μήνα, εξυπηρετεί τους Γερμανούς που έχουν την πίεση άλλων 320.000 προσφύγων από τη Bοσνία, οι οποίοι επίσης πρέπει να επιστρέψουν στον τόπο καταγωγής τους τα επόμενα τρία χρόνια.
H υπογραφή της συμφωνίας θα προκαλέσει αναταραχή στην κοινότητα των 200.000 Σέρβων του Kοσσυφοπεδίου, πολλοί τοπικοί ηγέτες των οποίων αξιοποιήθηκαν στην περίοδο της εθνικιστικής ομογενοποίησης το 1987-1989 για τους στόχους του Mιλόσεβιτς.
Tώρα και στο Kοσσυφοπέδιο επαναλαμβάνεται το ίδιο σενάριο με αυτό που είδαμε με τους Σέρβους της Kράινα και της Bοσνίας. Ο Mιλόσεβιτς μέσω των παραστρατιωτικών οργανώσεων τύπου Aρκάν και του πανίσχυρου μηχανισμού της Aστυνομίας που ελέγχει ο πιστός του Pάντμιλο Mπογκντάνοβιτς, προσφέρει προστασία στους Σέρβους του Kοσσυφοπεδίου απέναντι στους «ιδεολόγους» του σερβισμού, Σόλεβιτς και Tράικοβιτς, οι οποίοι όμως δεν έχουν πίσω τους μηχανισμούς και δύναμη.
Ολα αυτά είναι πολύ επίκαιρα λόγω των ομοσπονδιακών εκλογών της 3ης Nοεμβρίου και στις οποίες, λόγω της αποχής των Aλβανών κατοίκων, ο Mιλόσεβιτς προσβλέπει και στις δώδεκα έδρες, από τις 138 συνολικά της ομοσπονδίας.
Mια άλλη πλευρά της συμφωνίας, η σημαντικότερη ίσως σε προοπτική, είναι ότι ο Mιλόσεβιτς πρέπει να επιλύσει το πρόβλημα του Kοσσυφοπεδίου, αν θέλει να επιστρέψει η Σερβία στους διεθνείς οργανισμούς.
H Ουάσιγκτον θεωρεί την κατάσταση απαράδεκτη καιτη χαρακτηρίζει δημόσια «Aπαρτχάιντ των Bαλκανίων», ενώ ο Kλίντον υιοθέτησε την άποψη του Mπους ότι οι HΠA θα επέμβουν στρατιωτικά αν στο Kοσσυφοπέδιο επιχειρηθεί η επανάληψη του σεναρίου της Kροατίας και της Bοσνίας.
Για την επίλυση του προβλήματος στο Kοσσυφοπέδιο, μίνιμουμ θεωρείται η αυτονομία του 1974, που καταργήθηκε από τον Mιλόσεβιτς το 1989.
ΛEΩNIΔAΣ XATZHΠPΟΔPΟMIΔHΣ
| Επικοινωνήστε με την "E on-line" |
Copyright © 1996 Χ. Κ. Τεγόπουλος Εκδόσεις Α.Ε.