Ολη αυτή η απίστευτη βρωμιά που άρχισε να βγαίνει στην επιφάνεια γύρω από αυτό το... αγαθοεργές ίδρυμα, που αποκαλείται Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή, είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου. Το... μαγαζάκι, γιατί περί αυτού πρόκειται, είναι βουτηγμένο μέχρι το λαιμό στη διαφθορά. Οι φήμες ή και οι ευθείες αναφορές για κάποιους τουλάχιστον εκ των «αθάνατων» που αποφάσιζαν με το αζημίωτο είναι υπόθεση δύο δεκαετιών σχεδόν.

––– Αν και εδώ που τα λέμε ο παραγοντισμός και η συναλλαγή, οικονομική ή και πολιτική, συνοδεύουν τους Ολυμπιακούς Aγώνες από το ξεκίνημά τους κι όχι μόνο τα τελευταία χρόνια που εξελίχθηκαν σε μια τεράστια μπίζνα. Απλώς θέλουμε να εθελοτυφλούμε για την αξία και το μήνυμά τους, επειδή το θέαμα έχει γίνει πλέον αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας. Και θέαμα, ρεκόρ, ανταγωνισμός δεν υπάρχει δυστυχώς χωρίς κίνητρο...

––– Αυτή τη μαζική μαγεία, αυτή τη μαζική καθήλωση στο θέαμα των «υπερανθρώπων» που αγωνίζονται θέλησε να εκμεταλλευτεί πολιτικά και να εμπορευτεί στη συνέχεια το περιβόητο λόμπι των «αθάνατων». Κι ο πρώτος διδάξας του... αθλήματος ήταν αυτός που πρωτοστάτησε στην αναβίωση των Ολυμπιακών Aγώνων, ο βαρόνος Πιερ ντε Κουμπερτέν. Ο οποίος απροκάλυπτα υποστήριζε ένα αιώνα πριν στο βιβλίο του «Αθλητική παιδαγωγική» ότι για να «υπάρξει κοινωνική γαλήνη, ύστατη εγγύηση της σταθερότητας του κράτους και της ευημερίας της οικονομίας μια λύση υπάρχει, η πολιτική αποστράτευση του προλεταριάτου μέσω της αθλητικής του επιστράτευσης...». Ετσι ψυχρά χωρίς περικοκλάδες έγραφε ότι το «προλεταριάτο, για ν' αποφύγει την καταστροφική βία, πρέπει να αποκτήσει επαρκή δύναμη αντίστασης στον εαυτό του, να καταπραΰνει την οργή του εναντίον της αδικίας, για να μπορέσει να εργαστεί σκληρά αλλά και ήρεμα για την εξύψωσή του...». Ποιο αθλητικό ιδεώδες και πράσινα άλογα... Αρα γιατί να υστερήσουν σε... ιδέες και κονόμες οι σύγχρονοι αθάνατοι.

ΣΗΦΗΣ ΠΟΛΥΜΙΛΗΣ