Εντονη ανησυχία έχει προκαλέσει τόσο στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όσο και στην Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή της Ε.Ε. η άνοδος του πληθωρισμού στη ζώνη του ευρώ το μήνα Μάρτιο. Aντιθέτως, για την Eλλάδα η εξέλιξη είναι ευνοϊκή, αφού τουλάχιστον δεν διευρύνει την απόσταση από το κριτήριο της Σύγκλισης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Eurostat, ο πληθωρισμός στη ζώνη του ευρώ ανέβηκε στο 1% από 0, 8% τον προηγούμενο μήνα. Πρέπει να σημειωθεί ότι είναι η πρώτη φορά από τον Απρίλιο του 1998 που παρατηρείται ανοδική τάση στις τιμές των χωρών της ζώνης του ευρώ. Ορισμένοι οικονομικοί αναλυτές επιμένουν ότι η αντιστροφή της τάσης του δείκτη είναι το τέλος της περιόδου αποπληθωρισμού στην Ευρωπαϊκή Ενωση, πάρα το γεγονός ότι ένας σημαντικός λόγος αυτής της αντιστροφής είναι η άνοδος της τιμής του πετρέλαιου. Σημείο αναφοράς επίσης είναι το γεγονός ότι η άνοδος αυτή εντοπίζεται και στη Γερμανία, στην οποία ο δείκτης τιμών καταναλωτή ανέβηκε στο 0, 5% από 0, 1% τον προηγούμενο μήνα. Αντίστοιχα στη Γαλλία ο πληθωρισμός ανέβηκε από 0, 3% το Φεβρουάριο σε 0, 5% το Μάρτιο, όπως και στη Γερμανία. Οι προβλέψεις για τον επόμενο μήνα συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι θα υπάρξει και νέα άνοδος που θα φέρει το δείκτη στο 1, 1% περίπου ή και ακόμα υψηλότερα.

Kάποιοι πάνω και από το 2%

Αλλο χαρακτηριστικό είναι ότι έχουν αρχίσει να εμφανίζονται ποσοστά πληθωρισμού πάνω από το 2% που επιμένουν σε χώρες της περιφέρειας της ζώνης του ευρώ. Ετσι για παράδειγμα η Πορτογαλία έχει πληθωρισμό 2, 8%, η Ισπανία 2, 1%, ενώ η Ιρλανδία και η Ολλανδία έχουν πληθωρισμό 2%, ήτοι σε επίπεδα που είτε ξεπερνούν (όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία) είτε είναι ακριβώς στο όριο του επιτρεπτού από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ορίου του 2%. Αντίθετα η Αυστρία είχε πληθωρισμό 0, 1% διευρύνοντας έτσι την απόσταση μεταξύ των χωρών με το χαμηλότερο και μεγαλύτερο πληθωρισμό μέσα στη ζώνη του ευρώ.

H πτώση του ευρώ και οι αποκλίσεις

Τα δύο βασικά προβλήματα που διαμορφώνονται πλέον για την ΕΚΤ είναι αφ' ενός η τάση ενίσχυσης του πληθωρισμού, λόγω της διαρκούς διολίσθησης του ευρώ, και αφ' ετέρου η διευρυνόμενη δυσκολία της ΕΚΤ να ασκηθεί ενιαία νομισματική πολιτική σε οικονομίες με αποκλίνουσες τάσεις στον πληθωρισμό. Οι δύο αυτοί λόγοι όταν συνδυαστούν με τη διαφαινόμενη αναποτελεσματικότητα της πρόσφατης μείωσης του επιτοκίου του ευρώ όσον αφορά την επιτάχυνση του ρυθμού αύξησης του ΑΕΠ, προκαλεί έντονες ανησυχίες οι οποίες με τη σειρά τους επηρεάζουν αρνητικά την ισοτιμία του ευρώ. Ουσιαστικά μοιάζει με ένα φαύλο κύκλο από τον οποίο η ευρωπαϊκή οικονομία δεν έχει βρει οδό διεξόδου. Βέβαια όσον αφορά την Ελλάδα και την προσέγγιση του κριτηρίου του πληθωρισμού οι εξελίξεις αυτές -η αύξηση του πληθωρισμού στη ζώνη του ευρώ- μοιάζει να την ευνοεί, καθώς οδηγεί σε υψηλότερο ποσοστό μέσου όρου των τριών χαμηλότερων ποσοστών πληθωρισμού στην Ε.Ε. Από την άλλη πλευρά όμως η διαρκής επιβράδυνση του ρυθμού επέκτασης των ευρωπαϊκών οικονομιών επηρεάζει αρνητικά και τις προβλέψεις για το ελληνικό ΑΕΠ, καθώς ο όγκος των συναλλαγών της Ελλάδας με την Ε.Ε. επηρεάζεται επίσης αρνητικά.