«Τρομερό. Νομίζω ότι αυτό μάλλον είναι το τέλος του κόσμου. Πες μου γιατί βομβαρδίζουν γέφυρες; », ρωτάει ο Κουστουρίτσα το δημοσιογράφο και, χωρίς να περιμένει απάντηση, συνεχίζει: « Κοίταξε, η καρδιά μου δεν μπορεί ν' αντέξει την κατάσταση με τους Αλβανούς πρόσφυγες, αυτές τις εικόνες απελπισίας με τις οικογένειες και τα παιδιά που κλαίνε, αλλά η καρδιά μου δεν ράγισε τώρα, είχε ραγίσει και όταν είδε παλιότερα τους Σέρβους πρόσφυγες να φεύγουν από την Κροατία. Σχεδόν μισό εκατομμύριο από αυτούς εκδιώχθηκαν, τους πέταξαν έξω κυριολεκτικά, μέσα σ' ένα Σαββατοκύριακο, από την Κνιν και την Κράινα με την υποστήριξη των Aμερικανών. Είναι απίστευτο. Το ΝΑΤΟ δεν βοήθησε τους Αλβανούς, το μόνο που κατάφερε να κάνει είναι να δυναμώσει τον Μιλόσεβιτς. Αυτός ο Robin Fook, (παράφραση του επιθέτου του Bρετανού υπουργού Eξωτερικών Ρόμπιν Κουκ), ποιος είναι αυτός ο Ρόμπιν Κουκ; To αγγλικό έθνος είναι ένα έθνος ευγενών που αληθινά εκτιμώ, αλλά αυτός ο άνθρωπος είναι απλώς ένα μικρό μαλλιαρό πράγμα. Πώς του επιτρέπετε να σας εκπροσωπεί; »

Ο δημοσιογράφος πληροφορεί τον Κουστουρίτσα ότι ο Κουκ στην Αγγλία έχει τη φήμη τού Καζανόβα. Ο σκηνοθέτης, με το γνωστό του χιούμορ, δείχνει ξαφνιασμένος και λέει: «Εννοείς ότι γυναίκες θέλουν να κάνουν σεξ μαζί του; Πώς μπορούν να τον βάλουν στα κρεβάτια τους; Τι είδους γυναίκες έχετε στην Αγγλία; Εγώ θα προτιμούσα να πάω με μια κατσίκα».

Στην έρευνα που έκανε ο Γκίμπονς πριν συναντήσει το σκηνοθέτη, άκουσε τα πάντα. Οι εχθροί του τον αποκαλούν προδότη της Βοσνίας, μαριονέτα του Μιλόσεβιτς κ.ά., ενώ οι φίλοι του, τίμιο και γενναίο. «Δεν είναι μαριονέτα κανενός, είχε πάντα τη δική του πορεία», εξηγούν οι φίλοι του.

«Είμαι αρκετά παρορμητικός και βλάκας μερικές φορές, αλλά είμαι καθαρός σε ό,τι κάνω», λέει ο ίδιος. Ο Κουστουρίτσα αναφέρεται επίσης στην πολυεθνικότητα της Σερβίας και αργότερα στον Μιλόσεβιτς: « Η Σερβία δεν είναι ο Μιλόσεβιτς, ακόμα και τώρα που το ΝΑΤΟ τον έχει αγιοποιήσει. Η Δύση τον έχει μετατρέψει σ' έναν οργουελιανό χαρακτήρα και προσπαθεί να παίξει οργουελικά παιχνίδια με αυτόν. Θα τον μετατρέψουν τελικά σε μια μορφή σαν τον Τίτο, που αντιτάχθηκε στον Στάλιν το 1948. Οι Σέρβοι δεν είναι ένα έθνος δολοφόνων. Εχουν συνεισφέρει αρκετά στο δυτικό πολιτισμό με βραβεία Νόμπελ, με διακρίσεις στις επιστήμες, με νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Mπάσκετ...

Οταν κάποια στιγμή στη συζήτηση θ' ακουστεί το όνομα του Σέρβου σκηνοθέτη Γκόραν Πασκάλιεβιτς, ο Κουστουρίτσα θα πει: « Ο κόσμος είναι γεμάτος από μαλάκες. Ο Πασκάλιεβιτς είναι ένας από αυτούς». Η διαμάχη του με τον Πασκάλιεβιτς, όπως λέει ο Κουστουρίτσα, ξεκίνησε όταν ο πρώτος άρχισε να τον αποκαλεί φερέφωνο του Μιλόσεβιτς, μόνο και μόνο για να τραβήξει την προσοχή του κόσμου.

Ο Πασκάλιεβιτς ισχυρίζεται ότι ο Κουστουρίστα προσπάθησε να εμποδίσει την προβολή της ταινίας του «Πυριτιδαποθήκη» από το Φεστιβάλ της Βενετίας. «Δεν προσπάθησα να εμποδίσω την προβολή της ταινίας του», απαντά ο Κουστουρίτσα «απλώς είπα τότε στον παραγωγό τον οποίο μοιραζόμαστε, ότι στο μέλλον θα έπρεπε να διαλέξει μεταξύ εμένα και του Πασκάλιεβιτς».

Στο τέλος το θέμα του πολέμου επανέρχεται και ο οργισμένος Κουτουρίτσα, διαπιστώνει: «Με τα δισεκατομμύρια που έχουν σπαταλήσει στον πόλεμο, θα μπορούσαν να είχαν πάει ταξίδι κάθε Αλβανό και Σέρβο του Κοσόβου στις Μπαχάμες. Εκεί θα μπορούσαν να ακούσουν ρέγκε, να τραγουδήσουν, να πιουν, να κάνουν έρωτα και όλοι να είναι ευτυχισμένοι. Η βιομηχανία μας και η οικονομία μας θα μπορούσε να αναγεννηθεί και ο καθένας θα είχε φιλήσει τον άλλον» και καταλήγει: «Οι Σέρβοι θυσίασαν τους εαυτούς τους για να σώσουν την Ευρώπη από τους Τούρκους. Πολλές ζωές χάθηκαν και από τις δύο πλευρές. Φοβάμαι ότι αυτό θα συμβεί ξανά».

ΕΠIMEΛEIA: Γ.Ε. ΚΑΡΟΥΖΑΚΗΣ