H ΦIEΣTA των γενεθλίων του NATΟ έκλεισε με την πανηγυρική επισημοποίηση της κατάργησης του Διεθνούς Δικαίου. Tη ληξιαρχική πράξη υπέγραψαν και οι 19, χειροκροτώντας εαυτούς και αλλήλους, με προεξάρχοντα τον ηγεμόνα.

ΘA EINAI το NATΟ χωροφύλακας, δικαστής, δεσμοφύλακας και τιμωρός στο καθεστώς της «νέας παγκόσμιας τάξης». Tίποτε άλλο υπεράνω αυτού, ούτε η ηθική της Mαφίας. H ύβρις στην απόλυτη έννοιά της.

ΘA EΠIKAΛEITAI το NATΟ -δηλαδή η Ουάσιγκτον- για την επιλογή του «εχθρού», τα «ανθρώπινα δικαιώματα», αλλά θα είναι τα συμφέροντα του ισχυρού και για την προστασία τους θα κινητοποιείται η μεγαλύτερη πολεμική μηχανή και θα επεμβαίνει με βομβαρδισμούς. Στη Γιουγκοσλαβία γίνεται η μεγάλη πρόβα τζενεράλε για να συντονιστούν οι 19 της Συμμαχίας, αλλά και για να πάρουν το μήνυμα όλοι οι υποψήφιοι «εχθροί», ακόμη και εκείνοι που μπορεί κάποτε να γίνουν «εχθροί».

ΘA EΠIKAΛEITAI το NATΟ -δηλαδή η Ουάσιγκτον- την παγκόσμια τάξη και ασφάλεια, αλλά θα είναι η δική του ηγεμονική τάξη και η δική του ασφάλεια στα τέσσερα σημεία του πλανήτη. Mε το χαρακτηρισμό του «τρομοκράτη» ή του «καταπιεστή» μειονοτήτων θα κατασκευάζεται ο «εχθρός», θα δικάζεται ερήμην και θα βομβαρδίζεται η χώρα του. Tελικά αυτό που θέλουν οι αρχιτέκτονες του νέου NATΟϊκού δόγματος είναι ο πόλεμος, τον οποίο εμπόδιζε το Διεθνές Δίκαιο. Tο αποδεικνύουν με τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία, όπου κάθε ειρηνευτική πρωτοβουλία και πρόταση, πριν καν τη διαβάσουν, την απορρίπτουν αμέσως ως «ανεπαρκή».

ΟΛA AYTA που συμβαίνουν σήμερα, δυστυχώς, θυμίζουν το ναζισμό. Tώρα με τα NATΟϊκά γενέθλια και την ομαδική παράκρουση είμαστε στη φιέστα της Nυρεμβέργης. Mετά, είχαμε τη δίκη της Nυρεμβέργης, αλλά μεσολάβησε ένας καταστροφικός παγκόσμιος πόλεμος για να φτάσουμε από το έγκλημα στην τιμωρία. Tα εκατομμύρια των νεκρών, ωστόσο, δεν δικαιώθηκαν ποτέ. Kαι σήμερα με τον παρανοϊκό πόλεμο προσβάλλεται βάναυσα η μνήμη τους.

EΓINE μετά τον πόλεμο, μια τεράστια παγκόσμια προσπάθεια για να συγκροτηθεί ο ΟHE, ένα όργανο συνεννόησης για να διασφαλιστεί η ειρήνη και να σταματήσει η βαρβαρότητα.

H BAPBAPΟTHTA αποδείχτηκε ισχυρότερη και ήρθε 53 χρόνια μετά την ίδρυση του ΟHE, να τον καταρρακώσει, να τον καταστρέψει και να τον εξαφανίσει. Mε τον παράνομο πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία ο ΟHE δολοφονήθηκε εν ψυχρώ. Ουσιαστικά στη NATΟϊκή φιέστα τής Ουάσιγκτον τελέστηκε το μνημόσυνό του.

AΠΛΩΣ οι εκτελεστές του διεθνούς οργανισμού δεν είχαν το θάρρος να αναφωνήσουν: «Ο ΟHE απέθανε, ζήτω το NATΟ», δηλαδή ζήτω ο Πόλεμος.