Aλίμονο, αν το τελετουργικό της συμφωνίας των 19 για τη νέα φυσιογνωμία του ΝΑΤΟ δεν συνοδευόταν και από μερικά ακόμα άψυχα κορμιά και από νέες επιθέσεις σε στόχους, στρατηγικής, λέει, σημασίας. Η σερβική τηλεόραση, για μια ακόμη φορά, ένας από αυτούς. Μέχρι να σιγήσει τελείως η φωνή που χαλάει την αρμονία της χορωδίας των στρατηγών στις αίθουσες των Βρυξελλών και της Ουάσιγκτον. Αυτό αποφάσισε ο επίδοξος αρχηγός του κόσμου. Γι' αυτό τον χειροκρότησαν οι προσκαλεσμένοι του στη θλιβερή τελετή. Και στέλνει και άλλα στρατεύματα στα προγεφυρώματα που έχει στήσει σε Σκόπια και Τίρανα. Και μαζεύει κι άλλους επαναστάτες Κοσοβάρους επ' αμοιβή, έτοιμους να θυσιαστούν για ένα δικό τους όραμα, με δικό του βεβαίως παράγγελμα. Προσυπογράφει η Ευρώπη όλα αυτά, και την ίδια ώρα ψάχνονται ορισμένοι από τους ηγέτες της να βρουν πού έκαναν λάθος κι έχει γίνει το μαγαζί τους πεδίο βολής των καουμπόηδων. Προκαλείται για μια ακόμα φορά και η Ρωσία και δοκιμάζεται η αντοχή της, όταν ο θρασύς ηγεμόνας μοιράζει διαταγές δεξιά και αριστερά ποιος και σε ποιον θα δίνει πετρέλαιο. Οχι, βεβαίως, στους Σέρβους. Αυτοί, λέει, πρέπει να διψάσουν, να πεινάσουν, να σαπίσουν. Μα ποια πολεμική μηχανή, όσο ισχυρή και αν ήταν, υπερίσχυσε ποτέ του φρονήματος;

ΓΡ. ΡΟΥΜΠΑΝΗΣ