Μπορεί οι Θεσσαλονικείς να μην έχουν τις διπλωματικές περγαμηνές των διεθνών διαπραγματευτών που ανέλαβαν να σβήσουν -ο καθένας κατά τα κέφια του- τη φωτιά της Γιουγκοσλαβίας, έχουν όμως φαντασία και αποτελεσματικότητα.Τροποποίησαν, λοιπόν, κάποιες κατατοπιστικές πινακίδες κι έτσι μια ΝΑΤΟϊκή αυτοκινητοπομπή, αντί για τα Σκόπια, βρέθηκε να παρελαύνει ενώπιον των παρατεταγμένων οπωροκηπευτικών της λαχαναγοράς της Θεσσαλονίκης. Ολίγη από αυτήν τη φαντασία να διέθεταν και όλοι αυτοί οι επίσημοι που πηγαινοέρχονται από την Ουάσιγκτον στη Μόσχα και από τη Μόσχα στη Βόνη, θα ήταν ήδη πολύ πιο δύσκολη η θέση των κ. Κλίντον, Μπλερ, Σέι και του κακού συναπαντήματος. Δεν θα είχαν, φερ' ειπείν, το δύσκολο έργο να εξηγήσουν πώς ένας πύραυλος που προορίζεται για το Βελιγράδι έσκασε στη Σόφια, ούτε γιατί σκοτώνουν γυναικόπαιδα και γενικώς αμάχους, ψάχνοντας να βρουν πού είναι κρυμμένα τα αμυντικά συστήματα των Σέρβων. Μπορεί τα υπερήφανα αεροσκάφη τους να μην είχαν φτάσει ποτέ στην Αδριατική και να έκοβαν βόλτες πάνω από τη Χονολουλού. Και επειδή θα ήταν δύσκολο να εκλάβουν τους Χαβανέζους ως Σέρβους ή έστω Κοσοβάρους πρόσφυγες, θα επέστρεφαν στη βάση τους. Οπερ και το ζητούμενο.

ΓΡ.ΡΟΥΜΠΑΝΗΣ