Ηταν πάντως από τους πρώτους παρουσιαστές ειδήσεων, έκανε την πρώτη συνέντευξη σε δελτίο ειδήσεων με τον τότε υπουργό Τύπου. «Δεν είχα ιδέα», έλεγε και γελούσε. Δεν είχε ιδέα ότι θα έδινε ονοματεπώνυμο στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης. Φρέντυ Γερμανός. Από την αρχή μέχρι το τέλος ο άνθρωπος της τηλεόρασης. Ακόμα και ως φιλοξενούμενός της. «Γνωρίζω καλά το άγχος των παρουσιαστών, τα έχω περάσει», έλεγε εξηγώντας τη γενναιοδωρία του στις τηλεοπτικές προσκλήσεις. Δύσκολα αρνιόταν, εύκολα έφτιαχνε τη συνταγή τού... αγχολυτικού για τους παρουσιαστές. Συνταγή εγγυημένης επιτυχίας, χωρίς καν οδηγίες χρήσης.

Καθόταν, έγερνε (χαρακτηριστικά) ελαφρά μπροστά, «έπαιζε» με τις κάμερες και τον παρουσιαστή της εκπομπής και η παράσταση άρχιζε. Με ή χωρίς τηλεοπτικούς όρους, τα σχόλια του, ζηλευτά, εύστοχα και ανεξάντλητα. Θυμόμαστε: Το Νοέμβριο του '95, σε τηλεοπτικό παράθυρο σχολιάζοντας το πολιτικό σκηνικό: «Μου ζητάτε να κάνω ένα "Ρεπορτάζ στην ομίχλη". Τον Ανδρέα Παπανδρέου τον εικονογραφώ με τη σειρά της Μιρέλλας Παπαοικονόμου "Ο Απών" και τον φαντάζομαι να λέει στη σύζυγό του "Εσύ αποφασίζεις". Στη Ρηγίλλης είναι έτοιμοι να κάνουν "Πρόβα νυφικού", ενώ ο ελληνικός λαός αναζητά ένα "Τρίτο στεφάνι"». Το Σεπτέμβριο του '96, σε μετεκλογικό πάνελ: «Αν παρακολουθούσε κανείς την προεκλογική καμπάνια, θα νόμιζε πως πρόκειται για μια χώρα που λέγεται Ιμια, με μια βραχονησίδα, την Ελλάδα».

Μάταιο όμως να καταγράψουμε την παραγωγικότητά του. Δεν έβαλε ποτέ του τελεία. Η αρχή πάντως έγινε κάπως έτσι:

Το 1966 ήταν ο τρίτος παρουσιαστής ειδήσεων της τότε ΕΙΡ. Τρία χρόνια μετά, έφτιαξε το «Αλάτι και πιπέρι» με το φίλο του ΚΥΡ. Μια... εξωτική εκπομπή, «τροπικό είδος για την εποχή εκείνη», όπως εξηγούσε ο ίδιος την αντοχή της επί δικτατορίας. Διήρκεσε μέχρι το 1976. Και το οξύμωρο: «Δεν κόπηκε επί δικτατορίας και κόπηκε επί Μεταπολιτεύσεως! Από τον Αβέρωφ, επειδή είχα φέρει δύο φορές τη Μελίνα». Παρήλασαν άπαντες. Δίδαξε την τέχνη του τηλεοτπικού προτρέτου.

Ακολούθησε η «Πρώτη σελίδα», μεγάλης αντοχής επίσης. Από το 1979 μέχρι το 1988. Ερευνούσε, παρουσίαζε τα θέματα που φιλοξενήθηκαν στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. (Η κυρά της Ρω, Σπυριδούλα κ.ά.). Ακολούθησε διάλειμμα. Απορροφήθηκε από τις έρευνες και τα βιβλία του. Μέχρι το 1990, οπότε μεταφέρεται για πρώτη φορά στη μικρή οθόνη βιβλίο του. Η «Ακριβή μου Σοφία», σε σκηνοθεσία Διαγόρα Χρονόπουλου, μουσική Γιώργου Χατζηνάσιου και πρωταγωνιστές τούς: Γιώργο Κιμούλη, Ελένη Κούρκουλα, Αλέκα Παΐζη, Δημήτρη Μυράτ κ.ά. Μέσα από την αλληλογραφία της Σοφίας Μινέικο παρουσίασε τον έρωτά της με τον Γεώργιο Παπανδρέου. Δύσκολα εγκρίθηκε από την κυβερνώσα Ν.Δ. Ηταν προεκλογική περίοδος...

Γρήγορα, το 1991, επιστρέφει στο στούντιο. Παρουσιάζει στο Μέγκα την εκπομπή «Ελλάς υπό το μηδέν», που αργότερα μετονομάστηκε σε «Ωρα της αλήθειας». Δεν κράτησε όμως πολύ. Δεν «βγήκε» όπως ήθελε. Τον στενοχώρησε.

Το 1993 επανέρχεται με τις «Εκπομπές που αγάπησα». Στην ΕΡΤ. Μια ανθολογία παλαιότερων εκπομπών, επιλεγμένων και εμπλουτισμένων με μεράκι.

Παράλληλα, μεταφέρεται ένα ακόμη βιβλίο του στη μικρή οθόνη. Στον ΑΝΤ1 αυτή τη φορά. Ηταν η «Εκτέλεση». Ο διχασμένος έρωτας του Ιωνα Δραγούμη με την Πηνελόπη Δέλτα και τη Μαρίκα Κοτοπούλη. Από τις καλύτερες μέχρι τώρα. Σκηνοθεσία Κώστα Κουτσομύτη, με Κώστα Αρζόγλου, Πέγκυ Σταθακοπούλου και Φιλαρέτη Κομνηνού.

Τα τελευταία χρόνια αφιερώθηκε στην έρευνα. Συγκέντρωνε στοιχεία για τα βιβλία του και φιλοδοξούσε να μεταφέρει τηλεοπτικά την «Τερέζα» και τα «Ερωτικά της Κορσικής».