ΑΝΟΙΞΑ το ραδιόφωνο και άκουσα τον εκφωνητή να λέει τ' όνομά του. Επειτα, ήρθε εκείνος ο αόριστος, «ο Φρέντυ Γερμανός ήταν...», και όλα σκοτείνιασαν. Αρχισα να παίρνω γνωστούς στο τηλέφωνο. Δύο λέξεις, ο καθένας, με το ζόρι, και κλείναμε.

Η ΓΥΝΑΙΚΑ του, η Μαρία Ιωαννίδου, που δεν έλειψε ούτε λεπτό από δίπλα του στο νοσοκομείο, δεν άντεξε άλλο και σωριάστηκε. Με τη βοήθεια ηρεμιστικών χαπιών παραδόθηκε σ' ένα βαθύ ύπνο.

Ο ΑΚΡΙΒΟΣ του φίλος, ο Αντώνης Σαμαράκης, του 'στειλε ένα επείγον μήνυμα: «Φρέντυ, πάλι εξαφανίστηκες όπως το συνηθίζεις; Ελεγες στον αυτόματο: "Είμαι εκτός Ελλάδος". Τώρα είσαι εκτός πλανήτη Γη. Αλλά είσαι και θα είσαι παντοτεινά εντός της καρδιάς μας. Με την απέραντη ευγένεια της ψυχής σου, το χαμόγελό σου, την καλοσύνη σου, το χιούμορ σου. "Μια μόνημ' έθλιψες φορά, όμως με θλίψη αιώνια". Αντίο φίλε. Ο Αντώνης σου». (Στη φωτογραφία, ο Φρέντυ Γερμανός με τον Αντώνη Σαμαράκη, τη σύζυγό του Ελένη, τον πρόεδρο του Συνασπισμού Νίκο Κωνσταντόπουλο και τον επιχειρηματία Γιώργο Βαρδινογιάννη).

«ΕΙΜΑΙ ΒΟΗΘΟΣ ΣΟΥ», μου 'λεγε όποτε βρισκόμασταν, στις 20 Ιουλίου κάθε χρόνο, στην καθιερωμένη δεξίωση στο Προεδρικό για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. «Πάω να κάνω κονσομασιόν και θα σου φέρω ρεπορτάζ», μου ψιθύριζε κάπως συνωμοτικά, εξαφανιζόταν και επέστρεφε μετά από λίγο με πλούσιο υλικό. Ηταν Δημοσιογράφος με κεφαλαίο «Δέλτα» -έπαιρνε ένα γεγονός, ένα πρόσωπο, και το ζωγράφιζε. «Οι λέξεις», μου 'λεγε, «έχουν τα πιο ωραία χρώματα. Αρκεί να ξέρεις να τις σμίγεις σωστά».

*Και πώς το μαθαίνεις αυτό, Δάσκαλε; τον πείραζα συχνά.

*Κάνοντας λάθη, μου απαντούσε με το αξεπέραστο χιούμορ του.

Κύριος ήρθε, κύριος έφυγε...

Οι Αμερικανοί γιατροί τού το 'παν ορθά-κοφτά και χωρίς συναισθηματισμούς. «Πέντ'-έξι μήνες το πολύ». Ο Φρέντυ πήρε μια βαθιά ανάσα και από εκείνη τη στιγμή δεν ξανακοίταξε πίσω. Εβαλε αυστηρό πρόγραμμα, στο μικρό διάστημα που του απόμεινε να ζήσει, να τακτοποιήσει όλες του τις εκκρεμότητες. Γέμισε το γραφείο του με κίτρινα αυτοκόλλητα χαρτάκια που έγραφαν «να τελειώσω το βιβλίο», «να κανονίσω το λογαριασμό στην τράπεζα», «να φροντίσω τη Mαρία και τη Nαταλία». Δεν παίδεψε ποτέ κανέναν όσο ζούσε. Και δεν ήθελε να παιδέψει κανέναν όταν θα 'φευγε. Πολύ λίγοι γνώριζαν την αλήθεια, 4-5 άνθρωποι όλοι κι όλοι. Τους όρκισε να μην πουν τίποτα σε κανέναν και τον άκουσαν. Εφυγε αθόρυβα και υπερήφανα και μ' όλες τις δουλειές τακτοποιημένες. Τζέντλεμαν από την αρχή ώς το τέλος.

PERSΟNA GRATA

«Ο,τι και να κάνεις, μην εγκαταλείψεις το γραπτό λόγο», μού 'λεγε. Ημουν ανήσυχος. Εβλεπα την τηλεόραση να προχωράει με χίλια, τις εφημερίδες να μένουν συνεχώς πίσω και μ'έζωναν μαύρα φίδια. «Εγώ την έχω φάει την τηλεόραση με το κουτάλι, αγόρι μου, και ξέρω. Για ερωμένη, καλή είναι. Να κάνεις τη δουλειά σου όταν έχεις εξάψεις, να πλένεσαι και να φεύγεις. Η εφημερίδα είναι άλλο πράγμα. Πιο σταθερή, πιο υγιής σχέση...».