Παράπλευρη δίκη

META τις περιβόητες παράπλευρες (collateral) ζημιές, που στοίχισαν και στοιχίζουν καθημερινά τη ζωή σε εκατοντάδες αθώους πολίτες της Γιουγκοσλαβίας, μας προέκυψε τώρα και παράπλευρη δίκη... Η απόφαση του διεθνούς δικαστηρίου με την οποία ζητείται η σύλληψη του Μιλόσεβιτς και των άλλων στελεχών της κυβέρνησής του δεν συνιστά μόνο ένα νομικό και πολιτικό παραλογισμό. Αποτελεί μια πράξη πρωτοφανούς υποκρισίας, αλλά και υπονόμευσης του ρόλου του δικαστηρίου, αλλά και του ΟΗΕ που το δημιούργησε.

ΠPΩTA AΠ' ΟΛA, αν το δικαστήριο είχε τεκμηριωμένα στοιχεία για τα εγκλήματα που κατηγορεί τον Μιλόσεβιτς, όφειλε να είχε ασκήσει τη δίωξη πριν αποφασίσουν ν' αρχίσουν τον πόλεμο οι εγκέφαλοι της Nέας Tάξης, προχωρώντας στην πιο βάρβαρη προσβολή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Κάτι βέβαια που ξεχνά η αξιότιμη εισαγγελέας του διεθνούς δικαστηρίου, που εφαρμόζει, όπως φαίνεται, επιλεκτικά τους κανόνες του διεθνούς δικαίου. Εκτός κι αν αγνοεί ότι ο ΟΗΕ, που αποφάσισε την ίδρυση του δικαστηρίου που μετέχει, έχει θέσει εκτός νόμου τον πόλεμο... Οπως επιλεκτικά κατηγορεί τον Μιλόσεβιτς για τον ξεριζωμό 740.000 προσφύγων από το Κόσοβο, όταν οι πάντες αναγνωρίζουν, συμπεριλαμβανομένων και αξιωματούχων του ΝΑΤΟ, ότι το μεγαλύτερο κύμα των προσφύγων δημιουργήθηκε μετά το ξεκίνημα των βομβαρδισμών...

ΘΕΩΡΕΙ επίσης η κυρία εισαγγελέας ότι ο Γιουγκοσλάβος ηγέτης είναι ένοχος για το θάνατο 340 άτομων. Και μπορεί πράγματι να ευθύνεται γι' αυτούς ή και για περισσότερους θανάτους. Ομως στο άγχος της να εφαρμόσει το διεθνές δίκαιο, η κ. Αρμπουρ υποκριτικότατα αγνοεί αυτό που διαπιστώνει καθημερινά ολόκληρος ο πλανήτης: Τις εκατοντάδες αθώων θυμάτων της... παράπλευρης NATΟϊκής βαρβαρότητας που τιμωρεί, υποτίθεται, τον Μιλόσεβιτς, εφαρμόζοντας το φασιστικής έμπνευσης δόγμα της συλλογικής ευθύνης ενός ολόκληρου λαού.

ΞEXNA EΠIΣHΣ η κ. εισαγγελέας ότι πριν η ίδια αποφασίσει να ζητήσει την ενοχή και τη σύλληψη του Μιλόσεβιτς, αυτοί που τη χειροκροτούν υποκριτικά και πανηγυρικά σήμερα, είχαν ήδη εκδώσει την... καταδικαστική τους απόφαση, όχι μόνο κατά του Μιλόσεβιτς, αλλά κατά μιας ολόκληρης χώρας, διατάζοντας την ισοπέδωσή της. Αλλά βέβαια ποιος θα τολμήσει να ζητήσει την ενοχή και την παραπομπή σε δίκη των... ανθρωπιστών τύπου Κλίντον, Σολάνα, Μπλερ ή Κλαρκ.

ΑΝ ΑΥΤΟ, όμως, λέγεται διεθνές δίκαιο, αν αυτός είναι ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που υπόσχονται οι κατεδαφιστές του μοναδικού θεσμού της διεθνούς κοινότητας, που είναι ταγμένος να υπερασπίζεται την ειρήνη, αλίμονό μας. Κι αλίμονο στον ΟΗΕ και σε ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα, που δημιουργεί όργανα όπως αυτό το δικαστήριο που μετατρέπουν σε κουρελόχαρτα θεσμούς και κανόνες που έχουν διαμορφωθεί έπειτα από οδυνηρότατες εμπειρίες και πανάκριβο ανθρώπινο τίμημα, ιδιαίτερα των λαών της Ευρώπης.