ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - Για να μη μένετε θεατές στα γεγονότα
Παρασκευή 2/07/1999

ΚΑΙΡΟΣ

ΣΤΗΛΕΣ

ΣΦΥΓΜΟΣ
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΠΟΛΙΤΚΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ
ΑΝΑΛΥΣΗ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ
ΚΑΦΕΝΕΙΟ Η ΕΛΛΑΣ
ΔΙΕΘΝΗ
ΠΡΟΣΩΠΑ

ΟΔΗΓΟΙ

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΙ
ΘΕΑΤΡΑ
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ
ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΑ MEDIA




ΕΛΛΑΔΑ - ΠΟΛΙΤΙΚΗ
του ΓIANNH ΠANTEΛAKH

Ε

να κόμμα, τρεις, τουλάχιστον, διαφορετικές απόψεις και εκτιμήσεις. Για τη Νέα Δημοκρατία φυσικά ο λόγος, η οποία σχολιάζοντας την ελληνοτουρκική προσέγγιση μετά τη συνάντηση Παπανδρέου-Τζεμ... τριχοτομήθηκε, αφού σε άλλο μήκος κύματος ήταν οι δηλώσεις Σπηλιωτόπουλου, σε άλλος αυτές του Κ. Μητσοτάκη και σε άλλο αυτές του Μ. Εβερτ.

Ο εκπρόσωπος της Ν.Δ. κάνει λόγο για επικίνδυνη διολίσθηση της κυβέρνησης και αντιδρά στη συζήτηση με την Τουρκία του θέματος της τρομοκρατίας. Ο Κ. Μητσοτάκης θεωρεί τη συνάντηση Παπανδρέου-Τζεμ «ορθή πολιτική επιλογή», ενώ ο Μ. Εβερτ λέει ότι «ορθά η κυβέρνηση συζητά το θέμα τρομοκρατίας»!

«Eξομάλυνση

υπό δύο όρους»

Ο Α. Σπηλιωτόπουλος εκφράζοντας την επίσημη θέση του κόμματος (και ύστερα από συζήτηση με τον Κ. Καραμανλή και επιτελείς της Ν.Δ.), αφού υπογράμμισε ότι έχει ταχθεί σταθερά και αταλάντευτα υπέρ της εξομάλυνσης των σχέσεων με την Τουρκία, θέτει για οποιοδήποτε διάλογο μαζί της δύο τουλάχιστον προϋποθέσεις: πρώτον, ότι η Αγκυρα θα παύσει να εγείρει εδαφικές εις βάρος μας διεκδικήσεις και δεύτερο, ότι θα εγκαταλείψει την τακτική των απειλών χρήσεως βίας.

Οπως είπε ο εκπρόσωπος της Ν.Δ., αυτές οι προϋποθέσεις δεν πληρούνται και τούτο σε συνδυασμό με την εγνωσμένη αναποτελεσματικότητα και υποχωρητικότητα της κυβέρνησης «δημιουργεί ανησυχία ότι ολισθαίνουμε σε επικίνδυνες για τα εθνικά συμφέροντα περιπλοκές, ιδίως μάλιστα όταν το πρώτο θέμα του διαλόγου είναι η τρομοκρατία και η συζήτηση επ' αυτού αρχίζει την επομένη της παρωδίας δίκης και της καταδίκης του Αμπντουλάχ Οτσαλάν».

«Ορθή πολιτική

επιλογή»

Εκ διαμέτρου αντίθετη η εκτίμηση του επίτιμου προέδρου του κόμματος Κ. Μητσοτάκη, ο οποίος χαρακτηρίζει την απόφαση της κυβέρνησης να προχωρήσει σε διάλογο ως «μια ορθή πολιτική επιλογή» και επισημαίνει ότι ένας τέτοιος διάλογος για να έχει αποτέλεσμα πρέπει να διεξαχθεί μέσα σε ένα συγκεκριμένο πολιτικό πλαίσιο. Και για το πλαίσιο αυτό παρέπεμψε στο Φεβρουάριο του 1992, όταν, σε σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό την προεδρία του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας Κ. Καραμανλή, συμφωνήθηκε να προχωρήσει ο διάλογος υπό την προϋπόθεση ότι θα στηριχτεί στην αρχή του αμοιβαίου σεβασμού, της εδαφικής ακεραιότητας, των συμφωνιών που έχουν υπογράψει οι δύο χώρες και των αρχών του διεθνούς δικαίου.

Ο επίτιμος της Ν.Δ. επισημαίνει ότι η κυβέρνηση Σημίτη τις αρχές αυτές δεν πρέπει να τις αγνοήσει και πως η συζήτηση δεν πρέπει να γίνεται σε επίπεδο γενικών γραμματέων, αλλά σε επίπεδο υπουργών και πρωθυπουργών, τονίζει δε ότι η σημερινή συγκυρία είναι κατ' εξοχήν ευνοϊκή για να ξεκαθαρίσει το θέμα και να ανοίξει ο δρόμος για τη βελτίωση των σχέσεων των δύο χωρών, την οποία όλοι πρέπει να επιδιώκουμε. Και αυτό, όπως είπε, παράλληλα με την ουσιαστική πρόοδο του Κυπριακού, η οποία είναι απαραίτητη για να έχει αντοχή και διάρκεια η οποιαδήποτε προσπάθεια προσέγγισης μεταξύ των δύο χωρών.

«Nαι και για

τρομοκρατία»

Ο Μ. Εβερτ από την πλευρά του, αφού τονίζει ότι είμαστε υπέρ του διαλόγου με την Tουρκία, εφόσον δεν θίγονται η ακεραιότητα και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, αναφέρει ότι η Τουρκία θα πρέπει να σεβαστεί τις διεθνείς συμβάσεις και το διεθνές δίκαιο και να αναζητεί την ειρηνική διευθέτηση των διαφορών και ότι η Tουρκία έχει κάθε συμφέρον να έχει καλές σχέσεις με την Ελλάδα, αν και βασική προϋπόθεση γι' αυτό είναι η επίλυση του Κυπριακού.

Ομως, σε πλήρη αντίθεση με τη δήλωση Σπηλιωτόπουλου (που αντιδρά στη συζήτηση του θέματος της τρομοκρατίας), ο κ. Εβερτ τονίζει ότι ορθά η κυβέρνηση συζητεί με την Tουρκία τα θέματα που αφορούν την τρομοκρατία και επισημαίνει ότι «η Τουρκία οφείλει να σέβεται τα ανθρώπινα διακιώματα και η συνεργασία Ελλάδας με Τουρκία με αμοιβαιότητα θα ωφελήσει και τις δύο χώρες».

 


Επικοινωνήστε με την "E on-line"

Copyright © 1999 Χ. Κ. Τεγόπουλος Εκδόσεις Α.Ε.

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική, ή κατά παράφραση, ή διασκευή απόδοση του περιεχομένου της ηλεκτρονικής εφημερίδας με οποιονδήποτε τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό, ηχογράφησης ή αλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου πού ισχύουν στην Ελλάδα.