TIΣ TEΛEYTAIEΣ ημέρες, αναπτύσσεται μια σεναριολογία για την προεδρική εκλογή που θα τελεσθεί το Μάρτιο του 2000, η οποία όμως δείχνει να αγνοεί την προαναφερόμενη απλή πραγματικότητα.Οταν μάλιστα η συζήτηση που επαναφέρεται, τροφοδοτείται κατά κύριο λόγο από αρχηγούς και πολιτικά στελέχη των δυο μεγάλων κομμάτων, με ονόματα που δεν θα μπορούσαν να επαναλάβουν την προαναφερόμενη παράδοση, τότε εκ των πραγμάτων πρόκειται για πολιτικές κινήσεις που δεν ξεφεύγουν από τις συνήθεις αψυχολόγητες και εκ του προχείρου επιδιώξεις πολιτικών που έχουν την τύχη μιας φωτοβολίδας, δηλαδή εντυπωσιασμός με μικρή διάρκεια.

THN ΠEPAΣMENH Παρασκευή, ενώπιον του υπουργικού συμβουλίου, ο ίδιος ο πρωθυπουργός επανέλαβε την πρότασή του για επανεκλογή του νυν Προέδρου στο ύπατο αξίωμα.Ομως ήταν πρόωρη και συνάμα άστοχη αυτή η κίνηση, αφού εκ των πραγμάτων, αρκετά νωρίς περιορίζει σημαντικά τις πιθανότητες να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για ευρύτερες συμμαχίες με όμορους χώρους και οι οποίες θα αποκαθιστούσαν σε μεγάλο μέρος μια πολιτικά αλαζονική συμπεριφορά που έχει επιδειχθεί από το κυβερνών κόμμα στο παρελθόν.Διότι η συγκεκριμένη επιλογή του Κ. Σημίτη, αφαιρεί οποιαδήποτε δυνατότητα των τριών μικρών κομμάτων της Βουλής να ανταποκριθούν θετικά σε ένα πρόσωπο το οποίο έχει μια πολιτική καταγωγή αρκετά μακρινή από αυτό που τα τρία κόμματα πρεσβεύουν.

ΟMΩΣ, η προεδρική εκλογή έχει και μια άλλη παράμετρο, που συνδέεται άμεσα με τα προαναφερόμενα. Πριν από τη Συνταγματική Aναθεώρηση του 1985, ο συνταγματικός νομοθέτης επεδίωκε μια αυξημένη πλειοψηφία για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, την οποία συνέδεε με τις αυξημένες αρμοδιότητές του και τη συνεπαγόμενη ευρύτερη συναίνεση που απαιτείτο να έχει το πρόσωπο του Προέδρου.Η αναθεώρηση περιέκοψε σημαντικά τις αρμοδιότητες του Προέδρου, αλλά παρέλειψε να τροποποιήσει και τον τρόπο εκλογής του.

ΑYTΟ, είχε αποτέλεσμα η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας να συνδέεται άμεσα με τις επιδιώξεις των πολιτικών δυνάμεων να αποφύγουν ή να προσφύγουν (κατά το δοκούν) σε πρόωρες εκλογές.

ΟMΩΣ, αυτή η τακτική κάποτε πρέπει να πάρει τέλος.Και η αρχή αυτού του τέλους, δεν μπορεί παρά να είναι η προεδρική εκλογή του προσεχούς Μαρτίου, η οποία προσφέρεται για να αποτυπωθεί στο πρόσωπο του νέου Προέδρου και η πραγματική σύνθεση της σημερινής Βουλής και συνάμα να επιδιωχθεί μια σύνδεση με πολιτικές αναθεώρησης ανέντιμων επιλογών, όπως είναι το παρόν εκλογικό σύστημα.