–––Ενα τέτοιο παράδειγμα αδυναμίας συζήτησης φαίνεται ότι προέκυψε και στο συνέδριο της Σαμοθράκης. Μια και δεν ήμαστε παρόντες, δεν μπορούμε να μπούμε και στην ουσία της συζήτησης. Υπήρξαν όμως κάποια σχόλια για την αντιπροσωπευτικότητα του συνεδρίου και για το κατά πόσον οι απόψεις που ακούστηκαν εξέφραζαν τις «θέσεις του σώματος των δημοσιογράφων». Κι αυτό είναι θέμα που υπερβαίνει το συγκεκριμένο συνέδριο και τα όποια προβλήματα οργάνωσης, ταυτότητας και διαδικασίας.

–––Αυτό που δεν μπορούμε να διανοηθούμε, είναι ένα συνέδριο, ένα φόρουμ ή όπως αλλιώς μπορεί να βαφτιστεί, στο οποίο οι μετέχοντες θα καθορίζονται με βάση την εκάστοτε πλειοψηφούσα άποψη... Ή αυτή που θεωρούν κάποιοι ότι είναι πλειοψηφούσα. Αλίμονο, αν οποιαδήποτε δημοσιογραφική συζήτηση είναι δέσμια των ποσοστών. Μ' αυτήν τη λογική, οι εφημερίδες, τα μέσα γενικώς θα έπρεπε να γράφονται με... ποσοστώσεις, ανάλογα με τη δύναμη των εκάστοτε κομμάτων ή ανάλογα με τα ιδεολογικά και πολιτικά ρεύματα που κυριαρχούν σε μια δεδομένη στιγμή.

–––Η ελευθερία του λόγου και της έκφρασης, κατά την ταπεινή μας γνώμη δεν υπόκειται σε πλειοψηφίες και μειοψηφίες. Προφανώς, σε μια δημοσιογραφική σύναξη έχουν δικαίωμα έκφρασης όλες οι απόψεις και προφανέστατα δεν τίθεται θέμα επιβολής της μιας ή της άλλης άποψης. Μακάρι μάλιστα η ΕΣΗΕΑ να είχε την ευαισθησία να συζητάμε συχνότερα και όσο το δυνατόν πιο ανοικτά, τα σοβαρά προβλήματα δημοσιογραφικής δεοντολογίας και πρακτικής που μας ταλανίζουν. Ισως έτσι πολλά απ' όσα βλέπουμε και διαβάζουμε να είχαν αποφευχθεί ή εν πάση περιπτώσει να είχαν περιοριστεί...

ΣΗΦΗΣ ΠΟΛΥΜΙΛΗΣ