H EΠITYXHΣ για τη ζωή των ομήρων έκβαση της προχθεσινής απαγωγής αποτελεί μια καλή αφορμή για προβληματισμό. Συγκρινόμενη με ανάλογες πράξεις του πρόσφατου παρελθόντος, αναδεικνύει ένα αξιοσημείωτο φαινόμενο συμπεριφοράς που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα.

H ANTIMETΩΠIΣH εγκληματικών ενεργειών συνδέεται απόλυτα με εκτιμήσεις για πολιτικές πράξεις. Η επιτυχής ή μη έκβαση μιας αστυνομικής επιχείρησης για την αποτροπή ή καταστολή μιας εγκληματικής πράξης, αντικειμενικοποιείται, ορίζεται ως κριτήριο αξιολόγησης μιας πολιτικής και κρίνεται κάτω από αυτό το πρίσμα.

Ο ΠAPAΓΩN «τύχη», που ίσως παίζει ρόλο καθοριστικό, αφήνεται στην άκρη, σαν να μην έχει καμία απολύτως συμβολή σε ένα τέτοιο γεγονός. Ετσι, μπορεί δικαιολογημένα να αναρωτηθεί κάποιος: Αν ο αστυνομικός σκοπευτής του συγκεκριμένου περιστατικού αστοχούσε (και κάτι τέτοιο δεν μπορεί να αποκλειστεί) και οι συνέπειες της αστυνομικής επιχείρησης ήταν δυσάρεστες, θα έπρεπε να αποδοθούν ευθύνες στους κυβερνητικούς χειρισμούς; Αν ο δράστης συμεπριφερόταν λιγότερο ψύχραιμα, όταν οι αστυνομικοί του ξεκαθάρισαν ότι δεν πρόκειται να πάει στην Αλβανία, όπως ζητούσε, θα χρεωνόταν η κυβέρνηση μια δυσμενή έκβαση;

ΠEPIΣΣEΨAN τα «μπράβο» και τα αισθήματα ευφορίας και ικανοποίησης για την επιτυχή για τους ομήρους έκβαση της προχθεσινής ομηρίας. Ηταν ανάλογα σε έκταση με τα αντίστροφα αισθήματα αρνητικής κριτικής και απαισιοδοξίας που είχαν εκφραστεί πριν από περίπου πενήντα ημέρες, όταν ένας άλλος Αλβανός είχε προχωρήσει σε μια ανάλογη πράξη, με κατάληξη, θύμα να είναι και ο ίδιος κι ένας όμηρος. Σε διάστημα λιγότερο από δύο μήνες, γίναμε μάρτυρες δύο πλευρών του ίδιου νομίσματος.

KAI ΣTIΣ δύο περιπτώσεις το εντελώς διαφορετικό αποτέλεσμα δύο σχεδόν πανομοιότυπων εγκληματικών πράξεων συνδέθηκε με πολιτικές αξιολογήσεις. Στο στόχο της κριτικής, με περίσσια ευκολία, τοποθετήθηκε η ικανότητα ή μη της πολιτικής ηγεσίας της Aστυνομίας, αλλά και εν γένει της κυβέρνησης να αντιμετωπίζει ανάλογα φαινόμενα.

ΟMΩΣ, αξίζει να αναλογιστούμε πως και στις δύο περιπτώσεις η ίδια πολιτική ηγεσία ήταν αυτή που αντιμετώπισε το θέμα. Ο νυν υπουργός, που από κάποιους τώρα εισπράττει επαίνους, ήταν που πριν από 50 ημέρες δεχόταν ισχυρή κριτική. Η ίδια κυβέρνηση, που τώρα υπερηφανεύεται (κι εν πολλοίς εκμεταλλεύεται πολιτικά την επιτυχή έκβαση του περιστατικού), ήταν αυτή που τότε αναθεματιζόταν για την τραγική κατάληξη εκείνου.

EN KATAKΛEIΔI, η γενίκευση και πολιτικοποίηση τέτοιων γεγονότων είναι τουλάχιστον άστοχη. Η κριτική προς την πολιτική ηγεσία, επιβεβλημένη. Αλλά να την κρίνουμε επειδή επέλεξε λάθος πρόσωπα σε θέσεις - κλειδιά της Aστυνομίας. Να την κρίνουμε, γιατί επιχειρεί να αντικαταστήσει ρόλους που έχουν ανατεθεί σε αστυνομικά στελέχη. Οχι όμως κι επειδή ο «χ» κακοποιός επέδειξε λιγότερο νηφάλια συμπεριφορά απ' ό,τι αναμενόταν ή γιατί μια σφαίρα δεν βρήκε το στόχο της...