«Είναι σαν να υπάρχει κάποια ακατανίκητη δύναμη που θέλει να υποφέρουν», λέει ο Νιλ Γκάμπλερ, συνεργάτης του περιοδικού του Τζ. Κένεντι Τζ., «Τζορτζ». Δολοφονίες, ατυχήματα, ασθένειες, ναρκωτικά, κατηγορίες για ποινικά αδικήματα, με αποκορύφωμα ένα γάμο -αυτός για τον οποίο συγκεντρώθηκε η οικογένεια το περασμένο Σάββατο- που κινδυνεύει να καταλήξει σε κηδεία, καθώς ο Τζον, η Κάρολιν και η αδερφή της εξακολουθούν να αγνοούνται.

Αποτελεί πλέον οικείο θέαμα για τους Αμερικανούς το να βλέπουν την οικογένεια Κένεντι να προσπαθεί να συνέλθει από άλλη μία απώλεια. Για πολλούς είναι κάτι σαν επική σαπουνόπερα που εξελίσσεται σε έναν απροσπέλαστο γι' αυτούς κόσμο. «Κατέχουν μια πολύ ξεχωριστή θέση στην ιεραρχία των διασημοτήτων», τονίζει ο Ιρβινγκ Τζ. Ράιν, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Νόρθγουεστερν που μελετά τον τρόπο με τον οποίο προωθείται και αντιμετωπίζεται η διασημότητα στις ΗΠΑ. «Το όνομα Κένεντι είναι συνδεδεμένο στο μυαλό όλων μας με σκέψεις και συναισθήματα για την οικογένεια, τις σχέσεις, την τύχη, τη μοίρα και την τραγωδία. Και όταν οι άνθρωποι έχουν τα πάντα, η τραγωδία τους έλκει».

«Συνηθισμένες περιπτώσεις»

Είναι όμως άραγε οι δυστυχίες των Κένεντι τόσο ασυνήθιστες; Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Πεν Στέιτ, Τζέιμς Φ. Σμιθ έχει τη δική του άποψη: «Η οικογένεια αυτή βρίσκεται κάτω από το μικροσκόπιο της κοινής γνώμης για τόσο καιρό, ώστε οτιδήποτε συμβαίνει λαμβάνεται αθροιστικά και δεν ξεχνιέται. Σκέφτηκε ποτέ κανείς πόσα αγαπημένα μας πρόσωπα, που δεν παρουσιάζουν ενδιαφέρον για το κοινό, έχουν βρεθεί σε παρόμοιες καταστάσεις; Αν εξαιρέσει κανείς τις δολοφονίες των Τζον και Ρόμπερτ Κένεντι, έχουμε περιπτώσεις ανθρώπων που είχαν ατυχήματα στο σκι, πρόβλημα με τα ναρκωτικά, καρκίνο. Ολα αυτά είναι αρκετά συνηθισμένα». Ενα μέρος της δυστυχίας των Κένεντι φαίνεται επομένως ότι έχει σχέση με το δημόσιο βίο και τον έντονο τρόπο ζωής τους.

Το βέβαιο πάντως είναι ότι η ζωή της πολύπαθης δυναστείας λειτουργεί σαν το αγαπημένο μυθιστόρημα του κοινού και των μίντια. Οτιδήποτε τούς συμβεί, εντάσσεται αυτομάτως στο πλαίσιο αυτό της «κατάρας». Η έντονη προβολή των Κένεντι φαίνεται μάλιστα να έχει έναν καθαρτικό ρόλο για τους Αμερικανούς. Μπορεί ο μέσος θεατής να θαυμάζει και ίσως να ζηλεύει τη δόξα και τον πλούτο των ανθρώπων αυτών, η σκληρή όμως εναλλαγή ευτυχισμένων στιγμών και τραγικών συμβάντων τον κάνει να εκτιμά τη δική του απλή, συνηθισμένη πραγματικότητα. Οπως παρατηρεί ο καθηγητής Σμιθ, «υπήρχαν πολλοί άνθρωποι που εύχονταν να μπορούσαν να αλλάξουν τη ζωή τους με αυτή του Τζον Κένεντι Τζούνιορ. Κανείς δεν το εύχεται σήμερα».

(Ασοσιέιτεντ Πρες)

χ