Ο

πνιγμένος από τα μαλλιά πιάνεται, λέει ο λαός και έχει δίκιο. Αν όμως δεν έχετε γνώσεις ναυαγοσωστικής, μην πιάσετε τον πνιγμένο από πουθενά γιατί το πιθανότερο είναι ότι θα πνιγείτε και οι δύο.

Εκατοντάδες συνάνθρωποί μας πνίγονται κάθε χρόνο και μάλιστα κοντά στις ακτές, σε ρηχά νερά. Από το 1987 μέχρι και τους πρώτους μήνες του 1998 έχασαν τη ζωή τους στη θάλασσα από πνιγμό 2.795 άτομα. Η άγνοια και η έλλειψη γνώσεων ναυαγοσωστικής οδηγεί συχνά σε διπλούς ή ακόμα και σε τριπλούς πνιγμούς, επειδή κάποιοι τρέχουν να βοηθήσουν και τελικά πνίγονται μαζί με τα θύματα.

Σπάνια σώζεται κάποιος αν δεν γνωρίζει ναυαγοσωστική, ακόμα και αν είναι άριστος κολυμβητής. Εχει παρατηρηθεί ακόμα μικρά παιδιά, για παράδειγμα 12 ετών, να πνίγουν μεγάλους και καλούς κολυμβητές.

«Ο άνθρωπος κατά την ώρα του πνιγμού αναπτύσσει αφάνταστα μεγάλες δυνάμεις ακόμα κι αν είναι μικρό παιδί», επισημαίνει στην «Ε» ο κ. Νίκος Γιοβανίδης, ιδιοκτήτης της σχολής ναυαγοσωστικής SLS HELLAS. «Το βασικό σε μια τέτοια κατάσταση είναι να γνωρίζει και να μπορεί κάποιος να καταλάβει την ψυχολογική κατάσταση του θύματος την ώρα που κινδυνεύει», λέει ο καθηγητής ναυαγοσωστικής και εξηγεί τι έχουμε να αντιμετωπίσουμε και γιατί δεν πρέπει να πέσουμε στη θάλασσα κάνοντας τους ήρωες:

_ Το μυαλό αυτού που βρίσκεται σε κίνδυνο σταματά να σκέφτεται λογικά, με αποτέλεσμα να πανικοβάλλεται και να αρχίσει να πνίγεται. Επειδή μάλιστα δεν πατάει κάπου σταθερά, νιώθει ότι όλα τον ρουφάνε προς τα κάτω. Επίσης η έντονη κατάσταση που δημιουργεί γύρω του με τις αλλοπρόσαλλες κινήσεις του, δεν του επιτρέπει να αναπνεύσει κανονικά ή σχεδόν καθόλου.

_ Σε λίγο αρχίζει να νιώθει την έλλειψη αέρα, που είναι μία από τις χειρότερες καταστάσεις που μπορεί να βρεθεί ένας άνθρωπος. Από ένα σημείο και μετά ο οργανισμός θα κάνει αυτόματα τον κύκλο της αναπνοής, δηλαδή θα εισπνεύσει όσο και να μην το θέλει το θύμα και έτσι θα εισέλθει νερό και θα γεμίσουν οι πνεύμονές του. Μετά θα λιποθυμήσει και θα επέλθει ο θάνατος.

_ Το σημείο που μας ενδιαφέρει και αφορά τους διπλούς πνιγμούς είναι η στιγμή λίγο πριν αρχίσει το θύμα να εισπνέει νερό. Το άτομο χτυπιέται και ψάχνει απεγνωσμένα αέρα τον οποίο δεν μπορεί να βρει, γεγονός που το κάνει έξαλλο. Οτιδήποτε βρεθεί εκείνη την ώρα δίπλα του από αντικείμενο σωσίβιο ή ακόμα και άνθρωπο θα το αρπάξει και θα το πιέσει προς τα κάτω για να μπορέσει να ισορροπήσει, να στηριχτεί και να αναπνεύσει. Αν του δώσουμε κάποιο αντικείμενο ή σωσίβιο θα το αρπάξει και θα προσπαθήσει να ηρεμήσει.

_ Τα προβλήματα ξεκινάνε όταν βρεθεί δίπλα στον πνιγόμενο άνθρωπο κάποιος χωρίς γνώσεις ναυαγοσωστικής. Ο πνιγόμενος μόλις αντιληφθεί δίπλα του την ύπαρξη ανθρώπου, ορμάει, τον αρπάζει βίαια, τον πατάει κάτω για να μπορέσει να ανεβεί ψηλά και να βρει αυτό που του λείπει, δηλαδή αέρα. Αποτέλεσμα να μην αφήνει τον άλλο να αναπνεύσει καθόλου.

_ Ετσι σε λίγο αρχίζει και αυτός με τη σειρά του να νιώθει την ανάγκη της αναπνοής αλλά να μην μπορεί λόγω της θέσης του. Ξεκινάει τώρα και αυτός να πιέζει τον πνιγόμενο προς τα κάτω για να πάρει έστω και μια ανάσα. Αντιλαμβανόμενος ο πνιγόμενος ότι το στήριγμά του γίνεται αιτία για να αρχίσει να βουλιάζει ξανά, πανικοβάλλεται περισσότερο και πιέζει αυτή τη φορά με πιο πολύ δύναμη γαι να βρεθεί εκείνος ψηλότερα.

_ Η έλλειψη αέρα αναγκάζει τον άλλο κολυμβητή σε αντίστοιχη πίεση του πνιγόμενου προς τα κάτω για να αναπνεύσει και αυτός, με τελικό αποτέλεσμα να πνιγούν και οι δύο λίγα εκατοστά κάτω από την επιφάνεια του νερού...

Γνωρίζοντας λοιπόν τον τρόπο αντίδρασης και τη σκέψη κάποιου πνιγόμενου αντιλαμβάνεστε ότι δεν πρέπει να πηδήξετε ποτέ στο νερό αυθόρμητα γιατί κινδυνεύει άμεσα η ζωή σας χωρίς λόγο και ουσιαστικά δεν προσφέρετε καμία βοήθεια στο θύμα.

«Είναι μια δύσκολη στιγμή που μπορεί να τύχει στον καθένα από μας. Από τη μια αν βουτήξετε κινδυνεύει άμεσα η ζωή σας, και από την άλλη αν δεν το κάνετε και πνιγεί τελικά το θύμα, θα νιώθετε ενοχές σε όλη σας τη ζωή για το ότι δεν προσπαθήσατε να σώσετε ένα συνάνθρωπό σας», τονίζει ο κ. Γιοβανίδης και θεωρεί ότι υπάρχει λύση: «Τα πράγματα είναι πιο απλά απ' ό,τι φαίνεται. Μπορείτε να βοηθήσετε χωρίς να έχετε παρακολουθήσει ειδική εκπαίδευση και χωρίς να βάλετε σε κίνδυνο τη ζωή σας».

Ο καθηγητής ναυαγοσωστικής κ. Νίκος Γιοβανίδης αναλύει οκτώ περιπτώσεις διάσωσης για αυτούς που δεν έχουν γνώσεις ναυαγοσωστικής:

1. Διάσωση με ρίψη σωσιβίου:

Οταν κάποιος κινδυνεύει, κοιτάμε στους γύρω τοίχους ή άλλους χώρους αν υπάρχει σωσίβιο το οποίο πετάμε στον πνιγόμενο φωνάζοντας πολύ δυνατά να το πιάσει. Το σωστό είναι το σωσίβιο να έχει και σκοινί περίπου 15 μέτρα για να μπορέσουμε πρώτον να το ξαναπετάξουμε άμα το ρίξουμε μακριά και δεύτερον μόλις το πιάσει να τον ρυμουλκήσουμε στο σταθερό σημείο που βρισκόμαστε.

2. Διάσωση με έκταση του χεριού μας:

Οταν κάποιος που πνίγεται βρίσκεται κοντά στην άκρη σταθερού χώρου, ξαπλώνουμε μπρούμυτα ακουμπώντας όλο το σώμα μας κάτω. Κατόπιν φωνάζουμε ότι ήρθαμε να τον βοηθήσουμε και του δίνουμε να πιάσει το χέρι μας για να τον τραβήξουμε πάνω στο σημείο που είμαστε.

3. Διάσωση με έκταση του ποδιού:

Κάνουμε ακριβώς τις ίδιες κινήσεις για να τον τραβήξουμε έξω.

4. Διάσωση με τη βοήθεια κονταριού ή κουπιού:

Οταν αυτός που κινδυνεύει βρίσκεται σε σχετικά κοντινή απόσταση από μας και δεν τον φτάνουμε με έκταση του χεριού ή του ποδιού μας, αναζητούμε κάποιο κοντάρι ή σανίδα ή οτιδήποτε μπορεί να αποτελέσει προέκταση του χεριού και διενεργούμε διάσωση. Αν βρισκόμαστε σε βάρκα χρησιμοποιούμε το κουπί ή τη λαγουδέρα ή την αβάρα. Προσοχή: την αβάρα πρέπει να τη δώσουμε ανάποδα και όχι με το γάντζο προς τον πνιγόμενο γιατί μπορεί να τραυματιστεί.

5. Διάσωση με ανθρώπινη αλυσίδα:

Εάν το άτομο κινδυνεύει σε νερά που δεν βαθαίνουν απότομα και υπάρχουν αρκετοί γύρω μας, μπορούμε να δημιουργήσουμε μια ανθρώπινη αλυσίδα και να τον τραβήξουμε έξω.

6. Διάσωση με ρεζέρβα αυτοκίνητου:

Οταν κάποιος κινδυνεύει στα βαθιά η ρεζέρβα του αυτοκινήτου είναι το ιδανικότερο μέσο να χρησιμοποιήσετε. Αν και έχει τη μεταλλική ζάντα πάνω της, επιπλέει θαυμάσια ενώ μπορείτε και να κολυμπήσετε μέχρι τον πνιγόμενο και να του τη δώσετε χωρίς να τον πλησιάσετε και να κινδυνεύσετε.

7. Διάσωση με ρίψη αντικειμένων:

Οταν κάποιος κινδυνεύει και δεν έχετε τίποτα γύρω σας ικανό να σας βοηθήσει, αναζητήστε αντικείμενα που επιπλέουν και δώστε τα στον πνιγόμενο. Για παράδειγμα μια σανίδα, ένα πλαστικό δοχείο ή ένα μπιτόνι κ.λπ.

8. Διάσωση με τη βοήθεια βάρκας:

Οταν αυτός που κινδυνεύει είναι σε βαθιά νερά και βρίσκεται κοντά μας βάρκα, τον πλησιάζουμε με πολύ προσοχή για να μην τον χτυπήσουμε και τον αφήνουμε να πιαστεί από τη βάρκα. Οταν ηρεμήσει αν δεν μπορούμε να τον ανεβάσουμε στη βάρκα τον ρυμουλκούμε στην ακτή ή την προβλήτα.