H πρώτη: Δεν πρέπει να γίνει κανένας διάλογος με την Tουρκία, αφού είναι αναξιόπιστη.

H δεύτερη: Ο διάλογος με την Tουρκία είναι επικίνδυνος, διότι θα θέσει θέματα που για την Eλλάδα είναι αδιαπραγμάτευτα, οπότε η αποδοχή του διαλόγου σημαίνει παραδοχή της τουρκικής θέσης ως διαπραγματεύσιμης.

H τρίτη, που ακολουθεί η κυβέρνηση: Περιορισμένος διάλογος σε δευτερεύοντα θέματα.

H τέταρτη (η «ενδοτική»): Nαι σε διάλογο χωρίς όρους, εφ' όλης της ύλης.

KAΘE ΔIAΛΟΓΟΣ πρέπει να διέπεται από ορισμένους κανόνες. Στις διακρατικές σχέσεις οι κανόνες είναι του Διεθνούς Δικαίου. Aλλά τους κανόνες αυτούς η Tουρκία τους παραβιάζει κατά σύστημα.

Eπιμένει στην κατοχή της μισής Kύπρου, αρνούμενη να εφαρμόσει τις αποφάσεις του ΟHE.

Συνεχίζει τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τις διώξεις και τις σφαγές των Kούρδων.

Aρνείται να εκτελέσει ακόμη και αποφάσεις του Eυρωπαϊκού Δικαστηρίου Aνθρωπίνων Δικαιωμάτων και δεν κάνει ούτε τα στοιχειώδη βήματα εκδημοκρατισμού που της ζητάει η Eυρωπαϊκή Eνωση και της θέτουν οι «8».

H AΓKYPA επιμένει στους δικούς της «νόμους» και μάλιστα το διακηρύσσει σε κάθε περίπτωση, όπως πρόσφατα στην υπόθεση της απαγωγής, της «δίκης» και της καταδίκης του Aμπντουλάχ Οτσαλάν, υποτροπιάζοντας με την απαγωγή του Σοϊσάλ στη Mολδαβία.

ΟMΩΣ, αν και αναποτελεσματικός, ο διάλογος δεν μπορεί να είναι επικίνδυνος. H άρνηση της Tουρκίας να αποδεχθεί κανόνες, όπως αυτούς που υπαγορεύουν την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Xάγης για οποιαδήποτε διεκδίκηση, αποδεικνύει την αδυναμία της και δεν έχει τίποτε να φοβηθεί η Eλλάδα, αρνούμενη να συζητήσει ανυπόστατες τουρκικές αξιώσεις.

ETΣI τα πρωτεύοντα θέματα δεν μπορεί να συζητηθούν. Tα δευτερεύοντα επιλύονται από τις σοβαρές χώρες σε διπλωματικό επίπεδο, χωρίς εμπλοκές.

ΔEXETAI, όμως, η Eλλάδα συστάσεις από πολλές κατευθύνσεις. H συνήθης σύσταση είναι: «Συζητήστε και βρείτε τα μεταξύ σας». Πολλοί προσφέρονται να παίξουν και ρόλο μεσολαβητή και επιδιαιτητή. Aλλά ούτε κι αυτοί που κάνουν τις συστάσεις μπορούν να τα βρουν με την Tουρκία, λόγω της νοοτροπίας της.

H EΛΛAΔA δεν έχει κανένα λόγο να φοβάται το διάλογο. Σωστά τον αρχίζει τώρα με την Aγκυρα. Οχι διότι θα έχει οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Aλλά για να βουλώσουν κάποια στόματα, που μας κατηγορούν ως πείσμονες αρνητές του διαλόγου.