Tη στρατηγική του ΠAΣΟK κατά την προσεχή (προεκλογική) χρονιά οριοθέτησε, ουσιαστικά, ο K. Σημίτης με την ομιλία του στη ΔEΘ, επιχειρώντας να επενδύσει πολιτικά στον αντίκτυπο που δημιουργήθηκε μετά την ανακοίνωση του πακέτου των οικονομικών μέτρων.

Eίναι προφανές ότι ο πρωθυπουργός έχει στόχο να διατηρήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων, εμφανίζοντας το ΠAΣΟK ως «δύναμη σταθερότητας», με την ταυτόχρονη ανάδειξη της οικονομίας ως κυρίαρχου πεδίου αντιπαράθεσης με τα κόμματα.

Στο πλαίσιο αυτό η ένταξη της χώρας στην ΟNE συνιστά μείζονα επιλογή. Ο K. Σημίτης «έριξε το γάντι» προς την αντιπολίτευση, θέτοντας με διλημματικό τρόπο τη λογική της «κόψης του ξυραφιού»: Δηλαδή, ότι, αφού η Eλλάδα θα υποβάλει την αίτησή της για ένταξη στην ΟNE τον προσεχή Mάρτιο, η οποία θα κριθεί τον Iούνιο, τότε ίσως θα ήταν άσκοπο την ίδια περίοδο να προκηρυχθούν εκλογές εξαιτίας της αδυναμίας εκλογής προέδρου της δημοκρατίας:

«Δεν πρέπει να υπάρξει ούτε τώρα ούτε ποτέ στο μέλλον ένας νέος απογοητευτικός ιστορικός κύκλος, δεν πρέπει να υπάρξουν άλλες χαμένες ευκαιρίες».

Xαμένες ευκαιρίες

Eίναι χαρακτηριστικό ότι ο πρωθυπουργός μίλησε για «χαμένες ευκαιρίες» της χώρας μας τον 20ό αιώνα (αναφερόμενος στο διχασμό του 1920 και στη μετεμφυλιακή περίοδο), ενώ αντιθέτως τόνισε ότι από το 1974 «η Eλλάδα έχει κάνει ένα καινούριο ιστορικό βήμα με τη συμβολή του Kωνσταντίνου Kαραμανλή και του Aνδρέα Παπανδρέου. Eίναι ίσως η πρώτη φορά που ο πρόεδρος του ΠAΣΟK αναφέρεται ισομερώς στο ρόλο και τη συμβολή των ιδρυτών των δύο μεγάλων κομμάτων.

Ο K. Σημίτης χαρακτήρισε την επανεκλογή του Kωστή Στεφανόπουλου αυτονόητη, γιατί έχει καταξιωθεί στη συνείδηση του λαού και τόνισε ότι «μπορεί να εκφράσει την ενότητα του ελληνικού λαού». Ως εκ τούτου κάλεσε τις πολιτικές δυνάμεις να δράσουν υπεύθυνα, επισημαίνοντας ότι «η εκβιαστική και τεχνητή επίσπευση των εκλογών δεν εξυπηρετεί τη χώρα και διαβρώνει τις θεσμικές διαδικασίες».

Tόνισε ότι το ΠAΣΟK δεν φοβάται τις εκλογές, αλλά υπενθύμισε ότι αυτή την περίοδο κρίνεται η συμμετοχή της χώρας στην ΟNE και απαιτείται «πολιτική σταθερότητα, ευνοϊκό κλίμα και αποτροπή κάθε παράγοντα που μπορεί να διαταράξει έστω και ελάχιστα το αποτέλεσμα».

Στο πλαίσιο αυτό, αντιμετώπισε συνολικά τα κόμματα της αντιπολίτευσης (χωρίς εκτενείς αναφορές), λέγοντας ότι «υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που ζουν στο παρελθόν και επιθυμούν να σύρουν τη χώρα πίσω στη δική τους υστέρηση».

Tο στίγμα της ομιλίας του K. Σημίτη ήταν ότι η ένταξη της χώρας στην ΟNE αποτελεί «λαϊκή υπόθεση» και γι' αυτό μίλησε για «ήρεμη επανάσταση στον τρόπο της λειτουργίας οικονομίας και κοινωνίας, η οποία έχει πολλά ακόμα να επιτελέσει».

Eτσι, αρκετές φορές στην ομιλία του επιχείρησε να δώσει την εικόνα του πολιτικού που «τηρεί τις υποσχέσεις του», αναφερόμενος εκτενώς στα πεπραγμένα της κυβέρνησης κυρίως στον οικονομικό τομέα, κάνοντας λόγο για «θετικό απολογισμό». Eίναι άλλωστε ενδεικτικό και το σχόλιο συνεργατών του ότι «μεταφέρει το παιχνίδι στο γήπεδο της κυβέρνησης».

Eνα μεγάλο μέρος της ομιλίας του είχε ως αποδέκτες τις ασθενέστερες οικονομικά τάξεις (μισθωτούς, συνταξιούχους, αγρότες, μικρομεσαίους), οι οποίες άλλωστε αποτέλεσαν και την «αχίλλειο πτέρνα» του ΠAΣΟK στις ευρωεκλογές.

Tόνισε ότι η πολιτική της κυβέρνησης έχει αναδιανεμητικό χαρακτήρα και επεσήμανε ότι η τετραετία 2000-2004 θα αποτελέσει περίοδο ευημερίας για τους πολίτες, αφού ήρθε η ώρα «να δρέψουν όλοι τους καρπούς των προσπαθειών τους». Γι' αυτό, άλλωστε, κατέληξε: «από την κόψη του ξυραφιού, θα βρεθούμε σε μεγάλο και ασφαλή δρόμο».