Ο Στέλιος Καζαντζίδης «τραγουδά» το δίκιο του... Χρήστου Νικολόπουλου. Μετά τα «φάλτσα» της σχέσης τους, οι δύο μεγάλοι του λαϊκού τραγουδιού σε μια νέα, πραγματικά κοινή τους, «σύνθεση ειρήνης».

Η νέα δημιουργία δεν γράφτηκε σε κάποιο στούντιο αλλά σ' ένα συμβολαιογραφικό γραφείο, όπου οι πάλαι ποτέ συνεργάτες συνυπέγραψαν την «κατάπαυση του πυρός», μετά βέβαια την άτακτη υποχώρηση του Στέλιου Καζαντζίδη σε ό,τι αφορά τη διεκδίκηση της πατρότητας 29 πολυτραγουδισμένων συνθέσεων.

Ετσι, μ' ένα τυπικό στη διατύπωση κείμενο αλλά πολύ σημαντικό στην ουσία του, αφού ο μεγάλος τραγουδιστής αποποιείται πλέον ένα μεγάλο κομμάτι της μουσικής ιστορίας του τόπου, αναγνωρίζοντας ότι ο μόνος που δικαιούται να φέρει την υπογραφή των επίμαχων κομματιών ως ο πραγματικός δημιουργός τους είναι ο Χρ. Νικολόπουλος, «κλείνει» οριστικά μια μεγάλη αντιδικία, στην κορύφωση της οποίας ο Στ. Καζαντζίδης «τραυμάτισε» το μύθο του.

Το «Yπάρχω», το «Aγριολούλουδο», το «Nυχτερίδες κι αράχνες», καθώς και άλλα 26 υπέροχα τραγούδια έγιναν τεράστιες λαϊκές επιτυχίες και έσπασαν το φράγμα του χρόνου γιατί ερμηνεύτηκαν από το χρυσό λαρύγγι του Στέλιου Καζαντζίδη.

Ως συνθέσεις όμως θα είναι πάντα άρρηκτα συνδεδεμένες με το όνομα του καταξιωμένου συνθέτη, Χρ. Νικολόπουλου, αφού αυτός είναι ο μοναδικός δημιουργός τους. Αν η έμπνευση δεν είχε φωλιάσει στα δωμάτια της ψυχής του συνθέτη, κανένα κελάηδημα αηδονιού δεν θα είχε κουρνιάσει τόσα χρόνια στις καρδιές του κόσμου.

Eπειτα από χρόνια αντιδικιών, αφού ο Στέλιος ήθελε να λέγεται και συνδημιουργός, και ο ίδιος ο λαϊκός βάρδος ανέκρουσε πρύμναν και δέχτηκε να υπογράψει το δίκαιον των ισχυρισμών του παλιού συνεργάτη του.

Ετσι, τον περασμένο Μάιο και αφού ήδη ο Στέλιος Καζαντζίδης είχε χάσει την πρώτη δικαστική μάχη με το συνθέτη, οι δύο άντρες συναντήθηκαν σ' ένα συμβολαιογραφείο όπου ο τραγουδιστής υπέγραψε συμβολαιογραφική πράξη με την οποία αναγνωρίζει:

«Ως πραγματικό δημιουργό των επίδικων τραγουδιών τον Χρήστο Νικολόπουλο και γνωστοποιεί στην Ανώνυμη Εταιρεία Πνευματικής Ιδιοκτησίας (ΑΕΠΙ) ότι στο μέλλον δεν θα έχει καμιά αξίωση από την επανέκδοση δίσκων στους οποίους συμπεριλαμβάνονται τα συγκεκριμένα κομμάτια».

Μετά απ' αυτή την κίνηση του Καζαντζίδη ο Χρ. Νικολόπουλος απέσυρε τη μήνυση που είχε καταθέσει σε βάρος του για «συκοφαντική δυσφήμηση» (ποιος δεν θυμάται τις ύβρεις του τραγουδιστή) με αποτέλεσμα να εκδοθεί τώρα βούλευμα με το οποίο παύει η ποινική δίωξη σε βάρος του.

Επίσης, ματαιώθηκαν όλες οι αγωγές οι οποίες είχαν κατατεθεί εκατέρωθεν, με αποτέλεσμα να παύσει οριστικά και κάθε άλλη αντιδικία τους, σε ποινικό και αστικό επίπεδο.

«Τέλος καλό, όλα καλά», δήλωσε ο Βασ. Καπερνάρος, πληρεξούσιος δικηγόρος του Χρ. Νικολόπουλου.

Υπενθυμίζεται ότι λίγο καιρό πριν, και η Δικαιοσύνη είχε δικαιώσει πλήρως τον Χρ. Νικολόπουλο επιπλήττοντας μάλιστα σφόδρα -με τη σχετική απόφαση που είχε εκδώσει το Πρωτοδικείο Αθήνας- τον Στ. Καζαντζίδη για τις «παραφωνίες» του εντός και εκτός δικαστικών αιθουσών.

Με την απόφασή του το Δικαστήριο απαγόρευε στο γνωστό τραγουδιστή να συκοφαντεί τον Χρ. Νικολόπουλο, απειλώντας τον μάλιστα με προσωρινή φυλάκιση δύο μηνών σε περίπτωση που παραβεί στην απόφαση. Η μεγάλη όμως νίκη για το συνθέτη ήταν η αναφορά του προέδρου του δικαστηρίου στην πατρότητα των 29 τραγουδιών, που αποτελούσαν το μήλον της Eριδος ανάμεσα στους δύο μεγάλους καλλιτέχνες.

Ο δικαστής λοιπόν είχε «γνωμοδοτήσει» ότι και οι 29 συνθέσεις ανήκουν ως δημιουργίες στον Χρ. Νικολόπουλο.

«Δεν απεικονίζει την πραγματικότητα η εμφάνιση ως συνδημιουργού και του Στ. Καζαντζίδη. Τον τρόπο αυτό συνεργασίας είχε επιβάλει ο τραγουδιστής ως μύθος του οικείου καλλιτεχνικού στερεώματος», υπογραμμιζόταν στο σκεπτικό της απόφασης. Βέβαια αμφότεροι αναφέρονταν ως «καταξιωμένοι καλλιτέχνες, έχοντας ο καθένας να επιδείξει τεράστια επιτυχία στο είδος της απασχόλησής του».