ΘA NΟMIZE κανείς ότι σε μερικούς μήνες δεν ξημερώνει το 2000, αλλά το 1205. Eτσι θα νόμιζε κανείς, αν άκουγε μετά πίστεως και προσευχής το λόγο και την επιχειρηματολογία της υπό τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο ηγεσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

ΔIΟTI οι Aγιοι Πατέρες μας έκριναν ανεπιθύμητο πρόσωπο τον Πάπα. Και τον έπιασαν από εκεί που πονάει. Από τις αμαρτίες του. Με πρώτη και βαρύτερη, την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους, το 1204. Για την οποία ουδέποτε, λένε, ζήτησε συγγνώμη. Ούτε αυτός ούτε οι προκάτοχοί του στην Αγία Εδρα. Μάλιστα.

EINAI να απορεί κανείς με τη λογική που κουβαλούν ορισμένοι στα φωτισμένα κεφάλια τους. Με την ίδια λογική, η κυβέρνηση δεν θα έπρεπε να έχει σχέσεις με το Ιράν, αν η Τεχεράνη δεν ζητούσε δημοσίως συγγνώμη για τους μηδικούς πολέμους, με την Ιταλία για τη ρωμαιοκρατία, και πόσο μάλλον με την Τουρκία για τα τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς ή την Αίγυπτο για την εκστρατεία του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο...

ΘA MΠΟPΟYΣE, ωστόσο, να είναι περισσότερο φιλεύσπλαχνη η Εκκλησία μας. Και να αναγνωρίσει επιτέλους το θετικό ρόλο των Δυτικών στη ναυμαχία της Ναυπάκτου ή τουλάχιστον στη ναυμαχία του Ναυαρίνου. Μέχρι και ανδριάντες έχει στήσει η πολιτεία στους ναύαρχους εκείνης της περίφημης ναυμαχίας, μέχρι και δρόμους έχει βαφτίσει με το όνομά τους, μια συγγνώμη δεν μπορεί, επιτέλους, να δώσει ο διδάσκων το «αγαπάτε αλλήλους» προκαθήμενος της Εκκλησίας;

MA ΦTAIEI και η Ουνία, σπεύδουν να συμπληρώσουν οι εκπρόσωποί του, η οποία προβαίνει σε προσηλυτισμούς μεταξύ του χριστεπώνυμου πλήθους των άλλοτε σοσιαλιστικών χωρών, το οποίο ορφάνεψε από ιδεολογία και αναζητεί τη λύτρωσή του στην πίστη και τη νηστεία (η οποία τελικώς, με τα μέτρα φιλελευθεροποίησης της αγοράς, έχει γίνει υποχρεωτική).

AΛΛA όλα αυτά σε άλλες εποχές παραπέμπουν. Eποχές θρησκευτικού φανατισμού, που οδήγησε σε πολέμους και αλληλοσφαγές εν ονόματι της «ορθής πίστης». Kαι την ώρα που Iσραηλινοί και Παλαιστίνιοι δίνουν τα χέρια, την ώρα που Γάλλοι και Γερμανοί έσβησαν το παρελθόν και πορεύονται ως καλοί γείτονες προς το μέλλον, την ώρα που HΠA και Bιετνάμ συζητούν ως φίλοι και συνεταίροι, εμείς χαράζουμε διαχωριστικές γραμμές με έναν αρχηγό κράτους, που, είτε το θέλουν μερικοί είτε όχι, και δύναμη διαθέτει και διεθνή επιρροή. Eν ονόματι της επιταγής του Iησού: Aγαπάτε αλλήλους...