Για ποιον και γιατί να γράψεις τώρα... Kαι τι νόημα έχουν τα σχόλια και οι αναλύσεις όταν νιώθεις το έδαφος να φεύγει κάτω από τα πόδια σου... Οταν ο φόβος και η ανησυχία δεν λένε να μας εγκαταλείψουν. Και τι να πεις και πώς να πείσεις, όταν οι πάντες έχουν μετατραπεί σε... σεισμολόγους που αν δεν ξέρουν με... ακρίβεια τι πρόκειται να επακολουθήσει έχουν κάποια «έγκυρη» πληροφορία που κάπου, κάποιος, που την είχε ακούσει πιο... κάπου τους την μετέφερε απολύτως εμπιστευτικά για να πάρουν τα μέτρα τους. Οταν ακόμH και το παιδί σου, δεν ξέρει ποιον να πιστέψει περισσότερο, τους επιστήμονες, εσένα που το καθησυχάζεις, το φίλο ή το γείτονα που κάτι άκουσε και μέσα στο γενικευμένο κλίμα ανασφάλειας αναζητEΊ ασφαλή έξοδο από το τούνελ του φόβου;

–––Ψυχραιμία θα πείτε, δεν βγάζει πουθενά αυτό το κυνήγι της... σίγουρης πληροφορίας. Το λένε και το ξαναλένε οι ειδικοί επιστήμονες, το επαναλαμβάνουν σε όλους τους τόνους πολιτικοί και στελέχη του κρατικού μηχανισμού και γιατί όχι, οι πιο αρμόδιοι από τους ψιθυριστές, δημοσιογράφοι, που με ελάχιστες εξαιρέσεις βοήθησαν και βοηθούν να συνέλθουμε από το σοκ.

–––Θεωρίες θα απαντήσουν ενδεχομένως κάποιοι. Οταν δεν μπορείς να απαντήσεις με σιγουριά 100%, όταν ο άλλος νιώθει τον κίνδυνο δίπλα του η λογική δεν είναι δυστυχώς ο μόνος σύμβουλος. Οταν μάλιστα έχουμε και μια παράδοση στο κουτσομπολιό και στην εύκολη επίδειξη γνώσης, δεν χρειάζεται και πολύ για να καταλάβει κανείς πόσο γρήγορα μια υποτιθέμενη εμπιστευτική πληροφορία γίνεται... κοινό μυστικό. Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε ότι ο σεισμός μάς έφερε πιο κοντά, μας έκανε πιο κοινωνικούς, ε τότε δεν θέλει και πολύ μια κουβέντα να πάρει διαστάσεις... κατακλυσμού. Παρ' όλα αυτά, έστω και με τις υπερβολές μας, έστω και με -τις δικαιολογημένες- φοβίες μας αντέχουμε... Κι ας ελπίσουμε ότι τις επόμενες μέρες, καθώς ο φόβος και οι ψίθυροι θα υποχωρούν, δεν θα ξεχάσουμε την αλληλεγγύη μας, ιδιαίτερα για τους συμπολίτες μας που πλήρωσαν ακριβά το ξέσπασμα του Eγκέλαδου.

ΣΗΦΗΣ ΠΟΛΥΜΙΛΗΣ