Η βιομηχανία προϊόντων πολυουρεθάνης «Ricomex Α.Ε.» που έγινε ο εφιάλτης για εκατοντάδες εργαζομένους, είχε στα σχέδιά της συνεχείς επενδύσεις και καινοτομίες, αλλά από το 1967 στήριξε τη στρατηγική της πάνω στην κινούμενη άμμο του ρέματος της Χελιδονούς. Στην αίθουσα συσκέψεων, όπου αναζητούνται τα τελευταία θύματα, σχεδιαζόταν να μπει η εταιρεία στο Χρηματιστήριο. Σήμερα γίνονται ηρωικές προσπάθειες να βγουν και οι τελευταίοι θαμμένοι κάτω από τους όγκους του μπετόν που δέθηκε με «κορδέλες» στην προσπάθεια επέκτασης.

Στο εργοστάσιο του «Φουρλή», με τους 213 εργαζομένους, εκ των οποίων οι τέσσερις νεκροί και δύο αγνοούμενοι, όλη η οικογένεια των ιδιοκτητών σκύβει πάνω από τα χαλάσματα, αναζητώντας τώρα τρόπους συμπαράστασης. Γιατί άραγε το μισό εργοστάσιο με τους σιδηροδοκούς έμεινε ανέπαφο και το άλλο ισοπεδώθηκε; Κάποιος θα πρέπει να δώσει απαντήσεις.

Λίγους μήνες πριν, οι Νίκος και Μάριος Κάτσικας, ιδιοκτήτες της φαρμακοβιομηχανίας «Φαράν» με τους 6 νεκρούς και τον έναν αγνοούμενο, επαίρονταν ότι ο μέσος όρος ηλικίας των 200 εργαζομένων ήταν μόλις τα 39 χρόνια. Προφανώς τώρα ο μέσος όρος ηλικίας έχει αλλάξει δραματικά, αφού εκεί σκοτώθηκαν νέοι άνθρωποι.

Ricomex: 2ο εργοστάσιο

Πάνω από 115 άτομα απασχολούσε στην παραγωγική διαδικασία και τη διοίκηση η εταιρεία Ricomex A.E., οι εγκαταστάσεις της οποίας «ρουφήχθηκαν» κυριολεκτικά στο ρέμα της Χελιδονούς στο Μενίδι, όπου ήταν και ένα από τα δύο ιδιόκτητα εργοστάσια της εταιρείας, συνολικής έκτασης 28.816 τ.μ. Στα ερείπια του εργοστασίου αυτού θρηνούνται 10 νεκροί, ενώ 22 άνθρωποι αγνοούνται. Το δεύτερο εργοστάσιο δημιουργήθηκε το 1996 στον Ασπρόπυργο Αττικής.

Η εταιρεία Ricomex, που παράγει και επεξεργάζεται αφρώδη εύκαμπτη πολυουρεθάνη, διεθέτοντας στην αγορά σφουγγάρια οικιακής και άλλης χρήσης, σιδερόπανα, σκούπες, αυτοκόλλητες ταινίες κ.ά, ιδρύθηκε το 1967 ως ΕΠΕ και μετατράπηκε το 1978 σε ανώνυμη εταιρεία. Στο μετοχικό της κεφάλαιο συμμετέχουν εξ ημισείας οι Χαρίλαος Λάμπρου, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος και Γεράσιμος Τσάτσης, αντιπρόεδρος. Εντεταλμένοι σύμβουλοι είναι οι Χαρίδημος Μαγιάκος και Αικατερίνη Τσάτση. Η εταιρεία είναι μέλος του ΣΕΒ, του Ελληνογερμανικού Επιμελητηρίου και του Ελληνοαραβικού Συνδέσμου. Εξάγει προϊόντα σε Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Αφρική.

Με ίδια κεφάλαια 1, 3 δισ. δρχ. πέρυσι και μετοχικό κεφάλαιο 739, 5 εκατ. δρχ. η εταιρεία είχε τζίρο 2, 9 δισ. δρχ. ενώ τα καθαρά κέρδη της έφθασαν τα 111 εκατ. δραχμές. Σύμφωνα με τον τελευταίο ισολογισμό της, οι τραπεζικές της υποχρεώσεις ανέρχονταν σε 741 εκατ. δρχ. ενώ μόνον 23 εκατ. δρχ. είχαν εγγραφεί ως πρόβλεψη για κινδύνους. Οι ιδιοκτήτες βέβαια δεν ανέμεναν ότι ο Εγκέλαδος θα ισοπέδωνε το εργοστάσιο, που είχε χτιστεί σε μια άκρως αμφίβολη περιοχή από άποψη στερεότητας του εδάφους. Ωστόσο, το εργοστάσιο είναι ασφαλισμένο. Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι στον τελευταίο ισολογισμό η αξία του πάγιου ενεργητικού της εταιρείας αποτιμάται σε 225 εκατ. δρχ. σε ό,τι αφορά την έκταση του οικοπέδου, 969 εκατ. δρχ. τα κτίρια και 794 εκατ. δρχ. τα μηχανήματα.

Τραγική ειρωνεία, την ημέρα του καταστρεπτικού σεισμού, σύμφωνα με πληροφορίες οι ιθύνοντες της εταιρείας συζητούσαν στην αίθουσα των συσκέψεων την είσοδο της Ricomex στο Χρηματιστήριο της Σοφοκλέους. Μέσα σε 20 περίπου δευτερόλεπτα η προοπτική αυτή χάθηκε κάτω από τα ερείπια, μαζί με τους ανθρώπους που σχεδίαζαν το εγχείρημα και πολλούς άλλους εργαζόμενους.

Φουρλής: Aσφαλισμένη

Το διώροφο εργοστάσιο των αδελφών Φουρλή στο 17ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Αθηνών-Λαμίας, συνολικής επιφάνειας 8.000 τ.μ., χτίστηκε το 1972 σε οικόπεδο 6.182 τ.μ., αν και η εταιρεία Φουρλής ιδρύθηκε το 1950.

Ο σεισμός ισοπέδωσε το τσιμεντένιο τμήμα του εργοστασίου, αφήνοντας ανέπαφη τη σιδερένια πτέρυγα, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 4 άνθρωποι, ενώ υπήρχαν δυο αγνοούμενοι έως χθες βράδυ.

Στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας μετέχουν όλα τα μέλη της οικογένειας Φουρλή και ειδικότερα ο εκ των ιδρυτών της εταιρείας, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος Αναστάσιος Φουρλής, αντιπρόεδρος Ιωάννης Φουρλής, και μέλη του Δ.Σ. οι Στυλιανός, Ηλίας και Βασίλειος Φουρλής. Τη γενική οικονομική διεύθυνση ασκεί ο Ιωάννης Φουρλής.

Πολλοί σημείωσαν ότι οι ιδιοκτήτες της εταιρείας βρίσκονταν όλες αυτές τις ημέρες στους σωρούς των ερειπίων, προκειμένου να συμπαρασταθούν στο δράμα των οικογενειών των εργαζομένων. Οι ίδιοι απέφυγαν να βγάλουν καθησυχαστική ανακοίνωση για τους μετόχους της εταιρείας, η οποία είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο (την ημέρα του σεισμού η μετοχή της εταιρείας Φουρλής, με σημαντική άνοδο κατά τους τελευταίους μήνες, έκλεισε στις 11.300 δρχ.) χωρίς να ανακοινώσουν και την ασφαλιστική κάλυψη της εταιρείας από σεισμούς ή άλλες καταστροφές. Προφανώς έκριναν ότι προείχε το έργο της διάσωσης των εργαζομένων.

Αρχικά, η εταιρεία ασχολείτο μόνο με την εισαγωγή και εμπορία ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών και από το 1968 άρχισε να κατασκευάζει απορροφητήρες. Το 1988 η εταιρεία εισάγεται στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών. Η οικονομική επέκταση της εταιρείας είχε σαν αποτέλεσμα να θέσει υπό τον έλεγχό της τη μεγαλύτερη αλυσίδα πώλησης ηλεκτρικών συσκευών «Κωτσόβολος». Κατά τη διετία 1994-1995 ξεκίνησε την παραγωγή φασόν λευκών ηλεκτρικών συσκευών στην Ιταλία, με την επωνυμία Fourlis Europa. Πέρυσι τον Μάιο αποκτά και το 51% της εισηγμένης στη Σοφοκλέους εταιρείας «Ράδιο Αθήναι».

Οι απορροφητήρες Φουρλή έχουν καθιερωθεί στην ελληνική αγορά με μερίδιο άνω του 10% και με εξαγωγές σε Βουλγαρία, Ρουμανία, Αλβανία.

Με ίδια κεφάλαια 9, 5 δισ. δρχ. το 1998 είχε κέρδη προ φόρων 2, 1 δισ. δρχ. και ενεργητικό 12 δισ. δρχ. Στον ισολογισμό του 1998 είχε μηδέν πρόβλεψη για κινδύνους. Παλιότερα είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον για την εξαγορά της «νεκρής» βιομηχανίας «Ελίντα» που κατέχει τα σήματα της «Ιζόλα» και της «Εσκιμό». Απασχολούσε 213 εργαζόμενους.

Φαράν: Πτυχιούχοι

Πενταετές επενδυτικό σχέδιο για τον εκσυγχρονισμό του κτιρίου και των εγκαταστάσεων της φαρμακευτικής εταιρείας Φαράν ΑΒΕΕ στην Κηφισιά, είχαν βάλει μπροστά οι Νικόλαος και Μάριος-Παναγιώτης Κάτσικας, πρόεδρος και αντιπρόεδρος της εταιρείας, αντίστοιχα.

Τα οικονομικά αποτελέσματα της εταιρείας πήγαιναν πάρα πολύ καλά και σκέφτονταν να εκσυγχρονίσουν τις παλιές παραγωγικές εγκαταστάσεις έκτασης 10.000 τ.μ. που άρχισαν να κατασκευάζονται το 1964 και να βελτιώνονται στην πορεία, μαζί με τις νέες εγκαταστάσεις και γραφεία, που καλύπτουν 4.000 τ.μ. Ο εκσυγχρονισμός των εγκαταστάσεων ήταν ο πρωταρχικός στόχος της εταιρείας, όπως έλεγαν και έγραφαν στα δελτία τους οι ιδιοκτήτες της εταιρείας, ιδρυτής της οποίας είναι ο Δημήτριος Κάτσικας. Πρόκειται για μια επιχείρηση που παράγει και εμπορεύεται κάθε είδους φαρμακευτικά προϊόντα και καλλυντικά, αντιπροσωπεύοντας στην Ελλάδα γνωστούς ιταλικούς, ελβετικούς και αγγλικούς οίκους. Οι εξαγωγές της εταιρείας παρουσίαζαν αλματώδη αύξηση τα τελευταία χρόνια. Με πολύ μεγάλη ικανοποίηση, οι ιδιοκτήτες της εταιρείας γνωστοποιούσαν λίγο καιρό πριν ότι ο μέσος όρος ηλικίας των 200 εργαζόμενων στην εταιρία ήταν μόλις τα 39 χρόνια, με 38 πτυχιούχους πανεπιστημίου. Κάποιοι από αυτούς, ασφαλώς θάφτηκαν κάτω από τους μπετονένιους όγκους, αφού οι νεκροί εργαζόμενοι στη μονάδα αυτή φθάνουν τους 6 και υπάρχει ακόμη ένας αγνοούμενος.