Παρασκευή 10/09/1999
ΣΤΗΛΕΣ
ΟΔΗΓΟΙ
 |
|
Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ
Ο Νίκος Αποστόλου, 41, είναι από τους πιο παλιούς και πιο έμπειρους άνδρες της ΕΜΑΚ. Ηταν στη μονάδα του, στην Ελευσίνα, όταν έγινε ο σεισμός της Τρίτης και βρέθηκε αμέσως στα χαλάσματα του εργοστασίου της Ricomex, πίσω από την εθνική οδό, στη Μεταμόρφωση. Εκεί, αφού είχε κιόλας βοηθήσει στον απεγκλωβισμό των πρώτων ανθρώπων, έμαθε ότι το σπίτι του στα Νέα Λιόσια, όπως και το διπλανό σπίτι του πρώτου του εξαδέρφου, «είχαν κτυπηθεί άγρια» από τον Εγκέλαδο. Πέρασαν ώρες πολλές ώσπου να μάθει ότι η γυναίκα του και τα 3 του παιδιά ήταν καλά. «Τρεις μέρες τώρα, η οικογένειά μου είναι στον δρόμο, γιατί το σπίτι είναι ακατοίκητο και δεν έχω βρει ούτε μισή ώρα για να πάω εκεί να τους δω». Το διπλανό σπίτι, του εξαδέλφου, κατέρρευσε, και μέσα από τα συντρίμμια ανασύρθηκε νεκρός, προχθές, ο ανιψιός του Θωμάς Σπυράκος, 20 χρονών παλληκάρι, πρωταθλητής της πυγμαχίας, «μεγάλο ταλέντο, με πολύ μέλλον μπροστά του». Ο άνδρας της ΕΜΑΚ σκουπίζει τη σκόνη από το πρόσωπο και γίνεται λάσπη! Τού 'χουν φύγει μερικά δάκρυα. «Σήμερα (χθες, δηλαδή) το απόγευμα, γίνεται η κηδεία του παιδιού, του ανιψιού μου και δεν θα πάω». Οχι πως δεν τον αφήνουν - αντιθέτως, τον εκλιπαρούν οι συνάδελφοί του, «πήγαινε Νικόλα, είμαστε αρκετοί εδώ, θα τα βγάλουμε πέρα» - αλλά ο ίδιος δεν θέλει να εγκαταλείψει την προσπάθεια να σώσει και άλλες ζωές, εκεί στη Ricomex. Δεν είχα τι να του πω. Μόνο γύρισα αλλού το πρόσωπο και σκούπισα και εγώ τις σκόνες. Που είχαν γίνει σαν λάσπη...
|