Στον...πατριωτισμό των μηχανικών και στην καλή θέληση των ιδιοκτητών έχει εναποθέσει η πολιτεία τον έλεγχο της ποιότητας των υλικών που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή των οικοδομών.

Αυτό επισημαίνει ο αντιπρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Κώστας Σαββίδης και αποκαλύπτει ότι το μπετόν, βασικό στοιχείο στην οικοδομή, δεν ελέγχεται από την αγορανομία, γιατί δεν το...προβλέπει ο νόμος! «Ας αλλάξει, επιτέλους, ο νόμος για το μπετόν», επισημαίνει ο συνομιλητής μας, ο οποίος είναι σημαίνον στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Ζητεί επίσης να υλοποιηθεί το πάγιο αίτημα του ΤΕΕ για τη δημιουργία μητρώου κατασκευαστών και για τα ιδιωτικά έργα, επισημαίνοντας ότι στην πλειονότητά τους έχουν δημόσιο χαρακτήρα, αφού στεγάζουν πολίτες.

Η συζήτηση με τον αντιπρόεδρο του ΤΕΕ ξεκίνησε από το σοβαρό θέμα της ποιότητας του έτοιμου σκυροδέματος, του υλικού που παίζει καθοριστικό ρόλο στην αντοχή ενός κτιρίου. Ο κ. Σαββίδης επισημαίνει: «Η πολιτεία έχει μεριμνήσει και έχει θεσπίσει έναν ασφυκτικό μηχανισμό ελέγχου της ποιότητας των υλικών που χρησιμοποιούνται για τα δημόσια έργα. Αντίθετα όμως, δεν έχει λάβει αντίστοιχη μέριμνα για τα ιδιωτικά έργα».

Προαιρετικός ο έλεγχος

Με αυτό το δεδομένο σημειώνει: «Ο έλεγχος επαφίεται ουσιατικά στην ιδιωτική πρωτοβουλία, δηλαδή στην ευθύνη του κατασκευαστή και την ευαισθησία του ιδιοκτήτη. Αυτό είναι λάθος». Μας εξηγεί ότι σύμφωνα με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο, την ημέρα που «πέφτουν» τα μπετά, ο κατασκευαστής μπορεί προαιρετικά να πάρει δείγματα και να τα στείλει για έλεγχο σε ιδιωτικό εργαστήριο, όπου γίνεται η θραύση. Τα αποτελέσματα εκδίδονται ύστερα από 7 έως και 28 ημέρες! «Αυτό, υπογραμμίζει ο αντιπρόεδρος του ΤΕΕ, σημαίνει ότι όταν θα βγουν τα αποτελέσματα η πλάκα θα έχει τελειώσει. Επομένως, αν το μπετόν έχει πρόβλημα, ποιος θα πει να κατεδαφιστεί η πλάκα; Ο έλεγχος ουσιαστικά δεν έχει κανένα όφελος».

Η λύση είναι απλή και έχει υποδειχθεί από χρόνια από το Τεχνικό Επιμελητήριο. Ο Κώστας Σαββίδης τονίζει: «Ζητάμε να εφαρμοστούν τα μέτρα που ισχύουν εδώ και πολλά χρόνια σε κάθε ευνομούμενο κράτος. Να γίνεται προληπτικός έλεγχος και να λαμβάνονται δείγματα στον τόπο παραγωγής των υλικών, δηλαδή του τσιμέντου, των σιδήρων και του έτοιμου σκυροδέματος. Μια παράλειψη της πολιτείας που δεν είναι τυχαία, αφού το μπετόν δεν κατατάσσεται στα αγορανομικώς ελεγχόμενα υλικά! Μας λένε επί χρόνια ότι δεν το προβλέπει ο νόμος. Ας αλλάξει επιτέλους ο νόμος. Είναι απλό».

Ο Κώστας Σαββίδης αποκαλύπτει και μια άλλη σημαντική διάσταση του τομέα των οικοδομών. Τονίζει: «Η πολιτεία έχει μεριμνήσει και έχει θεσπίσει αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις για το μητρώο των δημοσίων έργων, στο οποίο μπορούν να εγγραφούν μόνον όσοι έχουν τα τυπικά και τα ουσιαστικά προσόντα που προβλέπει ο νόμος. Δεν υπάρχει αντίστοιχη μέριμνα για τα ιδιωτικά έργα, παρ' όλο που το ΤΕΕ το έχει ζητήσει εδώ και 25 χρόνια».

Δεν διστάζει να παρατηρήσει: «Είναι λάθος της πολιτείας, η αντίληψη ότι δημόσια έργα είναι μόνον αυτά που χρηματοδοτεί το Δημόσιο. Σχεδόν όλα τα έργα είναι δημόσια. Γιατί ένα ξενοδοχείο, ένα κτίριο γραφείων όπου βρίσκονται 250 και 500 άτομα, ένα εργοστάσιο δεν έχει δημόσιο χαρακτήρα; Η πολιτεία οφείλει να αντιμετωπίζει με τον ίδιο τρόπο τα στενώς εννοούμενα δημόσια έργα, δηλαδή αυτά που χρηματοδοτεί, με αυτά που έχουν ιδιωτικό χαρακτήρα».