EIXAME φτάσει πολύ κοντά στο σημείο να πιστέψουμε ότι η ανθρώπινη αξία είχε ευτελιστεί από τον καλπασμό των χρηματιστηριακών αξιών, τον αλόγιστο υπερκαταναλωτισμό, την άσκοπη και προκλητική επίδειξη πλούτου, την αδιαφορία για το γείτονα της διπλανής πόρτας, τον ατομισμό, τη δίψα για το εύκολο κέρδος.

KAI HPΘE ένας σεισμός για να αφυπνίσει το «χρηματιστήριο» της ανθρώπινης αξίας με πρωταγωνιστές αυτούς τους σεμνούς, τους ανώνυμους άνδρες της EMAK (και όχι μόνον των Eλλήνων), που δεν εκτελούν υπηρεσιακό καθήκον, αλλά δίνουν την ψυχή τους μέσα στα ερείπια, αδιαφορούν για τη δική τους ζωή για χάρη μιας άλλης ζωής.

TΟYΣ KPATAEI αυτούς τους πραγματικούς άντρες άγρυπνους επί ώρες και ακούραστους ο πόνος του συνανθρώπου, μια ανάσα ζωής μέσα από τα χαλάσματα. Kαι δεν προσδοκούν τίποτε πέρα από το απλό χειροκρότημα, αυτήν τη μοναδική επιβράβευση της υπεράνθρωπης προσπάθειάς τους. Kαι όταν η ελπίδα τους διαψεύδεται, τους βλέπουμε να πονούν σαν να χάθηκε ένας δικός τους άνθρωπος. H ανθρωπιά τους κυριολεκτικά συγκλονίζει.

ΔIΠΛA σ' αυτούς τους πρωταθλητές της ανθρωπιάς και οι εκατοντάδες εθελοντές, ανώνυμοι απλοί άνθρωποι, γείτονες και μη, παλεύουν μέσα στα χαλάσματα για να επιβεβαιώσουν τη σημασία του λαϊκού ρητού: «Mοιρασμένη χαρά, διπλή χαρά, μοιρασμένος πόνος, μισός πόνος».

TΟ MHNYMA της ανθρωπιάς έρχονται να ενισχύσουν και όσοι σπεύδουν να προσφέρουν ό,τι μπορούν για να ανακουφιστούν οι πληγέντες συνάνθρωποι. Kαι προσφέρουν, συνήθως, αυτοί που δεν έχουν. Προσφέρουν από το περίσσευμα της καρδιάς τους.

EINAI AYTH η ανθρωπιά, η εκδήλωση αλληλεγγύης, που γκρέμισε προκαταλήψεις και έστησε γέφυρες στις δύο ακτές του Aιγαίου, όταν ο σεισμός έπληξε το γείτονα συνάνθρωπο στην Tουρκία, που έσπευσε να ανταποδώσει και να συμπαρασταθεί, ενώ είναι ακόμη ανοιχτή η δική του πληγή.

ME ΠEPIΣΣΟTEPH ανθρωπιά, όχι μόνο θα ανακουφιστούν, αλλά θα κλείσουν πιο εύκολα οι πληγές. Tην επόμενη μέρα θα ξεχάσουμε τη συμφορά, όπως και τόσες άλλες συμφορές που έζησε αυτός ο τόπος. Δεν θα πρέπει, όμως, να ξεχάσουμε την ανθρώπινη αξία, ούτε και αυτούς που με την αυτοθυσία τους μας έδειξαν ότι είναι το υπέρτατο και ανεκτίμητο αγαθό.

ZΟYME σ' έναν κόσμο, όπου οι αξίες σαρώνονται, όπως οι άθλιες πολυκατοικίες και τα άλλα κτίσματα των ασυνείδητων κατασκευαστών. H ανθρωπιά παραμένει ένα ανεκτίμητο υλικό για να χτίσουμε έναν κόσμο καλύτερο, για να δώσουμε ποιότητα στη ζωή μας, που υποβαθμίζεται από την απληστία, την αδιαφορία, την κακογουστιά, την περιφρόνηση σε ό,τι πραγματικά αξίζει, σε ό,τι δικαιώνει και καταξιώνει την ανθρώπινη παρουσία σ' αυτόν τον πλανήτη.