Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι απολύτως δικαιολογημένη η απαίτηση της κοινής γνώμης για άμεσο και ουσιαστικό καταλογισμό όσων ευθυνών υπάρχουν. Το επιβάλλει και ο αριθμός των κτιρίων που έχουν υποστεί ζημιές ή έχουν ισοπεδωθεί πλήρως, αλλά κυρίως ο θάνατος τόσων συνανθρώπων μας. Δεν είναι δυνατόν κάθε φορά που υπάρχει μια καταστροφή, με καθοριστικό όπως όλα δείχνουν το ρόλο του ανθρώπινου παράγοντα, να μένουμε στα ευχολόγια, τις διακηρύξεις ή τις γενικευμένες -άρα και μη καταλογίσιμες- ευθύνες. Ιδιαίτερα σ' έναν τομέα όπως αυτό των κατασκευών, όπου υπάρχουν δεδομένοι κανονισμοί και συγκεκριμένες παραλείψεις που τις έχουν πληρώσει ακόμα και με τη ζωή τους δεκάδες συνάνθρωποί μας. Στο κάτω της γραφής οι πολίτες δικαιούνται να ξεχνούν, μια συντεταγμένη πολιτεία όμως δεν μπορεί να κάνει τα στραβά μάτια...

––– Από κει και πέρα όμως ο πόνος, ο φόβος, η αγωνία δεν μπορούν να οδηγούν σ' ένα γενικευμένο κυνήγι μαγισσών. Οσο δικαιολογημένη είναι η απαίτηση για τιμωρία των ενόχων άλλο τόσο απαράδεκτη είναι η ανάληψη καθηκόντων εισαγγελέα από τους περισσότερους από μας. Κάτι που έχει αρχίσει να γίνεται κατά κόρον όσο περνάνε οι μέρες και το επίκεντρο του ενδιαφέροντός μας μετατοπίζεται από τα θύματα στις υλικές συνέπειες του σεισμού.

––– Πράγματα που οι περισσότεροι από μας, με τη δεδομένη έλλειψη ειδικών γνώσεων, θεωρούμε αυτονόητα, δεν σημαίνει κιόλας ότι είναι. Κι όμως όσο εύκολο είναι να κατηγορήσεις κάποιον για προχειρότητα, επιστημονική ανεπάρκεια, έλλειμμα ευθύνης, άλλο τόσο δύσκολο είναι, για ορισμένες τουλάχιστον περιπτώσεις να τις εξηγήσεις επιστημονικά και πολύ περισσότερο να αποδώσεις συγκεκριμένες ευθύνες. Σίγουρα υπάρχουν μηχανικοί, εργολάβοι που δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους, που τους απασχολεί πρώτα το κέρδος και μετά η ποιότητα της δουλειάς τους, όπως άλλωστε συμβαίνει στα περισσότερα επαγγέλματα. Αλλά το ποιος φταίει για παράδειγμα όταν γκρεμίστηκε τμήμα ενός κτιρίου, που έχει χτιστεί με τον τελευταίο αντισεισμικό κανονισμό και το υπόλοιπο έμεινε αλώβητο, δεν μπορείς να το τεκμηριώσεις ελαφρά τη καρδία. Ας επικρατήσει λοιπόν και σ' αυτόν τον τομέα ψυχραιμία, ας μείνουν και στην άκρη τα όποια συντεχνιακά συμφέροντα, ας αναζητηθούν οι ακριβείς αιτίες και τότε ας καταλογιστούν οι αντίστοιχες ευθύνες. Μήπως και μπορέσουμε κάποια στιγμή σ' αυτή την έτσι κι αλλιώς ταλαιπωρημένη από τους σεισμούς χώρα, να ελαχιστοποιήσουμε τις συνέπειές τους...

ΣΗΦΗΣ ΠΟΛΥΜΙΛΗΣ