ΑΥΤΟΙ οι άνδρες των σωστικών συνεργείων, τη στιγμή που ανασύρουν συνανθρώπους μας μέσα από τόννους χαλασμάτων, είναι σαν να βγάζουν από την ψυχή του καθενός εξ ημών ό,τι ωραίο μπορεί να έχει μέσα του (και συχνά να κρύβει) ο άνθρωπος. Ο τρόπος που δουλεύουν, με μεθοδικότητα, με ακρίβεια τρομακτική, πειθαρχία απίστευτη και ομαδικότητα σπάνια, είναι ένα γερό ταρακούνημα (πιο γερό ακόμα απ' οποιονδήποτε σεισμό) για μια κοινωνία που ενθαρρύνει το «εγώ», επιβραβεύει το πρόχειρο και αναδεικνύει ως μοναδικό Θεό της το χρήμα.

Ο ΝΙΚΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ της ΕMΑK (παρακάτω η ιστορία του) βρίσκεται στο σώμα από την πρώτη ημέρα της ίδρυσής του. Η αίσθηση, λέει, του να βοηθάς τον συνάνθρωπό σου σε τόσο δύσκολες καταστάσεις, είναι απερίγραπτη. «Στην καθημερινή μου ζωή», λέει, «θεωρούμαι σκληρός άνθρωπος, όχι συναισθηματικός. Στή δουλειά μου, όμως, είμαι αλλιώς. Τώρα δα που ελευθερώσαμε την Εύη, γελάω από τη χαρά μου. Δυο ώρες πριν, που βγάζαμε πεθαμένο, έκλαιγα».

ΤΟΝ ΡΩΤΑΩ πώς αντέχουν οι άνθρωποι τόσες ώρες εκεί κάτω; «Με πίστη και θέληση», απαντά. Στον φοβερό σεισμό της Αρμενίας, το 1988, έβγαλε από τα συντρίμμια, μετά από 8 μέρες, μια μάνα αγκαλιά με το βρέφος της. Τό 'χε κρατήσει στη ζωή κόβοντας τις φλέβες της με τα δόντια και ταΐζοντάς το με το αίμα της! Στην Αίγυπτο, πριν από 7 χρόνια, ανέσυρε ζωντανό από ένα γκρεμισμένο κτίριο έναν άνδρα που είχε κρατηθεί ζωντανός 5 μέρες πίνοντας τα ίδια του τα ούρα.

Ο ΜΠΙΡΟΛ ΣΑΪ, 35, μέλος της τουρκικής ομάδος εθελοντών, είναι καρδιολόγος και εργάζεται στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Κωνσταντινούπολης. «Κάνω αυτή τη δουλειά», μας είπε, «γιατί πιστεύω ότι άνθρωπος ο οποίος δεν προσφέρει στους συνανθρώπους του, ζει μια ζωή άδεια». Στον πρόσφατο σεισμό της Τουρκίας, η ομάδα του, η AKUN, έβγαλε από τα συντρίμμια στη Γιάλοβα ένα παιδί 14 χρόνων, που ήταν εγκλωβισμένο 12 μέρες. «Οι σεισμοί, είπε, «έφεραν την Τουρκία ενάμιση μέτρο κοντύτερα στην Ελλάδα - τους ανθρώπους όμως, ακόμη πιο κοντά.

Η ΕΪΜΕΤ ΜΠΕΝ, 38, γιατρός της ομάδος διάσωσης από το Ισραήλ. «Εάν ο εγκλωβισμένος», μας είπε, «δεν είναι σοβαρά κτυπημένος, μπορεί να αντέξει μέχρι και 20 μέρες. Είναι, και αυτή εθελόντρια. Κάθε φορά που φεύγει για επικίνδυνη αποστολή, φιλάει τον άνδρα και τα δυό της κορίτσια και τους λέει «αν δεν γυρίσω ζωντανή, να ξέρετε ότι αυτό που κάνω είναι για να γίνει ο κόσμος μας καλύτερος». Οταν απεγκλωβίστηκε χθες η Εύη Σοφίλου στη Ricomex, έκλαιγε στην αγκαλιά ενός απλού Ελληνα φαντάρου.