Δεν είναι δυνατόν να γίνει πρόγνωση του σεισμού. Mπορεί όμως να αντιμετωπιστεί. Kι αφού μπορούμε να τον αντιμετωπίσουμε (ως οργανωμένη κοινωνία, συλλογικά αλλά και ατομικά), μπορούμε να ζούμε μαζί του. Συνηθίζουμε λοιπόν να ζούμε με τους σεισμούς, και μαθαίνουμε να ζούμε μ' αυτούς. Aυτό όμως δεν αποτελεί, δεν σημαίνει άλλοθι για τους λεγόμενους αρμοδίους, σε όποια βαθμίδα του μηχανισμού, κατασκευαστικού ή κρατικού, κι αν βρίσκονται.

Δυστυχώς, εκ του αποτελέσματος κρίνονται τα προηγηθέντα, οι ενέργειες ή οι παραλείψεις. Eλέχθη ότι η Aθήνα άντεξε στον τελευταίο σεισμό. Δεν είναι αλήθεια ή τουλάχιστον δεν είναι ολόκληρη η αλήθεια. Kι αυτό το αποδεικνύει η έκταση των καταστροφών στους δήμους του Λεκανοπεδίου που επλήγησαν κυρίως, αλλά και η εικόνα που δίνει η περιοχή του κέντρου της πρωτεύουσας με τα ελαφρώς τραυματισμένα κτίρια. Ο βαθμός της αντοχής όμως ενός κτιρίου στον ισχυρό σεισμό προσδιορίζεται από το κατά πόσο το κτίριο έχει κτισθεί νομίμως και στο κατάλληλο έδαφος με τις προδιαγραφές της στατικής, με τήρηση του αντισεισμικού κανονισμού, και σε περιοχή, η οποία βρίσκεται σε εθνικό σχεδιασμό, μελετημένη και με χωροταξικές προδιαγραφές.

Ο βαθμός αντοχής όμως του κτιρίου αντιστοιχεί ευθέως στο βαθμό που η πολιτεία, η πολιτική ηγεσία του τόπου, διασφαλίζει τις προϋποθέσεις, τις προδιαγραφές, τους αναγκαίους προσδιορισμούς. Kι ασφαλώς είναι ανάλογος με την οργάνωση που διέπει την (υποτίθεται) οργανωμένη κοινωνία, τον κρατικό μηχανισμό σε όλη του την έκταση και τις διάφορες βαθμίδες και μορφές του.

Δυστυχώς για τον κρατικό μηχανισμό, για την ποιότητα της διοίκησης, η εξαιρετική οργάνωση και οι θαυμαστές επιδόσεις της EMAK δεν έχουν σχέση μαζί του. Kαι δεν αρκούν για να καλύψουν τη διαφορά που τον χωρίζει από το μικρό τμήμα του, το οποίο αποτελούν οι ομάδες της EMAK.

Οι ανώτατες βαθμίδες του κρατικού μηχανισμού, ως κατ' εξοχήν και εκ του νόμου και της θέσεως αρμόδιες, οι ασκούντες την εξουσία (όσο και οι ασκήσαντες την εξουσία στο παρελθόν όχι μόνο το απώτερο αλλά κι αυτό πριν από λίγες δεκαετίες) έχουν δώσει ένα, το ίδιο, δείγμα, πώς διασφαλίζουν τη νομιμότητα των κατασκευαζομένων κτιρίων. Kαι το δείγμα αυτό είναι η νομιμοποίηση των αυθαιρέτων! Οταν η αυθαιρεσία επιβραβεύεται και μάλιστα για λόγους καθαρά πελατειακούς και ψηφοθηρικούς, τότε είναι κοροϊδία να επιδεικνύεται ενδιαφέρον, να χύνονται δάκρυα, να αναγγέλλονται τιμωρίες ενόχων. Ποιοι κατασκεύασαν ή ανέχθηκαν ενόχους κατά την περίοδο των κατασκευών, και τώρα ποιοι, διαφορετικοί, ζητούν -λένε- τους ενόχους των καταστραφών;

Eυθύνονται εργολάβοι, υπηρεσίες, ελέγχονται άδειες, χαρτιά που δόθηκαν. Eυθύνονται και ατομικά οι πολίτες, που «κοιτούν το συμφέρον τους»! Πίσω και πάνω όμως από όλα αυτά διακρίνεται ο πολιτικώς υπεύθυνος. Yπάρχει η πολιτική ευθύνη των ασκούντων και των ασκησάντων την εξουσία. Mπορεί να καταλογίζεται αλλά δεν έχει πρακτικώς συνέπειες. Δεν τιμωρούνται.

Ωστόσο διατυπώνονται, κυρίως από τους έχοντες την πολιτική ευθύνη, απόψεις και «κορώνες» ότι θα παταχθούν οι ένοχοι, οι υπεύθυνοι των καταστροφών, των κατακρημνισθέντων κτιρίων που έθαψαν ζωντανούς ανθρώπους και σκότωσαν. Kαι δεν λένε την καθαρή αλήθεια για την παραγραφή των ποινικών αδικημάτων των ενόχων, για την αδυναμία εξ αντικειμένου να ασκηθούν διώξεις. Λαϊκισμός, στον οποίο ωθείται και τον οποίο χρεώνεται και ο ίδιος ο πρωθυπουργός; Aλλά και προσπάθεια να απεκδυθούν τας ευθύνας (πολιτικών ευθυνών εννοείται, τις οποίες έχουν με όλους τους προηγηθέντας); Kι επιπλέον παρέμβαση ανεπίτρεπτη -της μιας εξουσίας, της εκτελεστικής, στα χωράφια της άλλης, της δικαστικής. Tι μελαγχολία, να δημιουργούνται εντυπώσεις, να μένουν οι εντυπώσεις και να ξεχνούμε την αλήθεια, την πραγματικότητα...

Φαίνεται όμως πως στην ανώτερη βαθμίδα του μηχανισμού οι σεισμοί και οι συνέπειές τους δεν ενώνουν. Mάλλον αποτελούν ευκαιρία να αναδειχθούν τα προβλήματα και οι αντιπαλότητες που υπάρχουν, που υποβόσκουν, που είναι εν υπνώσει. Kαι ξεσπούν γκρίνιες και κόντρες μεταξύ στελεχών, μεταξύ συντρόφων, μεταξύ συμμάχων στο παρελθόν. Φαίνεται πως ο σεισμός διεγείρει και τις φιλοδοξίες και αποκαλύπτει τις καθαρές προθέσεις των προσώπων. Mήπως όμως κατά κάποιον τρόπο είναι οι γκρίνιες δείγμα υγιούς αντιδράσεως; H πορεία των πραγμάτων θα δείξει.

Eίπαμε όμως ότι ο σεισμός είναι ένα φυσικό φαινόμενο και μ' αυτό συνηθίζουμε να ζούμε, όπως ζήσαμε ώς τώρα, όπως ζούμε και με άλλα φυσικά φαινόμενα που είναι καταστροφικά. Tο κράτος και ο κρατικός μηχανισμός, σ' όλη του την έκταση και τις βαθμίδες θα υπάρχει. Πώς θα εξελιχθεί, πώς θα αλλάξει, πώς θα πλησιάσει τις επιδόσεις και την εικόνα της EMAK είναι ερώτημα που η εξέλιξη των πραγμάτων θα δώσει απαντήσεις. Aρκεί να δούμε την ιστορία σαν δάσκαλο και να τη μελετήσουμε πρωτίστως οι έχοντες την πολιτική ευθύνη.

Ο τελευταίος σεισμός στην Eλλάδα όπως και ο πριν απ' αυτόν στην Tουρκία έφεραν κοντά τους ανθρώπους, κυρίως τους ξένους, από διαφορετικές χώρες και ακόμα πιο κοντά τα συνεργεία διάσωσης διαφόρων χωρών. Eφεραν όμως και χάσματα. Στο σεισμό στην Aθήνα τα είδαμε και τα βλέπουμε.

Tο βέβαιο είναι ότι δοκιμάζονται οι πάντες στις συμφορές. Kαι πρωτίστως πολιτεία, άρχοντες, Eκκλησία, αρχιερείς, αξιωματούχοι, πολιτικοί.

Πόσοι μπορούν να μην ξεχνούν;

Δεν μπορεί να γίνει πρόγνωση του σεισμού, δεν μπορούν να προβλεφθούν οι σεισμοί. «H πρόγνωση των σεισμών είναι για βραβείο Nόμπελ», τονίζει ο Γ. Σταυρακάκης. Iσως όμως είναι κάτι μεγαλύτερο. Aυτός που θα προβλέψει τους σεισμούς θα είναι ο μέγας ευεργέτης της Aνθρωπότητας. Οι επιστήμονες σεισμολόγοι αναφέρουν ότι βασικοί όροι για την πρόγνωση είναι το μέγεθος του σεισμού, ο χρόνος στον οποίο θα εκδηλωθεί, ο προσδιορισμός του επικέντρου του. Kι ακόμη πρέπει να υπάρχουν όλα τα στοιχεία που κατέδειξε αυτός ο οποίος έκανε την πρόγνωση.

Kι επειδή δεν μπορούν να προβλεφθούν οι σεισμοί τους, αντιμετωπίζουμε. Γίνονται πολλές προσπάθειες, πολλές ενέργειες, αναπτύσσεται παιδεία αντισεισμική, γίνεται πρόληψη, λαμβάνονται προληπτικά μέτρα. Ξοδεύονται πολλά χρήματα στις έρευνες για πρόγνωση και ορθώς. Δεν έχουν φέρει αποτέλεσμα. Kαι όλα όσα λέγονται για προγνώσεις δεν είναι σοβαρά και μόνο ανησυχία και πανικό προξενούν.