Είχε απόλυτο δίκιο ο δημιουργός της περιβόητης κλίμακας Ρίχτερ, όταν δήλωνε πριν από μερικά χρόνια ότι «ο κόσμος και οι δημοσιογράφοι τρέχουν πίσω από τον καθένα που μιλάει για πρόβλεψη σεισμού, όπως τα γουρούνια τρέχουν στη σκάφη με την τροφή τους. Η πρόβλεψη σεισμών, συνέχιζε ο Ρίχτερ, αποτελεί πρόσφορο έδαφος για ερασιτέχνες, εκκεντρικούς και απατεώνες που αναζητούν δημοσιότητα».

––– Παρακολουθώντας, θέλοντας και μη, αυτή τη θλιβερή, όσο και επικίνδυνη, δημόσια διαμάχη με αφορμή το μυστηριώδες σήμα της ομάδας ΒΑΝ, διαπιστώνεις πόσο δίκιο είχε ο Ρίχτερ. Στοιχεία, υπαρκτά και ανύπαρκτα, επιδιώξεις, θεμιτές και αθέμιτες, προσδοκίες, πιθανές και απίθανες, που θα έπρεπε να είναι αντικείμενο διαλόγου και συζήτησης της επιστημονικής κοινότητας, περιφέρονται από παραθύρου εις παράθυρον. Και, βέβαια, το μόνο που πετυχαίνουν είναι να διασπείρουν κλίμα τρόμου και ανησυχίας...

––– Δεν είμαστε ειδικοί για να κρίνουμε την αποτελεσματικότητα των όποιων στοιχείων της ομάδας ΒΑΝ. Αλλά μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι ο τρόπος που χειρίζεται η ομάδα τις όποιες, υπαρκτές η ανύπαρκτες, ανακαλύψεις της, πετυχαίνει ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που θεωρητικά επιδιώκει. Οχι μόνο δεν συμβάλλει στην ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση του πολίτη, αλλά αντίθετα καλλιεργεί τον πανικό και την κινδυνολογία. ΚΙ εν πάση περιπτώσει, μια μέθοδος που αμφισβητείται από ένα σημαντικό τμήμα της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας, που οι υποθέσεις και τα συμπεράσματά της δεν έχουν δοκιμαστεί αντικειμενικά και αναμφισβήτητα, δεν είναι δυνατόν να δοκιμάζει τις αντοχές μιας ολόκληρης κοινωνίας.

ΣΗΦΗΣ ΠΟΛΥΜΙΛΗΣ