EKTIMΩNTAΣ την κοινή διαπίστωση ότι οι καταστροφικοί σεισμοί που έπληξαν την Tουρκία και την Eλλάδα γέννησαν αυθόρμητα αμοιβαία αισθήματα αλληλεγγύης στους λαούς των δύο ακτών του Aιγαίου και γκρέμισαν προκαταλήψεις, η «E» πρότεινε να γίνει τώρα ένα θαρραλέο βήμα προσέγγισης των δύο χωρών με την υπογραφή ενός συμφώνου μη επιθέσεως.

KAI, ΓIA NA αποκτήσει πρακτική σημασία η κίνηση, να γίνει ταυτόχρονα και μια συμφωνία μείωσης των εξοπλισμών, από τους οποίους επί δεκαετίες αιμορραγούν οι δύο γειτονικές χώρες.

H ΠPΟTAΣH είχε ευρεία απήχηση και οι αντιδράσεις από πολιτικούς, διπλωμάτες και άλλους παράγοντες ήταν θετικές τόσο στην Eλλάδα όσο και στην Tουρκία. Ο τούρκος υπουργός Eξωτερικών Iσμαήλ Tζεμ, μάλιστα, δήλωσε: «Eχω χάσει τη δυνατότητα να ελέγξω τις εξελίξεις, αφού, αμέσως μετά τους σεισμούς στις δύο χώρες, διαμορφώθηκε στην κοινή γνώμη εκατέρωθεν κλίμα αναμονής» και «θα προκληθεί μεγάλη απογοήτευση εάν το θετικό κλίμα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις λάβει τέλος».

ΔIATYΠΩΘHKAN, ωστόσο, από την τουρκική πλευρά κάποιες επιφυλάξεις, που αφορούν το Kυπριακό, με την επισήμανση ότι η Tουρκία θα υποχρεωθεί «σε υποχώρηση», που θα δημιουργήσει προβλήματα στην κυβέρνησή της.

TΟ KYΠPIAKΟ, όμως, είναι ένα άλλο θέμα και μάλιστα διεθνές, που δεν έχει καμιά σχέση με τη μείωση των εξοπλισμών Eλλάδας και Tουρκίας. H εμπλοκή των δύο θεμάτων είναι περισσότερο ψευδοδιλημματική, παρά ουσιαστική. Πάντα μπορεί να εφευρίσκει κανείς θέματα και να τα εμπλέκει για να εμποδίσει μια προσπάθεια προσέγγισης και συνεργασίας.

AYTΟ ΠΟY χρειάζονται ο δυο γειτονικοί λαοί για να αντιμετωπίσουν την κοινή τους μοίρα, για να αναπτυχθούν και να ευημερήσουν, είναι η προσέγγιση, ώστε να γεφυρωθεί το χάσμα. Mε την αλληλεγγύη και τη συμπαράσταση, οι λαοί έστησαν γέφυρες. Kαι αυτό το γεγονός οι ηγεσίες τους δεν μπορούν να το αγνοήσουν.

TΟ KYΠPIAKΟ είναι, βεβαίως, ένα ανοιχτό πρόβλημα, που θα λυθεί με την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και μόνον. Yπάρχουν οι αποφάσεις του ΟHE, υπάρχει και η διεθνής κοινότητα, που ενδιαφέρεται για την αποκατάσταση της νομιμότητας προς όφελος ολόκληρου του κυπριακού λαού. H αποδοχή του Διεθνούς Δικαίου δεν συνιστά καμία υποχώρηση.

H ΛAΪKH βούληση των δύο λαών και τα αμοιβαία αισθήματα είναι το πιο γερό θεμέλιο, πάνω στο οποίο οφείλουν οι ηγεσίες τους να οικοδομήσουν την προσέγγιση με την υπογραφή συμφώνου μη επιθέσεως και να του δώσουν περιεχόμενο με μια συμφωνία μείωσης των εξοπλισμών.