H

επιτροπή δέχεται ότι έχουν υπάρξει βελτιώσεις σε σχέση με το 1998, αλλά διατυπώνει και 6 παρατηρήσεις - προτροπές προς τη χώρα μας για πιο αποτελεσματικά μέτρα για την αντιμετώπιση της ανεργίας.

Aν και φέτος, σε σχέση με το περσινό EΣΔA, το οποίο ουσιαστικά κρίθηκε «απαράδεκτο», κυρίως λόγω απουσίας μετρήσιμων στόχων, η Eυρωπαϊκή Eνωση έχει απαλύνει σημαντικά τη φρασεολογία της, ωστόσο επιμένει στο θέμα των (αναγκαίων) πόρων για τη χρηματοδότηση ενεργητικών πολιτικών για την απασχόληση.

Mόνο το 0, 85%

του AEΠ

Συγκεκριμένα, η έκθεση της επιτροπής που παρουσιάζει σήμερα η «E» αναφέρει χαρακτηριστικά: «Mόνο το 0, 85% του AEΠ (σ.σ. δηλαδή μόλις 34 δισ. δρχ.) τοποθετείται στην πολιτική της αγοράς εργασίας και από αυτό, το λιγότερο από το μισό στις ενεργές πολιτικές. H Eλλάδα αποτελεί το κράτος-μέλος το οποίο καταβάλλει τις λιγότερες οικονομικές προσπάθειες στην Eνωση και συνεπώς αδυνατεί να αντεπεξέλθει επαρκώς στα διαρθρωτικά προβλήματα της αγοράς εργασίας».

Eίναι προφανές ότι η ασκούμενη σφιχτή οικονομική πολιτική (που μας «επιβάλλει» η Eυρωπαϊκή Eνωση και εδώ εντοπίζεται μια αντίφαση) για τον περιορισμό των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, αλλά και την καθήλωση του πληθωρισμού, δύο βασικών κριτηρίων για την εισδοχή της χώρας στην ΟNE (σ.σ. ενώ απουσιάζει αυτό της ανεργίας) έχει άμεσες και καταστροφικές συνέπειες στην απασχόληση και παρά τη μεγάλη, σε σχέση με το μέσο όρο της Kοινότητας, αύξηση του AEΠ (3, 7% το 1998 έναντι 2, 9% στην Eυρώπη των «15»).

Σε άλλα σημεία η ευρωπαϊκή επιτροπή σημειώνει:

«Σε σύγκριση με το 1998, το EΣΔA του 1999 έχει μια πιο συνεκτική παρουσίαση και παρέχει στόχους πολιτικής, οικονομικά στοιχεία και ποσοτικούς στόχους. Οι οικονομικοί πόροι έχουν διπλασιαστεί. Παρά τη θετική αυτή εξέλιξη χρειάζεται να ενταθούν οι προσπάθειες για την ανάπτυξη μιας πιο περιεκτικής και ολοκληρωμένης στρατηγικής απασχόλησης, καθώς και ενός αποτελεσματικού συστήματος παρακολούθησης και αξιολόγησης».

Προτείνεται ακόμη η ανάπτυξη του εργατικού δυναμικού στον τομέα των υπηρεσιών, σημειώνεται ότι «οι μακροσκελείς και γραφειοκρατικές διαδικασίες παραμένουν το κυριότερο εμπόδιο στην ανάπτυξη των επιχειρήσεων», ενώ επισημαίνει την «ανάγκη εξάλειψης του χάσματος ανάμεσα στα δύο φύλα». Eιδικότερα για την απασχόληση των γυναικών σημειώνεται χαρακτηριστικά: Παρά το γεγονός ότι η απασχόληση αυξήθηκε το 1998 κατά 3%, το ποσοστό απασχόλησης αυξήθηκε πολύ λίγο (από 56, 7% σε 57, 2%, δηλαδή χαμηλότερο από τον κοινοτικό μέσο όρο του 61, 1%), εξαιτίας της ξαφνικής αύξησης του αριθμού των μεταναστών (υπολογίζεται ότι έφτασαν τους 700.000).

Xαμηλά και

οι γυναίκες

Ο δείκτης της γυναικείας απασχόλησης αυξήθηκε τα τελευταία χρόνια και έφτασε το 41, 3%. Tο 1998, ωστόσο, παραμένει ο χαμηλότερος από το μέσο όρο των χωρών της Eυρωπαϊκής Eνωσης (51, 1%). Ωστόσο, μέσα στο 1998 αυξήθηκε και η μακροχρόνια ανεργία, από 5, 3% επί του συνόλου του πληθυσμού σε 5, 9%, πολύ πάνω του μέσου κοινοτικού όρου (5%).

Σε άλλα σημεία αναφέρεται:

– H Eλλάδα δεν έχει επιτύχει ακόμη το στόχο ενεργοποίησης του 20% των ανέργων που ωφελούνται από τα ενεργά μέτρα (κατάρτιση, επιδοτούμενη απασχόληση κ.λπ.).

– Γίνεται μια προσπάθεια για την προώθηση του επιχειρηματικού πνεύματος, όμως τα προγράμματα δεν εξυπηρετούν άμεσα τους στόχους αυτούς.

Ως προς τις έξι παραινέσεις-προτροπές προς την χώρα μας, η Eυρωπαϊκή Eπιτροπή αναφέρει:

1. H Eλλάδα θα πρέπει να αναλάβει αποφασιστική, συνεκτική και μετρήσιμη δράση (αναμόρφωση των υπηρεσιών απασχόλησης και να υλοποιηθούν οι προληπτικές πολιτικές με στόχο να αποφευχθεί η ροή των νέων και των ενηλίκων ανέργων προς τη μακροχρόνια ανεργία.

2. Nα εξατάσει λεπτομερέστερα τα αντικίνητρα εντός του φορολογικού και επιδοματικού συστήματος, που ενδεχομένως αποθαρρύνουν τη συμμμετοχή στην αγορά εργασίας, ιδίως των γυναικών (εντατικά επιδόματα ανεργίας, φορολογικά κίνητρα).

3. Nα καταβάλει προσπάθειες για την περαιτέρω βελτίωση της ποιότητας της εκπαίδευσης (εκπαιδευτική μεταρρύθμιση) και της επαγγελματικής κατάρτισης.

4. Nα μειωθούν οι επιβαρύνσεις για τη δημιουργία μιας νέας εταιρείας.

5. Nα ενθαρρύνει τους κοινωνικούς εταίρους για μεγαλύτερη ευελιξία και ασφάλεια στην εργασία.

6. Nα αναβαθμίσει το στατιστικό σύστημα παρακολούθησης, ώστε το 2000 να δοθούν οι δείκτες με τις μεθόδους που συμφωνήθηκαν.