...Για να είμαστε ειλικρινείς, δεν είμαστε οι μόνοι που χαμηλώσαμε τους τόνους, που το ενδιαφέρον μας για τα δρώμενα στο Κόσοβο ελαχιστοποιήθηκε. Μια ματιά στις ευρωπαϊκές εφημερίδες -υποθέτω και στα αντίστοιχα ηλεκτρονικά μέσα- αποδεικνύει τα όρια της διεθνούς ευαισθησίας. Οπως βέβαια τα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες με το θέμα της αποστρατικοποίησης του UCK αποδεικνύουν και τα όρια της πολιτικής ανοχής Eυρωπαίων και Aμερικανών.

...Η διεθνής κοινότητα αφού ανέχθηκε την εκστρατεία εθνοκάθαρσης, από την πλευρά των Aλβανών αυτή τη φορά, παρουσιάζεται ιδιαίτερα ελαστική και στην παράδοση των όπλων, υποκύπτοντας ουσιαστικά στις απαιτήσεις του γνωστού κ. Θάτσι. Ενός ηγέτη που δημιουργήθηκε σχεδόν από το πουθενά γιατί βόλευε ως αντίπαλον δέος στον Μιλόσεβιτς και τώρα προσπαθεί να επιβάλει πραξικοπηματικά τη μετατροπή του UCK σε τακτικό στρατό.

...Και το πρόβλημα δεν είναι βέβαια ο κ. Θάτσι και τα όνειρά του, αλλά τα σχέδια και οι επιλογές της διεθνούς κοινότητας. Που στο μεν Μιλόσεβιτς έστελνε τελεσίγραφα με βόμβες, στο δε κ. Θάτσι στέλνει απλώς παρατάσεις. Δεν εννοούμε ότι έπρεπε και εδώ να αρχίσει τους βομβαρδισμούς, αλλά δεν είναι δυνατόν σε μια περιοχή υπό κατοχή, όπως είναι το Κόσοβο, να μην μπορούν να εξασφαλίσουν τους όρους που οι ίδιοι έθεσαν. Δεν μπορεί στη μια περίπτωση να κάνουν επίδειξη δύναμης και στην άλλη επίδειξη αδυναμίας ... Εκτός κι αν αυτός ήταν ο στόχος τους από την αρχή...

ΣΗΦΗΣ ΠΟΛΥΜΙΛΗΣ