«Ιερώνυμε, ο Μακαριώτος ασθενεί βαρύτατα, οι πληροφορίες μου είναι ακριβείς και πηγαίνουμε προς την διαδοχήν του. Κρίνω ότι εσύ πρέπει να είσαι ο διάδοχός του. Ξέρεις πόσο σε αγαπώ και δεν σε ξεχωρίζω από τα παιδιά μου. Ο Χριστόδουλος, δικό μου ανάστημα, έχει προσόντα, αλλά είναι αφελής».

Το Δεκέμβριο του 1996 ο μητροπολίτης Θηβών Ιερώνυμος είχε βρεθεί στο στόχαστρο για το θέμα των οικονομικών. Στην προσπάθειά του να ξεκαθαρίσει το θέμα, έστειλε μια επιστολή στο μητροπολίτη Πειραιώς Καλλίνικο. Στην επιστολή ο Ιερώνυμος περιέγραφε μια συνάντηση που είχε με τον Καλλίνικο κατά τη διάρκεια του 1996 και όσα του είχε πει ο Καλλίνικος στη συνάντηση που είχαν στο Μοναστήρι της Χρυσοπηγής. Ανάμεσα στ' άλλα, σύμφωνα με τον Ιερώνυμο, ο Καλλίνικος είχε υποστηρίξει πως ο πρώτος ήταν ο ιδανικός για να αναλάβει Αρχιεπίσκοπος στη θέση του Σεραφείμ. Σε επιστολή - απάντηση ο Καλλίνικος γράφει στον Ιερώνυμο για τη συζήτηση που είχε με τον Ιερώνυμο: «Τι ακριβώς είπαμε δεν ενθυμούμαι λεπτομερώς. Ο, τι είπαμε, όμως, το είπαμε εν εξομολογήσει και βεβαίως δεσμεύεσθε με το απόρρητο ισοβίως». Ωστόσο, λίγο παρακάτω ξεκαθαρίζει: «Οντως την εποχή εκείνη είχα τη γνώμη ότι εσείς θα ήσασταν ο καλύτερος υποψήφιος διά την Αρχιεπισκοπήν. Βέβαια, σήμερα έχω αναθεωρήσει τη σκέψη μου...».

«Mε καλέσατε στο μοναστήρι σας»

Η επιστολή του Ιερώνυμου έχει ημερομηνία 29 Δεκεμβρίου 1996. Αναφέρει συγεκριμένα:

«Εν Λεβαδεία τη 29/12/96

Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Πειραιώς κ. Καλλίνικον

Εις Πειραιά.

Αφού σας ευχηθώ χρόνια πολλά, ευλογημένα με υγεία και πλούσια διακονία στην Εκκλησία μας, σας παρακαλώ να μου διαθέσετε λίγο από τον χρόνο σας και μιλήστε μου με ειλικρίνεια στο δίλημμα που βρίσκομαι.

Κάποτε, τότε που ο Μακαριώτατος (σ.σ. εννοεί τον Σεραφείμ) υπέστη την πρώτη και σοβαρή κρίση της υγείας του, με καλέσατε στο μοναστήρι σας, με πήρατε στο αρχονταρίκι σας και μετά τα τυπικά μέσα, σε μια ατμόσφαιρα οικειότητος και περιέργου ενδιαφέροντος, μου είπατε: Ιερώνυμε, ο Μακαριώτατος ασθενεί βαρύτατα, οι πληροφορίες μου είναι ακριβείς, και πηγαίνουμε προς την διαδοχήν του. Κρίνω ότι εσύ πρέπει να είσαι ο διάδοχός του. Ξέρεις πόσο σε αγαπώ και δεν σε ξεχωρίζω από τα παιδιά μου. Ο Χριστόδουλος, δικό μου ανάστημα, έχει προσόντα, αλλά είναι αφελής. Δεν πρόσεξε καθόλου το περιβάλλον του και γρήγορα θα τον εκθέσουν.

(σ.σ. Εδώ ο Ιερώνυμος λέει ότι παραλείπει για ευνόητους λόγους να αναφέρει ονόματα.)

Κάνατε και άλλες κριτικές και τονίσατε ότι έχετε πολύ καιρό, για τους λόγους αυτούς, να επισκεφθείτε τον Βόλο. Ακόμη, μου είπατε: Εγώ ασφαλώς θα ψηφίσω Χριστόδουλο, αλλά υπάρχει μια ομάδα Αρχιερέων (μου μνημονεύσατε μερικούς), τους οποίους θα κατευθύνω προς σε. Ακόμη μου είπατε ότι αυτών των σκέψεών σας κοινωνός είναι και ο π. Ιγνάτιος (σ.σ. ο σημερινός μητροπολίτης Δημητριάδος), ο οποίος και τις επικροτεί.

«Mου έστηνε παγίδα; »

Επεσα από τα σύννεφα και μέσα στην αμηχανία μου σας είπα ότι είμαι εντελώς ανέτοιμος για μια τέτοια συζήτηση και ουδέποτε επεδίωξα αυτή την θέση. (Ακόμη και σήμερα, Σεβασμιώτατε, μετά την τόση δελφινολογία σας, εξομολογούμαι το θέμα αυτό δεν με αγγίζει. Αλλοι είναι οι στόχοι μου.) Σας ευχαρίστησα, συζητήσαμε διάφορα άλλα επίκαιρα θέματα και αναχώρησα με ερωτηματικά που επί πολλές μέρες με κούρασαν.

Σήμερα καλούμαι από την δικαιοσύνη, (αναφέρομαι τότε, δηλαδή, που κλήθηκα ως μάρτυρας από την κ. Μέξη), μετά τον καταιγισμό τόσων επιθέσεων και συκοφαντιών, να καταθέσω στην ανακρίτρια για τα δήθεν κοινοτικά κονδύλια- καταχρήσεις. Ενα σενάριο που πλέχθηκε από τους ανθρώπους του περιβάλλοντός σας. Η ανάκριση είναι ένα είδος εξομολογήσεως, με την έννοια ότι καλείσαι να μαρτυρήσεις πράγματα που σε άλλη περίπτωση δεν έχεις διάθεση ούτε να συζητήσεις. Φοβάμαι ότι θα αγγίξει και τα της "δελφινολογίας".

Το ερώτημα το τραγικό για μένα τούτη την ώρα είναι: Aραγε ο άγιος Πειραιώς, όταν μου έλεγε όλα αυτά στο Μοναστήρι της Χρυσοπηγής, το πίστευε; Διερευνούσε τις προθέσεις μου ή, το τραγικότερο, μου έστηνε μια παγίδα; Αυτός ο λογισμός με κατατρώει.

Αν η ανακρίτρια οδηγήσει τα πράγματα στην "δελφινολογία", είμαι αποδεσμευμένος από σας να καταθέσω την συζήτησή μας αυτή, πάνω στην οποία ασφαλώς καλοθελητές "αδελφοί" μας, μέσω του τύπου με τις γνωστές μεθοδεύσεις, θα δημιουργήσουν νέα σενάρια ή να σιωπήσω, αδυνατίζοντας και πάλι τις θέσεις μου;

Ο συναισθηματικός μου κόσμος, αηδιασμένος από τις γλυκανάλατες "αδελφικές εν Χριστώ" σχέσεις, με φέρνει σε ώρες που έδειξα έμπρακτα την αγάπη απέναντί σας, χωρίς να σας μιλήσω γι' αυτά.

Τότες που οι σχέσεις σας με τον Μακαριώτατο ήσαν κακές, ο μακαριστός νομικός σύμβουλος της Εκκλησίας μαζί με τον έγκριτο πανεπιστημιακό διδάσκαλο και σύμβουλο του τότε Πρωθυπουργού, φιλοξενούμενοι στη Μονή του Οσίου Λουκά, θέλησαν να συντάξουν διάταξη για την απομάκρυνσή σας, ως και δύο άλλων Μητροπολιτών. Αντετάχθην σκληρότατα και τους είπα ότι αν προχωρούσαν ήμουν υποχρεωμένος να καταγγείλω τις μεθοδεύσεις των στο σώμα της Ιεραρχίας και στο λαό μας διά του Tύπου.

Οταν άνθρωποι γνώριμοί σας κατέθεσαν τις εις βάρος σας έγγραφες καταγγελίες, με κάλεσε ο Μακαριώτατος και ο μακαριστός νομικός σύμβουλος, για να μου ανατεθεί η διαδικασία των εις βάρος σας ανακρίσεων. Οχι μόνο αρνήθηκα, αλλά επί μία ώρα χωριστά στον καθένα είπα αυτά που έπρεπε και τους έπεισα για το αντίθετο. Ποτέ μου δεν σας είπα τίποτε, γιατί και σας σέβομαι και σας αγαπώ.

Πονεμένος και αηδιασμένος με όλα αυτά που κλώθονται γύρω μου, όταν απλώνονται μερικά χέρια δι' εναγκαλισμούς και ασπασμούς "εν Χριστώ", μου προκαλούν ναυτία. Δεν περίμενα ασφαλώς να με στηρίξετε στις δύσκολες αυτές της κατασυκοφαντήσεως ώρες, αλλά πονάω, όταν αισθάνομαι ότι ο χώρος σας, σαν την οργάνωση της σαϊεντολογίας, φροντίζει για τη "νέκρωση της προσωπικότητός μου"».

«Δεν ενθυμούμαι τι είπαμε»

Η αντίδραση του Καλλίνικου έρχεται ύστερα από μερικές ημέρες. Αναφέρει στην επιστολή του ο μητρπολίτης Πειραιώς:

«Προς τον Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Θηβών και Λεβαδείας κ. Ιερώνυμο.

Σεβασμιώτατε,

Σας εύχομαι και εγώ πλουσίαν την ευλογίαν του Θεού κατά το Νέον Ετος, χωρίς προβλήματα και πικρίες. Η από 29ης λήξαντος επιστολή σας με εξέπληξε και σας απαντώ εν απολύτω ειλικρινεία.

Κατ' αρχήν, έχουν περάσει αρκετά χρόνια από την ημέρα της συναντήσεώς μας στην Ιερά Μονή. Τι ακριβώς είπαμε δεν ενθυμούμαι λεπτομερώς. Ο, τι είπαμε, όμως, το είπαμε εν εξομολογήσει και βεβαίως δεσμεύεσθε με το απόρρητο ισοβίως. Δεν μπορώ όμως να καταλάβω τι σχέση έχουν αυτά που γράφετε ότι κουβεντιάσαμε την ημέρα εκείνη με το ανακύψαν σημερινό πρόβλημα της οικονομικής διαχειρίσεως κοινοτικών κονδυλίων.

Με έθλιψε βαθύτατα η σκέψη σας ότι προσπάθησα να σας παγιδεύσω. Ουδέποτε διενοήθην κάτι τέτοιο και ούτε είναι του χαρακτήρος μου. Φρικώ στη σκέψη ότι επιχείρησα να σας στήσω παγίδα ή να αποσπάσω τις προθέσεις σας.

Τα όσα έχουμε κατά καιρούς πει είναι δείγμα της αγάπης και της εμπιστοσύνης με την οποία σας περιέβαλα. Υπήρξα πάντοτε ειλικρινής στη ζωή μου, ευθύς, χωρίς διπλωματικές ικανότητες, γεγονός το οποίο πολλές φορές έχει κοστίσει.

«Προσέξατε τους πληροφοριοδότες»

Οντως την εποχή εκείνη είχα τη γνώμη ότι εσείς θα ήσασταν ο καλύτερος υποψήφιος διά την Αρχιεπισκοπήν. Βέβαια σήμερα έχω αναθεωρήσει τη σκέψη μου, όχι διότι αμφιβάλλω διά την ηθικήν σας ακεραιότητα, την οποία και πιστεύω, αλλά διά μερικές ενέργειές σας κατά τα διαρρεύσαντα έτη, με τις οποίες βεβαίως δεν είμαι σύμφωνος.

Ομως σας αγαπώ και σας έχω προσωπικώς δείξει την αγάπη μου πολλές φορές. Εθλίβην δε βαθύτατα διά τας εναντίον σας ηθικάς κατηγορίας, τας οποίας και δεν πιστεύω και εις κατ' ιδίαν συζητήσεις με τρίτους έχω υπεραμυνθεί σθεναρώς της ηθικής σας ακεραιότητος.

Με εξέπληξεν τα περί περιβάλλοντός μου, που γράφετε. Περιβάλλον μου είναι μόνον ο Ιγνάτιος και ουδείς έτερος. Με τον δημοσιογράφο που υπαινίσσεσθε δεν έχω απολύτως καμία συνεργασία, ούτε έχει πλέον από δεκαετίας καμία πνευματική εξάρτηση. Υπήρξε απλώς πενυματικό μου τέκνο προ δέκα ετών και πλέον. Σήμερα δεν συμφωνώ καθόλου με πολλά σημεία της δημοσιογραφικής του δραστηριότητος.

Οι Αρχιερείς, πνευματικά μου παιδιά, δρουν ανεξάρτητα, χωρίς καν να με ερωτούν. Είναι Αρχιερείς και σύμφωνα με τη φωνή της συνειδήσεώς των ενεργούν. Δεν είναι ομάδα ούτε κάστα. Και αυτό θα το έχετε διαπιστώσει πολλές φορές στις Συνόδους της Ιεραρχίας, όπου ενίοτε άλλα υποστηρίζω εγώ και αλλά εκείνοι και άλλα ψηφίζω εγώ και άλλα εκείνοι. Δεν έχω λοιπόν καμία απολύτως ευθύνη διά τας τυχόν ενεργείας των. Ουδείς λοιπόν εκ του περιβάλλοντος μου σας υπονόμευσε ποτέ ή σας υπονομεύει.

Το υπό κρίσιν θέμα διά τα κοινοτικά που σας απασχολεί μπορείτε με στοιχεία να το αποκρούσετε. Ομολογώ όμως ότι και εμένα με έχει πικράνει η ευνοϊκή μεταχείριση ολιογαρίθμων Αρχιερέων αδελφών. Δεν είναι σενάριο που πλέχθηκε από ανθρώπους του περιβάλλοντός μου και προσέξατε τους πληροφοριοδότες σας.

Σας ευχαριστώ διά τη βοήθειά σας σε κρίσιμες περιστάσεις της ζωής μου, όπως γράφετε. Εχω καθαρή τη μαρτυρία της συνειδήσεώς μου. Εγινα πολλές φορές αντιπαθής λόγω των πεποιθήσεων μου και της αγάπης μου προς την Εκκλησία υπεράνω προσώπων. Και εγώ, όπως σας προείπα, έχω πλειστάκις υπεραμυνθεί της ηθικής σας ακεραιότητος και πιστεύω στην καθαρότητά σας. Ενόμιζα δε ότι και εσείς με περιβάλλετε με αγάπη και εμπιστοσύνη γι' αυτό και εξεπλάγην όταν τηρήσατε ουδετερότητα στο αίτημά μου εκείνο για το Νεκροταφείο του Πειραιώς.

Ταύτα σας γράφω εν απολύτω ειλικρίνεια. Εύχομαι να παρέλθει αυτή η δοκιμασία, όμως επαναλαμβάνω πως ό,τι σας έχω πει, υπό μορφήν εξομολογήσεως, αποτελεί απόρρητον, το οποίον πνευματικά σας ενεπιστεύθην και όχι μόνον μία, αλλά πολλές φορές».