Καλά έκανε ο Ομπράντοβιτς και δήλωνε πριν από τον αγώνα με τη Ζαλγκίρις, πως η πρωταθλήτρια Ευρώπης είναι πάντα επικίνδυνη. Στο μπάσκετ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει, ακόμη και αν έχεις απεναντί σου τη μισή από την ομάδα που προέλαυνε πέρυσι στην Ευρώπη. Η δουλειά του προπονητή είναι -και- να ανησυχεί...

Από χθες το βράδυ όμως και με το 66-82 στο Κάουνας να φαντάζει σαν τίτλος τιμής, ο Σέρβος τεχνικός μπορεί να κοιμάται πιο ήσυχος. Δεν είναι και μικρό πράγμα να παίζει μια ομάδα χωρίς δύο βασικούς παίκτες της (Αλβέρτης, Τζεντίλε) που μπορούν να δώσουν πολύτιμες λύσεις και παρ' όλα αυτά να παίρνει βοήθει απ' όλους τους υπόλοιπους και μάλιστα στις κρίσιμες στιγμές και με τέτοιο τρόπο που να εξουθενώνει τον αντίπαλο. Οι κακομοίρηδες οι Λιθουανοί, θα πρέπει να ένιωσαν σαν το Σίσυφο χθες. Ολο πλησίαζαν στην «κορυφή» της διαφοράς και όλο έρχονταν σαν... κοτρώνες, τα τρίποντα του Παναθηναϊκού και τους πλάκωναν.

Μια-δύο, τρεις, στο τέλος δεν είχαν πια ούτε τη δύναμη ούτε τις επιλογές για να κυνηγήσουν τον αντίπαλο. Ο Παναθηναϊκός έδειχνε τρομερά φρέσκος και... σαδιστής. Επέτρεψε στη Ζαλγκίρις, να πλησιάσει μέχρι και στους πέντε πόντους και μετά την εκτελούσε από τα 6, 25. Ειδικά ο Τζόνι Ρότζερς θύμισε, όχι μόνο τον καλό του εαυτό στην πρώτη χρονιά με τον Ολυμπιακό, αλλά τον άλλοτε ΜVP του ισπανικού πρωταθλήματος. Μέχρι τις αρχές του δευτέρου μέρους, είχε μόνο ένα άστοχο σουτ και όποτε τον έβλεπαν να παίρνει την μπάλα στα χέρια του έβλεπαν εφιάλτες.

Ολα αυτά βέβαια δεν σημαίνουν πως ο Παναθηναϊκός νίκησε επειδή ήταν τυχερός, ή απλά εύστοχος έξω από τα 6, 25. Οι «πράσινοι» έδειξαν από την αρχή πως είναι το αφεντικό στον αγώνα, παίζοντας δυνατά στην άμυνα, γεμίζοντας τα καλάθια με Ρέμπρατσα, Ρότζερς, Φώτση, ελέγχοντας τα ριμπάουντ, ψύχραιμοι στην επίθεση γυρίζοντας την μπάλα όσο έπρεπε για να αποδιοργανώσουν την αντίπαλη άμυνα, βγάζοντας και το προσωπικό τους ταλέντο στο «ένας, εναντίον ενός». Με λίγα λόγια μια πληρέστατη και «λογική» ομάδα, με σαφείς προσανατολισμούς στο γήπεδο και -όπως τόνισε ο Ομπράντοβιτς- με σοβαρές αντιδράσεις στις δύσκολες στιγμές.

Πραγματικά οι «πράσινοι» δεν πανικοβλήθηκαν σε καμία στιγμή, όταν οι γηπεδούχοι, στο τέλος του πρώτου μέρους και στις αρχές του δευτέρου, επιχείρησαν την αντεπίθεσή τους. Ο κατάλληλος άνθρωπος φώναζε πάντα «παρών»! Στην αρχή ο Ρέμπρατσα και ο Ρότζερς, μετά ο Μποντιρόγκα (αυτός ήταν σταθερά καλός σε όλη τη διάρκεια του αγώνα), μετά πάλι ο Ρότζερς που έβαλε πέντε συνεχόμενους πόντους στο τέλος του πρώτου μέρους και έκανε το 26-32, 28-37 (και το τρίποντο που έκανε το 40-45, 40-48) μετά ο Μπερκ, από το 24  ο Κάτας και πάλι ο Ρέμπρατσα.

Πώς να μη λάμπει μετά (όσο και αν αυτό φαντάζει υπερβολή για το συγκεκριμένο άτομο) από τη χαρά του ο Ομπράντοβιτς; Εδωσε συγχαρητήρια σε όλους τους παίκτες του, είπε ότι η ομάδα είναι σε καλό δρόμο και θα πάει ακόμη καλύτερα με Αλβέρτη, Τζεντίλε, αλλά τόνισε πως ακόμη καλύτερες από τις νίκες στην αρχή της περιόδου... είναι αυτές στο τέλος της!

Οσο για τη Ζαλγκίρις φιλότιμη μεν, αλλά μάλλον θα βγάλει τη χρονιά με τις αναμνήσεις από πέρυσι...

ΖΑΛΓΚΙΡΙΣ: Μπεκ 3 (1), Μ. Ζουκάουσκας, Τιμίνσκας 17 (1), Στούμπρις 2, Ε. Ζουκάουσκας 11, Ζίντεκ 7, Χένρι 6, Σεστόκας 20 (2).

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Καλαϊτζής 2, Κοχ 3 (1), Ρότζερς 17 (3), Φώτσης 5, Μποντιρόγκα 16, Μπουντούρης, Ρέμπρατσα 17, Μπερκ 9, Κάτας 13.