Ενα μέρος της τελευταίας δουλειάς του Λούσιαν Φρόιντ παρουσιάζεται στην έκθεση που εγκαινιάστηκε στις 10 Απριλίου σε αίθουσα των «Acquavella Galeries» στη Νέα Υόρκη και θα διαρκέσει μέχρι και τις 19 Μαΐου. Η έκθεση αποτελείται από 30 έργα ζωγραφικής και πέντε χαρακτικά, πολλά από αυτά εκτίθενται πρώτη φορά, που ο ζωγράφος ολοκλήρωσε από το 1997 μέχρι σήμερα. Αυτή είναι και η τελευταία ατομική έκθεση του καλλιτέχνη πριν από τη μεγάλη αναδρομική έκθεση με έργα του, που ετοιμάζει η «Τέιτ Γκάλερι» του Λονδίνου για το 2002. Στη Νέα Υόρκη παρουσιάζονται κυρίως μικρά έργα του, εκτός από τους τρεις μεγάλων διαστάσεων καμβάδες: «Large Interior, Notting Hill», «Garden Notting Hill Gate» και «Sunn yMorning - Eight Legs».

Στο έργο «Large Interior, Notting Hill» (λάδι σε καμβά) που ο ζωγράφος τελείωσε το 1998, βλέπουμε το συγγραφέα Φράνσις Γουίντχαμ να διαβάζει τα γράμματα του Φλομπέρ καθισμένος σ' έναν καναπέ. Στα πόδια του κοιμάται ο αγαπημένος σκύλος του Λούσιαν Φρόιντ, Πλούτο, ενώ στο βάθος του δωματίου διακρίνουμε το ζωγράφο Ντέιβιντ Ντάουσον γυμνό να... θηλάζει ένα μωρό. Ο Τζον Ρίτσαρντσον γράφοντας για το έργο του Φρόιντ στο τελευταίο «Vanit yFair» αναφέρεται σ' έναν πίνακα που αν και παραστατικός μοιάζει με τα πρώιμα κυβιστικά έργα του Πικάσο ή του Μπρακ.

Ανάμεσα στα εκθέματα της Νέας Υόρκης υπάρχουν επίσης ένα έργο το οποίο ο Φρόιντ εμπνεύστηκε από το Γάλλο ζωγράφο νεκρών φύσεων και ηθογραφικών σκηνών Σαρντέν, αρκετά πορτρέτα και γυμνά καθημερινών ανθρώπων καθώς και το γνωστό έργο του 1997 «Sunn yMorning-Eight Legs» όπου πρωταγωνιστεί ξανά ο ζωγράφος Ντάουσον γυμνός στο κρεβάτι αγκαλιά με το σκυλί του Φρόιντ, Πλούτο. Το έργο συμπληρώνεται από δύο γυμνά πόδια (όμοια με τα πόδια του Ντάουσον) που ξεπροβάλλουν από το κάτω μέρος του κρεβατιού.

«Αυτή η επιλογή είναι συμβολική», λέει λακωνικά ο Φρόιντ και επικρίνει αμέσως τον Αντι Γουόρχολ, που έλεγε ότι δεν υπήρχε κανένα κρυμμένο νόημα στη ζωγραφική του πέρα από αυτό που μπορούσε να δει κάποιος στην επιφάνεια των έργων του. «Ο λόγος που ζωγράφισα ξανά τα πόδια του Ντέιβιντ Ντάουσον στον πίνακα ήταν επειδή ήθελα να αποφύγω την αίσθηση μυστηρίου που θα προκαλούσαν τα προεξέχοντα πόδια κάποιου άλλου κάτω από το κρεβάτι. Επανέβαλα τα πόδια του μοντέλου στον ίδιο πίνακα με τη σκέψη ότι αυτή η κίνηση μπορεί να λειτουργήσει όπως ένας λόξυγγας, ένα τραύλισμα ή μια νευρική κίνηση. Τα όμοια πόδια θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν στην επαναφορά του κατόχου τους στην αρχική του κατάσταση».

Ο Λούσιαν Φρόιντ μιλώντας επίσης για τον τρόπο που ζωγραφίζει, τονίζει ότι ποτέ δεν καταδέχτηκε να ζωγραφίσει ένα έργο από φωτογραφία. «Θεωρώ τις φωτογραφίες άχρηστες πηγές πληροφοριών για ένα ζωγράφο» λέει και προσθέτει ότι η μνήμη είχε πάντα ένα σημαντικό ρόλο στη δουλειά του.

Ο Φρόιντ προστατεύει όσο γίνεται την ιδιωτική του ζωή. Παρ' ότι έχει παντρευτεί δύο φορές και έχει αποκτήσει αρκετά παιδιά -ανάμεσά τους η Μπέλα γνωστή σχεδιάστρια, η Εσθερ συγγραφέας και ο Ιμπ που πόζαρε για ένα πρόσφατο έργο του- ζει μόνος του αφιερωμένος ολοκληρωτικά στην τέχνη του. Μαθαίνουμε επίσης ότι έχει ελάχιστη κοινωνική ζωή και μερικούς φίλους όπου αυτός έχει τα τηλέφωνά τους, ενώ αυτοί δεν έχουν μάθει ποτέ το δικό του...

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γ.Ε.ΚΑΡΟΥΖΑΚΗΣ