Tου MΠAMΠH MIXAΛH

Οι αγορές αγνοώντας επιδεικτικά -εδώ και μήνες- τα θετικά οικονομικά στοιχεία στη ζώνη του ευρώ, γύρισαν και χθες τις πλάτες τους στο κοινό νόμισμα, το οποίο σημειώνοντας απώλειες μεγαλύτερες των 2 σεντς -τις μεγαλύτερες ημερήσιες στους 16 μήνες κυκλοφορίας του- υποχώρησε έως και τα 88, 87 σεντς ανά δολάριο.

Καθώς οι απώλειές του έναντι των περισσότερων βασικών νομισμάτων σε σχέση με την τιμή εισαγωγής του ξεπερνούν το 20%, το μεγάλο πρόβλημα του ευρώ είναι η έλλειψη αξιοπιστίας. Οι αγορές δεν επιθυμούν να τοποθετηθούν σε αυτό, παρά το γεγονός ότι τα σημερινά του επίπεδα πριν από λίγο καιρό θεωρούνταν ο «πυθμένας» της συνεχούς του πτώσης.

Το τέλος αυτής της διαδρομής θα μπορούσε να είναι οπουδήποτε, σημειώνουν οι αναλυτές, καθώς, όπως λένε, κάτω από το επίπεδο των 90 σεντς τα «φρένα σπάνε». * Κάποιοι μάλιστα από αυτούς μείωσαν τις εκτιμήσεις τους στα 85 ή και τα 80 σεντς για το επόμενο χαμηλό που το ευρώ θα μπορούσε να προσεγγίσει στο άμεσο μέλλον.

Καθώς το πρόβλημα για το ευρώ είναι περισσότερο πρόβλημα εμπιστοσύνης παρά οικονομικό, η πτώση του γίνεται ακόμη περισσότερο αβέβαιη. Η πτώση του ευρώ επιταχύνθηκε σε ένα περιβάλλον το οποίο, υπό φυσιολογικές συνθήκες, θα έπρεπε να είχε λειτουργήσει θετικά γι' αυτό. Ο ρυθμός ανάπτυξης στη ζώνη του ευρώ αναμένεται να ξεπεράσει φέτος το 3%, ενώ ο πληθωρισμός παραμένει χαμηλός κοντά στους στόχους της ΕΚΤ.

Παρ' όλα αυτά, από τη στιγμή που το ευρώ εξισώθηκε έναντι του δολαρίου η πτώση του επιταχύνθηκε και παρά το γεγονός ότι τα νέα οικονομικά στοιχεία που έρχονταν σε κυκλοφορία συνηγορούσαν στην αντίθετη κατεύθυνση. Ετσι, παρά το γεγονός ότι όλος σχεδόν ο κόσμος παραδέχεται σήμερα ότι το ευρώ είναι υποτιμημένο, κανείς μακροπρόθεσμος επενδυτής δεν επιστρέφει σε αυτό.

Απέναντι σε αυτό το δράμα, η ιθύνουσα νομισματική αρχή της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η ΕΚΤ, δείχνει απρόθυμη να αντιδράσει. Χθες, ο αντιπρόεδρός της Kριστιάν Nουαγιέ δήλωσε ότι ποτέ δεν θα συνιστούσε το ενδεχόμενο μιας παρέμβασης, τη μόνη ίσως κίνηση που θα μπορούσε να αλλάξει το άσχημο κλίμα στις αγορές για το κοινό νόμισμα. Η ΕΚΤ, που ήδη έχει αυξήσει 4 φορές τα επιτόκια από τον περασμένο Νοέμβριο προσπαθώντας να προλάβει πληθωριστικές πιέσεις στη ζώνη του ευρώ εν τη γενέσει τους, βρίσκεται σήμερα σε πραγματικά δύσκολη θέση. Η χαλαρότερη -σε σχέση με τη FED- νομισματική πολιτική που ακολουθεί τόνωσε την οικονομική ανάπτυξη στη ζώνη του ευρώ, ενώ και η αποδυνάμωση του κοινού νομίσματος συνέβαλε τα μέγιστα προς αυτή την κατεύθυνση καθώς έκανε τις ευρωπαϊκές εξαγωγές πιο ανταγωνιστικές.

Το ενδεχόμενο η ΕΚΤ να προχωρήσει πλέον σε πιο συχνές και δραστικές αυξήσεις των επιτοκίων κατά τη διάρκεια του 2000, προκειμένου να συγκρατήσει το παραπαίον νόμισμα, δημιουργεί ερωτηματικά για την πτώση στη συνέχεια της οικονομικής ανάκαμψης στην Ευρώπη, καθώς πιθανότατα θα οδηγήσουν σε συγκράτησής της και βέβαια θα διατηρήσουν ανοιχτή την ψαλίδα μεταξύ ευρωπαϊκής και αμερικανικής οικονομίας, παρά το γεγονός ότι η τελευταία αναμένεται να επιβραδύνει στους επόμενους μήνες.