Και εγένετο φως. Εκεί γύρω στις 12 το μεσημέρι. Μια συνηθισμένη ώρα, μιας συνηθισμένης μέρας. Για όλους τους κοινούς θνητούς. Πλην εκείνων που ένιωσαν κάτι παραπάνω... Οι ανθοδέσμες έφταναν η μία μετά την άλλη στο μέγαρο της πλατείας Συντάγματος. Η απόκριση κομισαρίων και τραπεζιτών ήταν επιτέλους θετική. Και από τούδε και στο εξής θα είμεθα κι εμείς ευρώ. Τι κι αν το περίφημο νόμισμα έχει γίνει έρμαιο στα καπρίτσια των διεθνών χρηματαγορών και γνωρίζει τη μία ταπείνωση μετά την άλλη. Είμεθα ευρώ. Και θα γίνουμε ακόμα καλύτεροι από τη στιγμή που πειθαρχήσουμε στις συστάσεις των ισχυρών φίλων μας και θωρακίσουμε καλύτερα την οικονομία μας απέναντι στους εκ φύσεως εχθρούς της προόδου, της προκοπής και του εκσυγχρονισμού (ουφ)... Τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους και τους παλαιομοδίτες υποστηρικτές του κοινωνικού κράτους. Ο κόσμος προχωρεί μπροστά. Είμεθα ευρώ. Και ως εκ τούτου απαξιώνουμε να ασχοληθούμε με όσους δείχνουν κατώτεροι των περιστάσεων. Ας είναι και θερμοί φίλοι μας... Σαν τον κ. Ετζεβίτ, ο οποίος επιμένει να θέτει ζητήματα Αιγαίου, ως μη όφειλε. Στο φινάλε, αν το θέλει τόσο πολύ, ας το πάρει. Εμείς είμεθα ευρώ!

ΓΡ. ΡΟΥΜΠΑΝΗΣ