Οι συγκεχυμένες και αντικρουόμενες πληροφορίες για την τύχη των ομήρων αλλά και η αδυναμία της κυβέρνησης των Φιλιππίνων να διευθετήσει το πρόβλημα συνθέτουν το σκηνικό μιας απαγωγής που εκτυλίχθηκε με κινηματογραφικό τρόπο σε μια από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του πλανήτη.

Στο τρίγωνο Φιλιππίνων-Μαλαισίας-Ινδονησίας, που βρίθει από πειρατές, απαγωγείς και φανατικούς μουσουλμάνους, παίζεται το δράμα με τους 21 ξένους τουρίστες, που πήρε πλέον διεθνείς διαστάσεις.

Δεκαπέντε μέρες βρίσκονται ήδη στα χέρια των φανατικών ισλαμιστών, και οι αρμόδιες αρχές επιμένουν σε χειρισμούς που θέτουν σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή τους. Αρνούνται να διαπραγματευθούν με τους απαγωγείς και στέλνουν δυνάμεις του στρατού στην περιοχή όπου κρατούνται οι όμηροι, σε μια ανώφελη επίδειξη δύναμης που επιδεινώνει δραματικά την κατάσταση.

Στη ζούγκλα

Η Γερμανία, η Μαλαισία και η Γαλλία, πολίτες των οποίων κρατούνται στη ζούγκλα της νήσου Χόλο στις νότιες Φιλιππίνες, απαιτούν «λεπτούς χειρισμούς» χωρίς ωστόσο να εισακούονται.

Ο υπουργός Aμυνας της χώρας, Ορλάντο Μερκάντο, περιέγραψε το δίλημμα της κυβέρνησής του με σαφήνεια: «Αν επέμβουμε, κινδυνεύουν οι ζωές των ομήρων. Εάν δεν επέμβουμε, κινδυνεύουν εξίσου», για να προσθέσει λίγες ημέρες αργότερα ότι ο στρατός θα παραμείνει στην περιοχή παρά τις εκκλήσεις των απαγωγέων για διαπραγματεύσεις.

Είναι άλλωστε βέβαιο ότι οι απαιτήσεις των φανατικών ισλαμιστών της οργάνωσης Αμπού Σαγιάφ δεν πρόκειται να εισακουσθούν, γιατί ζητούν την απελευθέρωση ισλαμιστών κρατουμένων στις φυλακές των ΗΠΑ μεταξύ των οποίων βρίσκεται ο Ραμζί Γιουσέφ, που ευθύνεται για τη βομβιστική επίθεση στο Εμπορικό Κέντρο της Νέας Υόρκης το '93.

Οι ξένοι τουρίστες που κρατούνται όμηροι στο νησί Χόλο δεν είναι ασφαλώς το πραγματικό αντικείμενο της διαμάχης ανάμεσα στους φανατικούς ισλαμιστές και την κυβέρνηση της ρωμαιοκαθολικής πλειοψηφίας στις Φιλιππίνες.

Παλιά ιστορία

Οι χειρισμοί μάλιστα της κυβέρνησης δεν δείχνουν πως νοιάζεται τόσο για την τύχη των αλλοδαπών τουριστών όσο για αυτή καθεαυτή τη διαμάχη της με τα μέλη της ισλαμικής οργάνωσης που τους κρατάει ομήρους κάτω από άθλιες συνθήκες.

Την εντύπωση αυτή έχουν αποκομίσει και οι ξένοι δημοσιογράφοι που έφτασαν επί τόπου αλλά και οι κυβερνήσεις των χωρών που βλέπουν τους πολίτες τους να γίνονται μήλον της έριδος σε μια άγνωστη γι' αυτούς πολιτικοθρησκευτική διαμάχη.

Για την κυβέρνηση των Φιλιππίνων είναι μια «συνηθισμένη υπόθεση», μια από τις πολλές που αντιμετωπίζει κάθε τόσο με τους αυτονομιστές μαχητές του ισλάμ. Με απαγωγές, βομβιστικές επιθέσεις και δολοφονίες, οι αντάρτες εκβιάζουν τη δημιουργία αυτόνομου κράτους στο νότο των Φιλιππίνων.

Πρόκειται για μια διαμάχη που ξεκίνησε από τις αρχές του 20ού αιώνα, όταν μετά την αποχώρηση των αμερικανών αποικιοκρατών χριστιανοί μεγαλογαιοκτήμονες και αμερικανικές πολυεθνικές σφετερίστηκαν τη γη της μουσουλμανικής μειοψηφίας.

Το 1966 ιδρύθηκε το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο των Μόρος , το οποίο υπέγραψε συνθήκη ειρήνης με την κυβέρνηση το 1996 μετά από μια βίαιη αντιπαράθεση ετών που κόστισε τη ζωή σε 100.000 ανθρώπους.

Ο αρχηγός τους, Νουρ Μισουάρι, ο συνδετικός κρίκος σήμερα ανάμεσα στους απαγωγείς των ξένων τουριστών και την κυβέρνηση, εκλέχθηκε κυβερνήτης της περιοχής Μιντανάο, στην οποία υπάγεται και το νησί Χόλο.

Πολλοί μουσουλμάνοι αντίθετοι στην ιδέα της συνθηκολόγησης ίδρυσαν το '91 την οργάνωση Αμπού Σαγιάφ, η οποία θεωρείται από τις ΗΠΑ μια από τις μεγαλύτερες παγκοσμίως τρομοκρατικές οργανώσεις, με διασυνδέσεις σε όλο τον αραβικό κόσμο.

Οταν στις 20 Μαρτίου η οργάνωση απήγαγε 50 παιδιά και τους δασκάλους τους στη νήσο Βασίλαν (ήδη σκοτώθηκαν πέντε όμηροι και άλλοι 15 διέφυγαν μετά από επέμβαση του στρατού) η αντιπαράθεση οξύνθηκε.

H αφορμή

Η κυβέρνηση κρατάει έκτοτε τη γυναίκα, τα παιδιά και άλλους επτά συγγενείς του αρχηγού της οργάνωσης, Καντάφι Τζανγιαλάνι.Το γεγονός αυτό, εκτιμούν οι παρατηρητές, ήταν η αφορμή για την απαγωγή των 21 τουριστών από το θέρετρο Σιπαντάν στη Mαλαισία και η μεταφορά τους με ταχύπλοα στο Xόλο των Φιλιππίνων.

Οι απαγωγείς κρατούν τους ομήρους στο φυσικό τους χώρο, σ' ένα περιβάλλον φιλικό και αλληλέγγυο με τις πρακτικές τους. Το Χόλο είναι το σπίτι των πειρατών των λαθρεμπόρων και των 1.000 μαχητών της Αμπού Σαγιάφ.

Κατά τις εκτιμήσεις του δημάρχου στο νησί των 300.000 κατοίκων υπάρχουν πάνω από 20.000 όπλα, η βία είναι καθημερινό φαινόμενο και η αξία της ζωής μηδαμινή. Πλούσιο σουλτανάτο άλλοτε, είναι σήμερα η φτωχότερη επαρχία των Φιλιππίνων, το αρχηγείο των αυτονομιστών που ονειρεύονται να αποσπαστούν από την καταπιεστική κυβέρνηση της Μανίλας.

Είναι προφανές λοιπόν ότι, αν η κυβέρνηση των Φιλιππίνων υποχωρήσει στις απαιτήσεις των απαγωγέων, θα είναι σαν να χάνει μια μάχη στον τριαντάχρονο πόλεμο με τους φανατικούς ισλαμιστές.

Η στρατιωτική σύγκρουση αντίθετα είναι το μήνυμα προς την ισλαμική οργάνωση Αμπού Σαγιάφ ότι οι εκβιασμοί της πέφτουν στο κενό, ακόμη κι αν αυτό είναι επικίνδυνο για τις ζωές αθώων ανθρώπων.

αυτικός και η μητέρα του έκανε νούμερα σε τσίρκο. Kαι οι δύο ψήφιζαν Συντηρητικό Kόμμα. Σήμερα, χωρισμένος, ζει με την πρόεδρο της Διεθνούς Aμνηστίας στη Bρετανία Kέιτ Aλεν.

Φ.Γ.X.