Tο ερώτημα -και η απορία συγχρόνως- τέθηκε από ένα φίλο, παλιό στέλεχος της Aριστεράς. Μα καλά, τόσοι και τόσοι διαδηλώνουν καθημερινά, από τους παπάδες μέχρι το τελευταίο σωματείο, μια διαδήλωση κατά της τρομοκρατίας δεν μπορεί να γίνει σ' αυτή τη χώρα; Δεν ενοχλεί κανέναν που κάποιοι αυτόκλητοι σωτήρες εκτελούν την πολιτική μιας χώρας, με μια τυφλή βία; Προφανώς και ενοχλεί πολλούς, μια και έχει περάσει ανεπιστρεπτί, εδώ και πολλά χρόνια, η εποχή που κάποιες ενέργειες της 17Ν συγκέντρωναν αν όχι την επιδοκιμασία, την ανοχή μιας μερίδας πολιτών.

... Tο μοναδικό όμως φαινόμενο στα παγκόσμια χρονικά, μιας τρομοκρατικής ομάδας που επί 25 χρόνια προσπαθεί απλώς να προπαγανδίσει κάποιες υποτιθέμενες πολιτικές θέσεις, με ένα 45άρι και μετά να πέφτει σε... χειμερία νάρκη, εξηγεί εν πολλοίς τόσο την αδυναμία εντοπισμού όσο και αντίδρασης. Οσο κι αν αρκετοί πιστεύουν ότι πίσω της κρύβονται μυστικές οργανώσεις, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις έχουμε να κάνουμε με μια κλειστή ομάδα που βρίσκεται ακόμα στην... προϊστορική εποχή των ακροαριστερών κινημάτων. Μια ομάδα που λειτουργεί με μια παράλογη «λογική», χωρίς στόχο, χωρίς προοπτική, με ενέργειες που δεν μπορούν να ερμηνευθούν με τη δική μας κοινή λογική.

... Mε ποια λογική να εξηγήσεις τον παραλογισμό, ότι με μια δολοφονία ενός τυχαίου και συνηθέστατα αθώου, για τα όσα του καταμαρτυρούν, θύματος ούτε επανάσταση κάνεις, αν υποτεθεί ότι αυτός είναι ο στόχος, ούτε την κοινωνία ή την πολιτική αλλάζεις. Κι αλλού υπήρξαν τρομοκρατικές οργανώσεις, αλλά είχαν κάποιο στόχο, έστω και παράλογο, έστω και ανέφικτο. Εδώ δεν υπάρχει κανένας απολύτως... Ολες οι κοινοτοπίες που αναφέρουν στην τελευταία προκήρυξη είναι αντιγραφή από δημοσιεύματα εφημερίδων, που κατά τα άλλα... κατακεραυνώνουν και πέραν τούτου ουδέν... Ολα όσα λένε, π.χ., για το Κόσοβο έχουν ειπωθεί και γραφτεί, ίσως και με πιο έντονο και πιο αποτελεσματικό τρόπο σε πλήθος δημοσιευμάτων. Οι... σωτήρες μας έρχονται και τις επαναλαμβάνουν καθυστερημένα με την προσθήκη μιας δολοφονίας και μετά εξαφανίζονται ήσυχοι για να συνεχίσουν κατά μόνας τον επαναστατικό παραλογισμό τους... Απολαμβάνουν τη δόξα τους, αφήνοντας και τους ιμπεριαλιστές και τους καταπιεστές και τα θύματά τους στην τύχη τους, μέχρι να βγουν πάλι από την «επαναστατική» νάρκη τους...

ΣΗΦΗΣ ΠΟΛΥΜΙΛΗΣ