Η μεγάλη στιγμή έφτασε. Η εντυπωσιακή εξέδρα έχει στηθεί. Ο μακαριότατος, πρώτος στην Ιστορία, σε λίγο θα ανεβεί ένα ένα τα σκαλοπάτια, θα υψώσει τα χέρια και με φωνή γεμάτη συγκίνηση θα απευθυνθεί στη μεγάλη λαοσύναξη. Την οποία οι επιτελείς του θέλουν μεγαλύτερη και εντυπωσιακότερη όλων όσων συγκεντρώσεων έχουν προηγηθεί στη Θεσσαλονίκη. Των πολιτικών συγκεντρώσεων. Διότι καθώς τέτοια είναι και αυτή, και επειδή ο πανιερότατος πρέπει να υπερτερήσει των κοσμικών ανταγωνιστών του, το μέγεθός της δέον να είναι διπλάσιο, τριπλάσιο ή και τετραπλάσιο. Η σύγκρουση με το κράτος έχει αρχίσει. Η πρώτη στο είδος, η πρώτη σ' αυτή την έκταση και ένταση. Εζήλωσεν δόξαν Μακαρίου, υποστηρίζουν μερικοί. Λάθος. Ο Μακάριος ηγήθηκε ενός εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, έθετε εαυτόν στην κρίση του εκλογικού σώματος και λογοδοτούσε ενώπιόν του και ενώπιον της Βουλής. Ποίου αγώνα ηγείται ο Χριστόδουλος; Εναντίον ποίου κατακτητή; Και σε ποιον λογοδοτεί; Περίπου 150 έτη μετά την κατάργηση και στην Ελλάδα της απόλυτης μοναρχίας, προβάλλει ως ο «ελέω Θεού πολιτικό-θρησκευτικός ηγέτης». Κενό γράμμα για τη μακαριότητά του, η ευαγγελική ρήση «μακάριοι οι πραείς και οι ταπεινοί τη καρδία, ότι αυτοί κληρονομήσουσι τη βασιλεία των ουρανών...».

Γ. PΟYMΠANHΣ