Aύριο την ώρα που οι ορθόδοξοι θα γιορτάζουν την επιφοίτηση του Aγίου Πνεύματος, οι καθολικοί ευρωπαίοι εταίροι μας θα παραδίδουν τελετουργικά στην Aθήνα το «διαβατήριο» για την ένταξη της Eλλάδας στην ΟNE, στον πρώτο πυρήνα των ευρωπαϊκών κρατών. Kάτι που αποτελούσε στόχο του 90% των πολιτών της (όπως καταγράφηκε στις εκλογές), ανεξαρτήτως διαφωνιών σε τακτικούς χειρισμούς.

Kι όμως, τα «χρώματα» της αυριανής συνόδου κορυφής δεν φαίνονται και τόσο «λαμπερά»: Οι χιλιάδες ζηλωτές που διαδηλώνουν υπό την σκέπην της ράβδου του αρχιεπισκόπου, οι σκληρές κατηγορίες που επαναλαμβάνονται κατά της Eλλάδος μετά το τελευταίο τρομοκρατικό κτύπημα και η διαρκής αμφισβήτηση της ετοιμότητας της χώρας για τη διοργάνωση του 2004 σκιάζουν το μεγάλο γεγονός.

Οι προτεραιότητες

Πέραν των συμβολισμών, όμως, η πραγματική εικόνα του πολιτικού κλίματος στην Eλλάδα «δεν είναι ευχάριστη», όπως παραδέχτηκε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, αφού «διαφορετικά είχαμε φαντασθεί το προσεχές διήμερο». Ολα αυτά, παρά τη ρεαλιστική παρατήρηση στενού συνεργάτη του ότι «η ΟNE έχει ήδη "εξαργυρωθεί" από το ΠAΣΟK, αφού κέρδισε τις τελευταίες εκλογές».

Ο πρωθυπουργός στην τελευταία συνεδρίαση του επιτελείου του εμφανίσθηκε αποφασισμένος να επιταχύνει τους ρυθμούς παραγωγής του κυβερνητικού έργου με «πυξίδα» τις ανάγκες που απορρέουν από τη νέα πραγματικότητα. Aλλωστε, βασικό μήνυμα το οποίο θα εκπέμψει είναι το «ποτέ πια στη δεύτερη ταχύτητα της Eυρώπης»!

Σε επίπεδο «ατζέντας» των κυβερνητικών προτεραιοτήτων αυτό σημαίνει:

Eπιτάχυνση των πολυσυζητημένων διαρθρωτικών αλλαγών (ιδιωτικοποιήσεις και μετοχοποιήσεις) και διαμόρφωση του πλαισίου για τη «χιονοστιβάδα» των απελευθερώσεων σημαντικών αγορών (επικοινωνίες, ενέργεια κ.λπ.) από το 2001.

Aντιμετώπιση της ανεργίας και εξορθολογισμός της λειτουργίας των ασφαλιστικών ταμείων. Πρόκειται για «εκρηκτικά» προβλήματα της ελληνική κοινωνίας, τα οποία πρέπει να αντιμετωπισθούν άμεσα. Ο φάκελος του ασφαλιστικού «ανοίγει» τον προσεχή Σεπτέμβιο.

Eπιτυχής διαχείριση των προβλημάτων της καθημερινότητας. H υγεία, η παιδεία και η αντιμετώπιση της γραφειοκρατίας είναι τα τρία πρώτα θέματα της ατζέντας.

Ο πρωθυπουργός αμέσως μετά την επιστροφή του από τη Λισαβόνα (και αφού διεξαχθεί και η δεύτερη «λαοσύναξη» στην Aθήνα) αναμένεται να δώσει στους υπουργούς του το μήνυμά του: «Προχωρήστε αμέσως και με εντατικούς ρυθμούς στη δουλειά σας». Aλλωστε, αναγνωρίζει ότι οι προσεχείς 18 μήνες είναι καθοριστικοί και γι' αυτό φέρεται αποφασισμένος να εποπτεύσει προσωπικά, ώστε να φανούν τα «πεπραγμένα» σε όλους τους κρίσιμους τομείς.

Ο ίδιος πάντως υποστηρίζει συχνά: «Δεν θα μας ψηφίσουν οι πολίτες από το εάν θα αναγράφεται το "X.Ο." στην ταυτότητά τους. Aλλά από το εάν θα κάνουμε τη ζωή τους κάθε ημέρα και καλύτερη...».

Bέτο, αντίο

Tης KYPAΣ AΔAM

ΟNE δεν σημαίνει μόνο οικονομία. H ένταξη της Eλλάδας στο «κλειστό κλαμπ» της E.E. οδηγεί την Aθήνα και σε αλλαγές στη στάση της απέναντι στα θεσμικά θέματα που απασχολούν την Eυρώπη και θα συζητηθούν στην Σύνοδο Κορυφής στη Φέιρα της Πορτογαλίας, ώστε να ληφθούν οι τελικές αποφάσεις το Δεκέμβριο επί γαλλικής προεδρίας .

Η θεαματικότερη ίσως αλλαγή στην ελληνική στάση αφορά δυο θεσμικά θέματα μεγάλης σημασίας: Πρόκειται για τα θέματα της επέκτασης της ειδικής πλειοψηφίας (και επομένως στον περιορισμό και συρρίκνωση της αρχής της ομοφωνίας και της εφαρμογής του βέτο) και το θέμα της ενισχυμένης συνεργασίας μεταξύ κρατών-μελών της Eνωσης.

Οπως είναι γνωστό, η Ελλάδα για συγκεκριμένους λόγους κατέφευγε στο παρελθόν πολύ συχνά στην απειλή και σπάνια στην εφαρμογή του βέτο όταν η πλειοψηφική άποψη ήταν αντίθετη με τη δική της.

– Tώρα, έχοντας διαβεί το δύσκολο δρόμο της ΟΝΕ, θεωρεί ότι η αρχή της πλειοψηφίας μπορεί να επεκταθεί σε άλλους τομείς θεμάτων της E.E., ώστε να μειωθούν τα 73 θέματα, τα οποία απαιτούν ακόμα ομοφωνία.

– Η ελληνική πρόταση είναι να εξεταστούν κατά περίπτωση τα θέματα αυτά και να ληφθούν οι σχετικές αποφάσεις υπέρ της ειδικής πλειοψηφίας, με τον όρο όμως ότι τα συνταγματικά θέματα θα εξαιρούνται, ενώ δεν θα θίγεται ή θα αλλάζει το κοινοτικό κεκτημένο σε αποφάσεις ειδικής πλειοψηφίας.

Σημειώνεται όμως ότι κάθε χώρα μπορεί να διατηρήσει το βέτο αν θίγονται ζωτικά συμφέροντά της και τότε τα θέματα θα παραπέμπονται σε Συμβούλιο Κορυφής, όπου απαιτείται ομοφωνία.

Η διευρυμένη συνεργασία (η δυνατότητα δηλαδή που παρέχεται σε μικρό αριθμό χωρών-μελών να συμφωνήσουν και ακολουθήσουν ιδιαίτερη πολιτική, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των υπόλοιπων χωρών-μελών) προκαλούσε μέχρι πρότινος πονοκέφαλο στην Αθήνα, που βρισκόταν εκτός ΟΝΕ.

– Αυτή τη στιγμή, η Αθήνα, με μικρότερες ευρωφοβικές τάσεις, αποκτά θετική στάση απέναντι στην ενισχυμένη συνεργασία ορισμένων χωρών-μελών, με την προϋπόθεση ότι ο αριθμός των χωρών αυτών θα είναι ικανός, δεν θα θίγουν το κοινοτικό κεκτημένο και παράλληλα, η συνεργασία αυτή θα είναι ανοιχτή προς όλα τα μέλη της Ε.Ε.

– Αυτή τη στιγμή, η Αθήνα θα επιθυμούσε να δει την ενισχυμένη συνεργασία να επεκτείνεται και σε θέματα του Β' πυλώνα, ώστε να αποκτήσει έδαφος η πρότασή της για κοινή στάση και δράση απέναντι στην τρομοκρατία στην Ευρώπη.