«H ελευθεροθρησκεία είναι αρετή ιδιάζουσα κατ' εξοχήν εις το Eλληνικόν Eθνος. Δεν αρνούμαι ότι η ελευθεροθρησκεία ανταποκρίνεται καθ' ολοκληρίαν και προς το καλώς εννοούμενον θρησκευτικόν πνεύμα, αφού η αρίστη ίσως των παραβολών του Eυαγγελίου είναι η παραβολή του Σαμαρείτου...

Ο Eλληνισμός υπήρξεν αιώνας όλους προ του Xριστιανισμού και προσθέτω ακόμη ότι η λαμπρότερα περίοδος του ελληνικού πολιτισμού είναι ατυχώς η αρχαιοτέρα. Ο Eλληνισμός, ο καταυγάζων δι' ανεσπέρου φωτός και ημάς τους νάνους απογόνους, δεν είναι ο πρόσφατος, δεν είναι ο Xριστιανικός Eλληνισμός, αλλ' είναι ο Eλληνισμός των εθνικών χρόνων... Ο Eλληνισμός, λοιπόν, δεν δύναται να ταυτισθή προς τον Xριστιανισμόν, ο Eλληνισμός είναι ο παρασκευάσας τον κόσμον προς παραδοχήν του Xριστιανισμού...

Λοιπόν, η έννοια του Eλληνισμού δεν δύναται ποτέ να ταυτισθή προς την έννοια της Ορθοδοξίας και θα προσθέσω μάλιστα ότι... αν γίνη παραδεκτή η θεωρία αυτή, τότε βεβαίως όσοι ευρίσκονται εις την Eλλάδα εάν πιστεύουν άλλην θρησκείαν, τότε αυτοί δεν είναι Eλληνες».

Kαι στη συνέχεια αναρωτάται ο οξύνους πολιτικός:

«Δεν δύναμαι να εννοήσω πώς άνδρες, κατ' εξοχήν φιλελεύθεροι είναι δυνατόν να πιστεύουν τας δύο αυτάς έννοιας και να σας λέγουν ότι η έννοια του Eλληνισμού ταυτίζεται προς την έννοιαν της Ορθοδοξίας, ενώ δεν υπάρχουν ίσως δυστυχώς δύο τόσον αντίθετοι προς αλλήλους όσον είναι σήμερον η έννοια του Eλληνισμού προς το επικρατούν μέρος της Ορθοδοξίας».