Επί του Συντάγματος σήμερα η μάχη. Για την ακρίβεια, επί της ιστορικής πλατείας, η οποία πήρε την ονομασία της όταν οπλαρχηγοί, πολιτικοί, στρατιωτικοί, παπάδες και λαός ξεσηκώθηκαν κατά του ελέω Θεού μονάρχη ζητώντας Σύνταγμα. Το οποίο θα όριζε με σαφήνεια το ρόλο του καθενός σ' αυτό τον πολύπαθο τόπο και θα ξεκαθάριζε ότι όλοι όσοι έχουν ή θέλουν εξουσία θα λογοδοτούσαν ενώπιον του λαού. Σπουδαία πράγματα και ανατριχιαστικά, καθώς σήμερα, ενάμιση αιώνα μετά, ένα μεγάλο τμήμα του λαού κινητοποιείται από την ηγεσία της Eκκλησίας, για να αμφισβητηθεί αυτή η υπέρτατη αρχή. Η αρχή της δημοκρατίας. Της οποίας ζητούμενο, σ' αυτές τις μέρες της ευρωπαϊκής ενοποίησης και εν γένει της παγκοσμιοποίησης, δεν είναι η αμφισβήτηση αλλά η διεύρυνσή της για τον ουσιαστικό έλεγχο των υπερεθνικών κέντρων που πλέον λαμβάνουν τις σημαντικότερες των αποφάσεων για το μέλλον εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων. Αλλά ο αρχιεπίσκοπος έχει διαφορετική γνώμη. Και προσβλέπει στη μετατροπή μιας ολόκληρης χώρας σε μοναστική πολιτεία. Πρωτότυπη, μα τους Τρεις Ιεράρχες, αντίληψη αναχρονισμού. Στην οποία είναι παγιδευμένη και μια σημαντικότατη μερίδα του πολιτικού κόσμου, ο οποίος προ περίπου δύο μηνών ορκιζόταν στην προόδο της ελληνικής κοινωνίας. Α, και στον Μαρξ...

ΓΡ.ΡΟΥΜΠΑΝΗΣ