Tων ΓΙΩΡΓΗ ΜΕΡΜΗΓΚΑ-ΒΑΣΙΛΗ ΓΕΩΡΓΑ

Η χθεσινή αναίτια νέα βουτιά κατά 1, 45% με τον συρρικνωμένο σε 80 δισ. δρχ. τζίρο, οδήγησε στο «αμήν» όχι μόνο τις χιλιάδες των μικροεπενδυτών, αλλά και τους βασικούς συντελεστές διαμόρφωσης της χρηματιστηριακής αγοράς, που εμφανίζονται διχασμένοι και εκτοξεύουν ο ένας εναντίον του άλλου κατηγορίες για τη θλιβερή από πάσης απόψεως εικόνα του ελληνικού χρηματιστηρίου. Οι «κλισέ» δικαιολογίες για την πτώση της αγοράς, που διατυπώνονταν με περισσή ευκολία στο παρελθόν, έχουν εκλείψει. Ολοι δείχνουν πλέον να συνειδητοποιούν ότι η κακοδαιμονία που έχει πλήξει τη Σοφοκλέους, απλώνει παντού τα πλοκάμια της, προκαλώντας ασφυξία ακόμη και σε αυτούς που είχαν παίξει τον ρόλο τους θύτη στο παρελθόν.

Οι εγχώριοι θεσμικοί επενδυτές, που ελέγχουν και καθοδηγούν τη συντριπτική πλειοψηφία των καθημερινών συναλλαγών, απορρίπτουν τις αιτιάσεις, ότι έχουν μεταβληθεί σε traders που ωθούν σε όλο και χαμηλότερα επίπεδα τις τιμές των μετοχών, με το επιχείρημα ότι στερούνται πλέον ρευστού χρήματος, αφού και οι ίδιοι έχουν «εγκλωβιστεί» κατά το πρότυπο των...μικροεπενδυτών.

Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει μιλώντας στην «Ε» και ο πρόεδρος της Ενωσης Θεσμικών Επενδυτών Αλέξης Πιλάβιος, ο οποίος απεκδύεται τυχόν ευθύνης των θεσμικών χαρτοφυλακίων για τη σημερινή κατάσταση στη Σοφοκλέους, και ως μοναδική διέξοδο από την κρίση ρευστότητας που μαστίζει την αγορά βλέπει την ενεργοποίηση ξένων θεσμικών επενδυτών. «Μέχρι να συμβεί αυτό», λέει ο ίδιος, «η αγορά θα συνεχίσει να ταλαιπωρείται στα ίδια ή και λίγο χαμηλότερα επίπεδα».

Yπάρχει ρευστότητα

Ωστόσο, οι πληροφορίες που πηγάζουν από εταιρείες-μέλη της Ενωσης Θεσμικών Επενδυτών επιμένουν ότι ένας ικανός αριθμός επενδυτικών εταιρειών διαθέτει αξιόλογη ρευστότητα, την οποία απέκτησε είτε από ρευστοποιήσεις μετοχών το προηγούμενο διάστημα, είτε από τις αυξήσεις κεφαλαίου του πρόσφατου παρελθόντος, αλλά εξακολουθεί να τη διατηρεί με τη μορφή διαθεσίμων, αναμένοντας ακόμη «φθηνότερες μέρες».

Ούτε λόγος, βέβαια για τον εξισορροπητικό ρόλο που οφείλουν εκ της δεσπόζουσας θέσεώς τους να διαδραματίζουν οι θεσμικοί επενδυτές σε περιόδους αναίτιας ή και ύποπτης καταπόνησης της χρηματιστηριακής αγοράς.

Από την πλευρά τους, οι επικεφαλής των εταιρειών διαχείρισης αμοιβαίων κεφαλαίων υποστηρίζουν ότι έχουν βρεθεί κι αυτοί σε δυσχερή θέση λόγω των σημαντικών εκροοών που σημειώνονται τελευταία και αδυνατούν, όπως λένε, να παρέμβουν δραστικά στην αγορά με τοποθετήσεις. Ετσι, προσπαθούν κι αυτοί να βρουν κάποιες «σημαδούρες» μέσα από ενδοσυνεδριακές κινήσεις, που θα περιορίσουν στο μέτρο του δυνατού τις απώλειές τους, που κατά μέσον όρο κινούνται σε -25% έως -30% από τις αρχές του έτους.

Θολό σκηνικό

Εμφανώς απογοητευμένοι από τις εξελίξεις παρουσιάζονται αυτές τις μέρες και πολλοί από τους επιχειρηματίες που ενώ προβαίνουν σε σημαντικές κινήσεις συνεργασιών, εξαγορών, επεκτάσεων κ.ά., βλέπουν τις μετοχές τους να κατρακυλούν αντί να επιβραβεύονται στο ταμπλό της Σοφοκλέους. Ορισμένοι μάλιστα εξ αυτών δηλώνουν αγανακτησμένοι με κάποιους θεσμικούς και με τους κάθε είδους traders, που ρευστοποιούν όταν οι ίδιοι προσπαθούν να στηρίξουν τις μετοχές τους.

Μέσα στο θόλο αυτό σκηνικό, αρκετοί χρηματιστές, που βλέπουν τα έσοδα τους να μειώνονται δραματικά λόγω της συρρίκνωσης των συναλλαγών και τις υποχρεώσεις τους να αυξάνονται (συμμετοχή σε συνεγγυητικό κ.α) δεν διστάζουν σε ορισμένες περιπτώσεις να κάνουν οι ίδιοι «παιχνίδι» με τα χαρτοφυλάκια των πελατών τους (συχνά εν αγνοία τους), προκειμένου να αυξήσουν τις προμήθειές τους.

Και ενώ η Σοφοκλέους οδηγείται σε μια συνολική απαξίωση -με την κεφαλαιοποίηση της αγοράς να έχει μειωθεί στα 51 τρισ. δρχ.- το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και οι αρμόδιες χρηματιστηριακές και εποπτικές αρχές κινούνται με ρυθμούς χελώνας ως προς την υλοποίηση του νέου θεσμικού πλαισίου, που θα λειτουργούσε θετικά προς δυο βασικές κατευθύνσεις:

1. Την ενίσχυση της ρευστότητας στην αγορά μέσω της θεσμοθέτησης του «αέρα» και του δανεισμού πελατών από τις χρηματιστηριακές εταιρείες.

2. Και την αποκατάσταση της αξιοπιστίας της αγοράς, μέσα από την πλειάδα των ρυθμίσεων για την διαφάνεια και την συμπεριφορά των μεγαλομετόχων και των θεσμικών επενδυτών.

Και είναι πράγματι απορίας άξιον, πώς η κυβέρνηση βραδυπορεί να ξεκαθαρίσει το τοπίο στο ελληνικό χρηματιστήριο, όταν η ίδια δομεί όλη σχεδόν την πολιτική των αποκρατικοποιήσεων στη Σοφοκλέους και στη μαζική συμμετοχή του επενδυτικού κοινού. Δεν την προβληματίζει άραγε ότι ο τζίρος από τα 300 δισ. δρχ. έχει συρρικνωθεί στα μόλις 80-100 δισ. δραχμές; Από πού, αλήθεια, θα αντλήσει τα έσοδα από χρηματιστηριακές συναλλαγές που έχει εγγράψει φέτος στον προϋπολογισμό;