|
Ο Nαπολέων και τα ράσα
Και να που αρχίζουν να καταγράφονται τα αποτελέσματα του πολιτικού αγώνα. Ο οποίος μπορεί να προσφέρει συγκινήσεις με πλήθη εκστασιαζόμενα από το λόγο του αρχιεπισκόπου, όμως καταφέρει και απώλειες. Ουδείς αγώνας είναι αναίμακτος. Και κυρίως, δεν έχει προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα. Την αλήθεια αυτή τη γνώρισαν στο πετσί τους όλες οι μεγάλες φυσιογνωμίες της Ιστορίας. Πολιτικοί και στρατηγοί. Από τον Μέτερνιχ μέχρι τον Ναπολέοντα και από τον Κάιζερ μέχρι τον Τσόρτσιλ. Το εκλογικό σώμα προειδοποιεί για τις διαθέσεις του και σ' αυτή τη μάχη. Τη μάχη που άνοιξε ο μακαριότατος. Μπορεί να το συγκινεί το θέμα των ταυτοτήτων, αλλά αντιλαμβανόμενο ότι πολύ άπλωσε τα πόδια του ο προκαθήμενος της Eκκλησίας, ζητάει το διαχωρισμό των σχέσεών της από το κράτος. Μπορεί η δημοτικότητα του ιδιότυπου ρασοφόρου πολιτικού ηγέτη να βρίσκεται σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα, αλλά καταγράφει ήδη τις πρώτες ζημιές. Και δεν βρισκόμαστε, παρά στην αρχή της μάχης. Για την ακρίβεια, στις πρώτες συγκρούσεις, οι οποίες ποτέ δεν έβγαλαν ασφαλή συμπεράσματα. Ο δεύτερος γύρος, η συλλογή υπογραφών, υποκρύπτει σοβαρότερους κινδύνους, καθώς ο διχασμός της κοινωνίας θα προχωρήσει πιο βαθιά. Και τότε, ίσως να μην προκύψει καν νικητής.
ΓΡ.ΡΟΥΜΠΑΝΗΣ
|