Nαι όντως υπάρχουν και χειρότερα. Ιδού οι μεγαλύτερες υστερίες από τις μαύρες σελίδες της ιστορίας του γούστου.

- «Καμπάνες». Για την ακρίβεια μπατζάκια στις διαστάσεις τους που ξεκούφαιναν εξίσου. Η καταγωγή του παντελονιού «καμπάνα» δεν είναι άλλη από τις στολές του Nαυτικού και οφείλει το σχήμα της σε κάποια λειτουργικότητα που έχει να κάνει με το «άνθρωπος στη θάλασσα» και το πώς πρέπει να είναι ένα παντελόνι ώστε να μη σε τραβάει στον πάτο. Η εξάπλωσ'η του ξεκίνησε το '60 όταν για άγνωστους λόγους ο βασιλιάς Ελβις, ο James Brown και οι Sonn yand Cher (ναι, αυτή η Cher) άρχισαν να καμπανίζουν τους αστραγάλους τους.

- Πλουμιστά τζιν. Η αλήθεια είναι ότι στην Αμερική τα κοριτσάκια στόλιζαν τα τζιν τους από το '50 με τα ονόματα των ειδώλων που λάτρευαν. Αργότερα οι χίπηδες το παραξεφτίλισαν αφιερώνοντας εβδομάδες στην κατασκευή ενός customized τζιν. Αλλά όταν η κατάρα της disco και η προσέγγιση των σχεδιαστών μόδας από τη Levi's γέννησε τα τζιν λατέρνες που έσκασαν και εδώ με τη στάνταρ καθυστέρηση δεκαετίας που κουβάλαγαν από κεντίδια μέχρι χάντρες και καθρεφτάκια για Iνδιάνους.

- Σακάκια Νεχρού. Το σακάκι χωρίς πέτα που πρωτοφόρεσε ο πρώτος πρωθυπουργός της ανεξάρτητης Ινδίας Jawaharlal Nehru, έγινε από παραδοσιακό ινδικό ένδυμα το απόλυτο fashion statement του '60! Ανάμεσα στους Beach Bo ys, όλοι οι Mods, o Johnn yCarson, οι Beatles. Πρωταθλητής της χωρίς γιακά μανίας, που κράτησε σχεδόν δέκα χρόνια, ήταν ο Samm yDavis Jr. που είχε πάνω από 200 τέτοια σακάκια.

- Παπούτσια πλατφόρμες. Ο «εξυψωμένος ορθοπεδικός εφιάλτης», όπως τον ονόμασαν οι Aμερικάνοι γιατροί στα 70'ς, ξεκίνησε μετριοπαθέστατος με ελάχιστους πόντους ύψος. Με την καταραμένη όμως ντισκομανία πήρε μπόι και μέχρι να σβήσει γέμισε αρκετές αίθουσες νοσοκομείων με στραμπουληγμένους αστραγάλους. Το κακό γενικεύτηκε με την εμφάνιση της πλατφόρμας -μπότας από τον παριζιάνο Αdre Courreges, πέρασε σε μια σεζόν στη Coco Channel και αποθεώθηκε με τη Νάνσι Σινάτρα να τραγουδάει φορώντας τες «These boots are made for walking» για να πουλήσει 4 εκατομμύρια αντίτυπα! Το revival τους στα 90'ς δεν έχει ξεθυμάνει ακόμη και είχε συνδυαστεί με φήμες πως οι Κiss και ο Εlton John θα ξαναρχίσουν συναυλίες, στις οποίες θα σπάνε τις πλατφόρμες τους.

- Tie D ye T-shirts. Οχι, το κόλπο τού να δένεις ένα ύφασμα κόμπο και να το πετάς στον κουβά με την μπογιά δεν το ανακάλυψαν οι χίπηδες. Απλά το αντέγραψαν από της γυναίκες της Νιγηρίας που έτσι έβαφαν τα υφάσματα για τις παραδοσιακές φορεσιές τους. Εξακολουθούν να είναι το σήμα κατατεθέν της ψυχεδέλειας και των Gratefull Dead.

- «Zubaz». Ποιος ήρθε; Λοιπόν oι Dan Stock και Bob Truax είχαν το '91 ένα γυμναστήριο στην Καλιφόρνια και αποφάσισαν να σχεδιάσουν ρούχα λειτουργικά για να «στεγάσουν» αναπτυσσόμενους μυς των κρεατοσφιχταράδων τους. Τα έκαναν φαρδιά, με σχέδια που έβγαζαν μάτι, φωσφοριζέ χρώματα και λάστιχα στα ανοίγματα. Με τη fitness τρέλα που ξαναφούντωσε τότε, το στιλάκι έπιασε παγκοσμίως. Οι δύο φίλοι έκλεισαν το γυμναστήριο και πλούτισαν με δικά τους εργοστάσια. Εμείς σιχαθήκαμε για χρόνια να βλέπουμε σε άσχετα μέρη, σφίχτες και μη με κακόγουστα τσουβαλέ τσίτια που έβγαζαν μάτι. Στην καλιφορνέζικη αργκό zubaz σημαίνει «στη μάπα σου».

- Koστούμια «Zoot». Καθαρά αμερικανική κιτσιά που δεν χτύπησε ποτέ την ξένη πόρτα. Ηταν υπερμεγέθη σακάκια (σχεδόν ώς το γόνατο) με βάτες και τεράστια πέτα, θεόφαρδα, χαμηλοκάβαλα παντελόνια τα μπαντζάκια των οποίων έδεναν στον αστράγαλο και συμπλήρωναν με ένα πλατύγυρο καπέλο. Ηταν το «επίσημο» ντύσιμο των πιτσιρικάδων που χόρευαν jitterbug στην Aμερική του 1940 και αυτοαποκαλούνταν «hepcats». Η μόδα ξεκίνησε στο Χάρλεμ, φούντωσε όταν ο νεαρός Σινάτρα άρχισε να τα φοράει, αλλά «δολοφονήθηκε» βάναυσα όταν η Επιτροπή Παραγωγής Πολεμικού Υλικού του Αμερικανικού Πενταγώνου μείωσε την επιτρεπόμενη έκταση υφάσματος για κάθε σακάκι στη μικρότερη δυνατή!

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΒΑΓΓΕΛΑΤΟΣ