Ιταλία- Ολλανδία 3-1 στα πέναλτι, ύστερα από 120 λεπτά συνεχών εναλλαγών συναισθημάτων. Υστερα από ένα 0-0 επικό, συναρπαστικό, πολλές φορές και τρομακτικό. Ενα 0-0 με πάθος, αγωνία, αλλά και πολλά, μα πολλά εμπόδια, από τα οποία η Ιταλία του Ντίνο Τζοφ (που σύμφωνα με την κοινή γνώμη της χώρας του, ήταν εξ αρχής καταδικασμένη ν' αποτύχει) όχι μόνο αγνόησε, απέκρουσε και ξεπέρασε βγαίνοντας εν τέλει και ζωντανή απ' αυτήν που έχει ήδη καταγραφεί από την ιστορία σαν μία από τις πιο σκληρές μάχες του ποδοσφαίρου μας.

Γιατί οι Ιταλοί, μες στο καυτό «Αρένα» του Αμστερνταμ, δεν είχαν ν' αντιμετωπίσουν μόνο την ομάδα που εκπροσωπούσε μία από τις δύο διοργανώτριες χώρες. Ή το μεγάλο φαβορί, όπως τουλάχιστον πίστευαν οι περισσότεροι book-makers στον Kόσμο, για μία θέση στον τελικό και για την κατάκτηση του τρόπαιου. Αλλά είχαν απέναντί τους και μια πρωτοφανής εχθρική διαιτησία, αυτή του Γερμανού Μάρκους Μερκ, που εξ αρχής (τους) έκανε σαφείς τις προθέσεις του.

Το μαρτυρούν οι κίτρινες κάρτες, πολλές από τις οποίες υπερβολικές, στους Ζαμπρότα, Ιουλιάνο, Τόλντο, Μαλντίνι, Ντι Μπιάτζο (κίτρινη είδαν όμως και οι Ζέντεν, Ντάβιντς, Φαν Μπρόνκχορστ, Σταμ), η διπλή κίτρινη, άρα κόκκινη, στον Ζαμπρότα που άφησε την Ιταλία με 10 παίκτες από το 33ο λεπτό. Κυρίως όμως το πέναλτι (στο 38') που μόνο εκείνος είδε, όταν ο Νέστα μάρκαρε τον Κλάιφερτ στην περιοχή. Μία απόφαση αυστηρή, αλλά ταυτόχρονα μία μεγάλη ευκαιρία για τους Ολλανδούς, που ο Φρανκ ντε Μπουρ αχρήστευσε υποχρεώνοντας τον Τόλντο σε κόρνερ. Οπως εξάλλου θ' αχρήστευε και στο 61' ο Κλάιφερτ, στέλνοντας στο δοκάρι το πέναλτι, που αυτή τη φορά σωστά ο Μερκ είχε σφυρίξει υπέρ του Ντάβιντς για ανατροπή του Ιουλιάνο. Η κατάρα των πέναλτι απομακρυνόταν, και η Ιταλία στην ουσία κέρδιζε ήδη 2-0.

Από εκείνη την στιγμή και μετά, στον αγωνιστικό χώρο του Αρένα έβλεπες μόνο την Ολλανδία να επιτίθεται, υπερασπιζόμενη τον τίτλο της ομάδας με την καλύτερη επίθεση, και την Ιταλία μόνο ν' αμύνεται, επίσης υπερασπιζόμενη το χαρακτηρισμό της ομάδας με την καλύτερη άμυνα. Χάρη στις καθωριστικές επεμβάσεις των Τόλντο, Ιουλιάνο, Νέστα, κυρίως του κορυφαίου ανάμεσα στους 22, Φάμπιο Καναβάρο, ανά πάσα στιγμή έτοιμου να σώσει τους κινδύνους που προέρχονταν είτε από τους Ντάβιντς, Οφερμαρς, είτε από τους Κλάιφερτ, Μπέργκαμπ, με τον τελευταίο να είχε αρχίσει ακόμη πιο απειλητικά στέλνοντας, στο 14ο λεπτό την μπάλα στο δοκάρι.

Μία Ιταλία που στριμώχτηκε πολλές φορές στην περιοχή της, από την ασταμάτητη πίεση των Οράνιε, αλλά που κατάφερε ν' αντέξει, αγγίζοντας με τον Ντελβέκιο, πρώτα στο 3ο λεπτό των καθυστερήσεων της κανονικής διάρκειας, ύστερα στο 11ο λεπτό της παράτασης, το νικητήριο γκολ ή και το golden goal που θα μπορούσε να δώσει τέλος στο παιχνίδι.

PΟYΛETA

Μία τιτανομαχία που αντίθετα έφτασε μέχρι τη ρουλέτα των πέναλτι, όπου για τους Ιταλούς σκόραραν οι Ντι Μπιάτζο, Πεσότο, Τότι (αστόχησε μόνο ο Μαλντίνι, στέλνοντας την μπάλα στα χέρια του Φαν ντερ Σαρ), ενώ για τους Ολλανδούς σκόραρε μόνο ο Κλάιφερτ, αφού για δεύτερη φορά ο Φρανκ Ντε Μπουρ, και μετά οι Σταμ, Μπόσφελτ πέταξαν από τα 11 μέτρα έναν ολόκληρο τελικό.

Εναν τελικό που ίσως να μην είχε χαθεί, εάν ο ομοσπονδιακός τεχνικός των Πορτοκαλί, Φρανκ Ράικαρντ, δεν αποφάσιζε νωρίς, να ξεκουράσει τον Ζέντεν, που είχε δημιουργήσει πολλά προβλήματα στην αριστερή πλευρά των Ιταλών. Αυτό όμως που μετράει στο ποδόσφαιρο, δεν είναι οι υποθέσεις, αλλά τα γεγονότα. Και γεγονός είναι ότι η Ιταλία πέρασε στον τελικό, κι αυτή με λίγη τύχη, κι αυτή με λίγη ρέντα, σύμπτωση ή όχι, όπως κι αυτή που είχε η μεθαυριανή αντίπαλός της Γαλλία...

ΠAPAITHΣH PAΪKAPNT

Aμέσως μετά τον αποκλεισμό ο προπονητής της εθνικής Ολλανδίας, Φρανκ Ράικαρντ, υπέβαλε την παραίτησή του λέγοντας: «Εκανα τον εαυτό μου στόχο, όταν έγινα ομοσπονδιακός τεχνικός με καθήκον να κερδίσω το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Απέτυχα και νομίζω ότι ήλθε η ώρα για έναν άλλο κόουτς».

«Με τον εαυτό μας πρέπει να τα βάλουμε», δήλωσε ο αρχηγός της Ολλανδίας, Φρανκ ντε Μπουρ, που έχασε δύο πέναλτι. «Οι Ιταλοί», υποστήριξε ο Ντε Μπουρ «μπήκαν με ψυχολογικό αβαντάζ στη διαδικασία των πέναλτι, επειδή εμείς στο κανονικό ματς είχαμε χάσει δύο πέναλτι».

ΙΤΑΛΙΑ: Τόλντο, Μαλντίνι, Καναβάρο, Νέστα, Ιουλιάνο, Ντι Μπιάτζο, Ζαμπρότα, Αλμπερτίνι (77' Πεσότο), Φιόρε (82' Τότι), Ιντσάγκι (67' Ντελβέκιο), Ντελ Πιέρο.

ΟΛΛΑΝΔΙΑ: Φαν ντερ Σαρ, Μπόσφελτ, Σταμ, Φ. Ντε Μπουρ, Φαν Μπρόνκχορστ, Ζέντεν (77' Φαν Φόσεν), Ντάβιντς, Κόκου (95' Βίντερ), Οφερμαρς, Μπέργκαμπ (87' Σέιντορφ), Κλάιφερτ.