HTAN άκρως διαφωτιστική η χθεσινή μαραθώνια συνεδρίαση της Βουλής. Ανέδειξε δυο ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες και αποκαλυπτικές πτυχές της πολιτικής ζωής.

H ΠPΩTH, ήταν η ενιαία στάση που τήρησαν τρία κόμματα, τα οποία αν και θεωρούνται πολιτικά «συγγενικά», εν τούτοις έχουν βρεθεί άπειρες φορές απέναντι. ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ και ΣΥΝ, με την αρνητική στάση τους στην πρόταση που προέβλεπε την προαιρετική αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες, έστειλαν στην ηγεσία της Iεραρχίας ένας σαφές μήνυμα: Είπαν «όχι» στην εμπλοκή της στην πολιτική ζωή και μάλιστα σε θέματα αποκλειστικής αρμοδιότητας της Πολιτείας.

H ΔEYTEPH, αφορά το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το οποίο ως φαίνεται είναι αυστηρά προσδεδεμένο στις ακραίες συντηρητικές αντιλήψεις του παρελθόντος, αλλά και στη λογική του πολιτικαντισμού.

ΣYPΘHKE χθες στη Βουλή η Νέα Δημοκρατία πίσω από τον αρχιεπίσκοπο και τις επιθυμίες του. Είχε ζητήσει ο τελευταίος να μην προκληθεί ονομαστική ψηφοφορία στη Βουλή, επειδή κάτι τέτοιο θα συσπείρωνε τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και θα απέτρεπε τους ελάχιστους εκείνους που διαφωνούν με την κυβερνητική ρύθμιση, από το να εκφράσουν τις απόψεις τους.

Ο ΠPΟEΔPΟΣ της Ν.Δ. ανταποκρίθηκε πλήρως στο κάλεσμα του αρχιεπισκόπου. Και αυτό, φυσικά, δεν το έκανε επειδή πίστεψε ότι ο τελευταίος είναι απεσταλμένος του Υψίστου, άρα και το αίτημά του αποτελούσε επιθυμία του Πανάγαθου. Είναι αποτέλεσμα της μικροπολιτικής οπτικής, με την οποία αντιμετωπίζει το θέμα η ηγεσία της Ν.Δ. και η οποία δεν απουσιάζει, άλλωστε, από πολλές επιλογές της και σε άλλα θέματα.

TΟ ΓEΓΟNΟΣ ότι η αξιωματική αντιπολίτευση ανταποκρίθηκε στο κέλευσμα του αρχιεπισκόπου, αποδεικνύεται και από κάτι άλλο. Αρκεί να θυμηθούμε την αρχική στάση της Ν.Δ. εδώ και εβδομάδες, την οποία διαλαλούσαν αρκετά στελέχη της. Να ζητήσει, δηλαδή, ονομαστική ψηφοφορία, προκειμένου να «εκθέσει» -όπως έλεγαν- τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που δημόσια διαφωνούν με την κυβερνητική ρύθμιση, αλλά την κρίσιμη ώρα ανακρούουν πρύμναν.

ΦYΣIKA, το δικαίωμα της N.Δ. να εκφράσει όποια θέση επιθυμεί στο συγκεκριμένο θέμα, είναι αναφαίρετο. Ομως, η στάση της, με την οποία αποδέχεται ότι η Iεραρχία έχει λόγο και μάλιστα βαρύνοντα σε όσα η Βουλή νομοθετεί, είναι επιεικώς απαράδεκτη και επικίνδυνη.

ANΟIΓEI σκολιές ατραπούς με την ενέργειά του αυτή ο πρόεδρος της Ν.Δ. Δίνει το δικαίωμα, σήμερα σε μερικούς ιεράρχες, αύριο κανείς δεν ξέρει σε ποιον άλλο, να παρεμβαίνουν στο έργο των εκλεγμένων αντιπροσώπων του λαού.

ΠAPAΛΛHΛA, όμως, ενισχύει και την πελατειακή σχέση πολιτικών με πολίτες, ένα πραγματικό καρκίνωμα. Είναι γνωστό τοις πάσι πως η στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης -όπως και ορισμένων βουλευτών του ΠAΣΟK- υπαγορεύεται από τις αγαστές σχέσεις που διατηρεί με την Eκκλησία και κατ' επέκταση, με το θρησκευόμενο πλήθος. Σχέσεις, οι οποίες δεν συναρτώνται με τη θρησκευτικότητα ή όχι των πολιτών, αλλά με τη στήριξη που μπορεί να παράσχουν οι ιεράρχες στο κόμμα και τανάπαλιν.