ΤΟΝ πρώην πρόεδρο της Γαλλίας Φρανσουά Μιτεράν κατονόμασε προχθές ο Αντρέ Ταλό, 73 ετών, πρώην διευθυντής των επιχειρήσεων της πετρελαϊκής εταιρείας Elf στην Αφρική, ότι προσωπικώς έδωσε εξουσιοδότηση για την παράνομη χρηματοδότηση του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας, επί Χέλμουτ Κολ, από την εταιρεία. Ο κ. Ταλό είπε ακόμη ότι η Elf προσέθετε συστηματικώς γύρω στις 180 δρχ. στην τιμή του κάθε βαρελιού και ότι τα χρήματα αυτά εχρησιμοποιούντο για να δωροδοκηθούν «διεφθαρμένοι», όπως είπε, πολιτικοί. Σφίγγει όλο και πιο πολύ ο κλοιός γύρω από τα πρόσωπα εκείνα που κάποτε τα θεωρούσαμε πεντακάθαρα και σπουδαία. Είθε, κάποτε, η εκκαθάριση να φτάσει και στα δικά μας μέρη...

ΠΕΘΑΝΕ ειρηνικά προχθές στο σπίτι του στο Χάρτφοντσαϊρ, στην Αγγλία, έπειτα από μακρά μάχη με τον καρκίνο, ο πρώην αρχιεπίσκοπος του Κάντερμπερι (από το 1980 έως το 1991), λόρδος Ρόμπερτ Ράνσι. Ηταν 78 χρόνων. Και όσοι είχαμε την τύχη να ζήσουμε στην υπέροχη αυτή πόλη του Κεντ και να τον ακούσουμε σε μία από τις λειτουργίες του στον καθεδρικό ναό του Κάντερμπερι, δεν θα ξεχάσουμε τον αγώνα που έδωσε, στη δεκαετία του '80, υπέρ των ανθρακωρύχων που, μέσα σε μία νύχτα έμειναν στο δρόμο, χωρίς δουλειά, χάριν της μονεταριστικής όπως ονομαζόταν, πολιτικής της κ. Μάργκαρετ Θάτσερ. Η κυβέρνηση, είχε πει τότε, θα πρέπει να πάψει να αντιμετωπίζει τους αντιπάλους της ωσάν να είναι απόβλητα. Επίσης, ο λόρδος Ράνσι καταφέρθηκε πολλές φορές εναντίον της διατήρησης του πυρηνικού οπλοστασίου της Βρετανίας και επέκρινε την κυβέρνηση Θάτσερ για τον ανόητο, όπως τον χαρακτήρισε, πόλεμο στα Φόκλαντ. Τις όποιες παρεμβάσεις του τις έκανε γραπτώς, με άρθρα σε σοβαρές εφημερίδες. Σπάνια εμφανιζόταν στην τηλεόραση.

Το μακελειό που μερικοί θέλουν να ξεχάσουμε...

Αλλοι θα 'πρεπε να κρύβουν το πρόσωπό τους από ντροπή. Αυτή η γυναίκα, Μουσουλμάνα, το κρύβει από πόνο, καθώς επέστρεψε προχθές, πέντε χρόνια μετά τη σφαγή στη Σρεμπρένιτσα, στο σημείο όπου μέσα σε τέσσερις μόλις ημέρες οι σερβικές δυνάμεις της Βοσνίας εκτέλεσαν περισσότερους από 7.000 Βόσνιους Μουσουλμάνους σε μια από τις χειρότερες πράξεις βαρβαρότητας από το Β  Παγκόσμιο Πόλεμο. Στην πόλη Τούζλα, υπάρχει ένα «κέντρο αναγνώρισης», όπως ονομάζεται, στο οποίο φυλάγονται μέχρι σήμερα μέσα σε ειδικές σακούλες τ' απομεινάρια 4.000 πτωμάτων. Οι συγγενείς των θυμάτων περιμένουν να γίνουν τα τεστ DNA για να αναγνωριστούν οι δικοί τους, αλλά και για να βρεθούν, ονομαστικά ίσως, τα κτήνη που τους σκότωσαν. Οι περισσότεροι ήσαν άνδρες και αγόρια. Τα πτώματά τους βρέθηκαν σπαρμένα στα γύρω βουνά. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι εκτελέστηκαν. Οι Σέρβοι επιμένουν ότι δεν το 'καναν εκείνοι. Πριν από το μακελειό, περισσότεροι από 40.000 Μουσουλμάνοι -πρόσφυγες οι πιο πολλοί, από τα γύρω χωριά- «στριμώχτηκαν» στη Σρεμπρένιτσα. Μέσα σε λίγες μέρες δεν είχε μείνει ούτε ένας. Πριν από τον πόλεμο η Σρεμπρένιτσα ήταν κατά 70% μουσουλμανική πόλη. Σήμερα, μόλις τέσσερις Μουσουλμάνοι απέμειναν εκεί.